Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi P.J. na bezczynność Wójta Gminy [....] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązuje Wójta Gminy [....] do rozpoznania wniosku skarżącego P.J. z dnia 12 listopada 2024 r. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z doręczeniem odpisu prawomocnego wyroku, 3) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4) zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego P.J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia 12 listopada 2024 r. skarżący P. J. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udzielenie informacji publicznej poprzez podanie ile i jakich kontroli zewnętrznych i/lub wewnętrznych przeprowadzono w Urzędzie Gminy [...] od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 października 2024 r. oraz o udostępnienie kopii protokołów tych kontroli (skanów) lub wskazanie gdzie protokoły te zostały zamieszczone (BIP, strona Urzędu).

W odpowiedzi na ten wniosek z dnia 23 grudnia 2024 r. wskazano, że udzielenie odpowiedzi w pełnym zakresie wymaga większego nakładu pracy i czasu. W załączeniu do odpowiedzi przesłano skan spisu kontroli przeprowadzonych w Urzędzie Gminy [...] w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 30 października 2024 r. Podano także, że skany protokołów kontroli zostaną przesłane w możliwie najkrótszym czasie, po zakończeniu ich przygotowywania.

Skarżący za pośrednictwem organu wniósł skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia żądanej przez niego informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uznanie skargi za bezprzedmiotową i umorzenie postępowania. Wskazał, że skarżącemu udzielono odpowiedzi pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. Do pisma załączono skan spisu kontroli przeprowadzonych w Urzędzie Gminy [....] w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 30 października 2024 r. oraz poinformowano, że skany protokołów kontroli zostaną przesłane w możliwie najkrótszym czasie. Udzielenie takiej odpowiedzi oznacza, że stan bezczynności ustał, co powinno spowodować umorzenie postępowania wywołanego wniesioną skargą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.). kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wyjaśnić przy tym trzeba, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w ustawie i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt organu administracji, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi bowiem wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu.

Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.

Z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. - dalej jako u.d.i.p.) wynika że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz", Wolters Kluwer 2016).

Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd:

- zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

- zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

- stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie natomiast do art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6.

W rozpoznawanej sprawie we wniosku z dnia 12 listopada 2024 r. skarżący wnosił o udzielenie informacji publicznej poprzez podanie ile i jakich kontroli zewnętrznych i/lub wewnętrznych przeprowadzono w Urzędzie Gminy [....] od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 października 2024 r. oraz o udostępnienie kopii protokołów tych kontroli (skanów) lub wskazanie gdzie protokoły te zostały zamieszczone (BIP, strona Urzędu).

W odpowiedzi z dnia 23 grudnia 2024 r. na ten wniosek wskazano, że udzielenie odpowiedzi w pełnym zakresie wymaga większego nakładu pracy i czasu. W załączeniu do odpowiedzi przesłano skan spisu kontroli przeprowadzonych w Urzędzie Gminy [...] w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 30 października 2024 r. Podano także, że skany protokołów kontroli zostaną przesłane w możliwie najkrótszym czasie, po zakończeniu ich przygotowywania.

W przypadku żądania udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w myśl przepisów tej ustawy.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że Gmina jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wójt gminy jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem obowiązane do udostępniania informacji publicznej są bowiem organy władzy publicznej, a wójt jest organem wykonawczym gminy.

Rację ma skarżący, że jak dotąd informacje, udostępnienia których się domagał we wniosku nie zostały mu udostępnione. Za udostępnienie żądanych informacji nie można uznać przesłania skanu spisu spraw z zakresu kontroli wewnętrznych/zewnętrznych przeprowadzonych w urzędzie. Udzielenie takiej odpowiedzi w żaden sposób nie stanowi załatwienia wniosku skarżącego z dnia 12 listopada 2024 r. Bowiem skarżący nie o tego rodzaju informacje się zwracał.

Z tego względu Sąd uznał, że należało w pkt I wyroku stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności, w punkcie II wyroku zobowiązał organ - na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - do załatwienia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.

Równocześnie, działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził (w pkt III wyroku), że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. W ich skład wchodzi wpis od skargi w kwocie 100 zł.