Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. N. na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Łapach w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Łapach do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, wniosku P. N. z dnia 14 września 2025 roku; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Łapach na rzecz P. N. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

P. N. (dalej: "skarżący") wniósł w dniu 12 stycznia 2026 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skargę na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w Ł.(dalej: "Dyrektor", "organ") w rozpoznaniu jego wniosku z 14 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że 14 września 2025 r. wniósł do organu, za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek o udostępnienie mu na jego adres e-mail, informacji publicznej w zakresie przesłania listy wynagrodzeń wszystkich katechetów zatrudnionych w szkole z podziałem na wyznania wraz z imieniem i nazwiskiem każdego z nich. W odpowiedzi na wniosek organ w dniu 24 września 2025 r. elektronicznie wskazał skarżącemu wynagrodzenia nauczycieli bez podania ich imion i nazwisk. W związku z powyższym skarżący w dniu 12 stycznia 2026 r. złożył do Dyrektora skargę na jego bezczynność kierowaną do WSA w Białymstoku. Zdaniem skarżącego imiona i nazwiska osób zatrudnionych w publicznej placówce oświatowej oraz wysokość ich wynagrodzeń finansowanych ze środków publicznych podlegają jawności, w związku z czym, nie udostępniając ich w ustawowym terminie, organ stał się bezczynny.

W skardze skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku niezwłocznie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie. Wyjaśnił, że po wniesieniu skargi przez skarżącego w dniu 12 stycznia 2026 r., w dniu 27 stycznia 2026 r. udzielił elektronicznie skarżącemu pełnej odpowiedzi na jego wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Na mocy art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym.

W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Ustawa definiuje informację publiczną w art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 ust. 1 - 3 oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie. I tak zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Z kolei w świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: (1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno–technicznej w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub (2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub (3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się - art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub (4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Jeśli natomiast żądana informacja nie jest informacją publiczną, wystarczy że o fakcie tym organ powiadomi wnioskodawcę zwykłym pismem.

Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi zatem wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej terminach odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania. Dla stwierdzenia bezczynności nie mają przy tym znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Dyrektor I liceum Ogólnokształcącego im. [...] w Ł. jest podmiotem w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., który mieści się w zakresie podmiotowym stosowania tej ustawy, w związku z czym zobowiązany jest do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Również wnioskowane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów cytowanej ustawy i okoliczność ta nie jest kwestionowana przez organ, który udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji po złożeniu skargi na bezczynność.

W przedmiotowej sprawie, co jest bezsporne, organ w ustawowym terminie nie udzielił wnioskodawcy żądanej informacji publicznej w pełnym zakresie. Skarżący wniosek o udzielenie informacji publicznej złożył w dniu 14 września 2025 r., zaś organ odpowiedzi w pełnym zakresie udzielił dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność, t.j. w dniu 27 stycznia 2026 r. Wobec powyższego skarga na bezczynność podlegała uwzględnieniu.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, Dyrektor dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 14 września 2025 r. Z racji jednak na fakt, że organ w dniu 27 stycznia 2026 r., po wpłynięciu do niego skargi z dnia 12 stycznia 2026 r., udzielił żądanej informacji zgodnie z wnioskiem, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 14 września 2025 r. (pkt 1 wyroku). Jednocześnie, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności (pkt 2 sentencji wyroku). Z kolei oceniając charakter zaistniałej bezczynności, jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). W tej mierze uwzględnić należało fakt, że organ nie pozostawił wniosku skarżącego bez odpowiedzi, początkowo udzielił niepełnej odpowiedzi, zaś po wniesieniu skargi, przed jej przesłaniem do Sądu, udzielił odpowiedzi na wniosek w pełnym jego zakresie.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 118). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.