Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi F.S. na bezczynność Wójta Gminy Sidra w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę

Wnioskiem z dnia 10 listopada 2025 r. F. S. przy wykorzystaniu poczty e-Doręczeń, zwrócił się do Wójta Gminy S. na podstawie ustawy o dostępnie do informacji publicznej o udostępnienie następującej informacji:

1. Adresu do doręczeń elektronicznych (e-Doręczeń), kontaktowego adresu e-mail oraz adresu skrzynki ePUAP Szkoły Podstawowej w M.,

2. Odnośnika do Biuletynu Informacji Publicznej ww. szkoły,

3. Aktualnego statutu ww. szkoły w formie skanu lub elektronicznej kopii.

Skarżący wniósł o udzielenie odpowiedzi za pośrednictwem e-Doręczeń.

W odpowiedzi na ww. wniosek, Wójt Gminy S. w dniu 25 listopada 2025 r. udzielił skarżącemu na adres doręczeń elektronicznych (e-Doreczeń) informację, że: Szkoła Podstawowa w M. nie posiada adresu skrzynki ePUAP, posiada adres do doręczeń elektronicznych (e-Doręczeń): [...]; adres e-mail: [...], wskazał odnośnik do Biuletynu Informacji Publicznej ww. Szkoły oraz w załączeniu pisma przesłał aktualny Statut Szkoły Podstawnej w M. Dodatkowo poinformował, że wniosek wpłynął do organu w dniu 10 listopada 2025 r., natomiast zgodnie z Zarządzeniem Wójta Gminy S. Nr 53/2025 z dnia 27 października 2025 r., dzień 10 listopada 2025 r. był dniem wolnym od pracy. Dzień 11 listopada 2025 r. jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Dlatego też należało uznać, że wniosek skarżącego wpłynął do Gminy dopiero w dniu 12 listopada 2025 r., stąd termin na udzielenie informacji upływa 26 listopada 2025 r.

W dniu 25 listopada 2025 r. skarżący w trybie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wywiódł skargę na bezczynność Wójta Gminy S., w której zarzucił niezrealizowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie. Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepisy te stanowią podstawę prawa do uzyskiwania informacji oraz dostępu do dokumentów poprzez brak zastosowania, polegający na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wobec powyższego wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 10 listopada 2025 r. za pośrednictwem e-Doręczeń skierował do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej o wskazanej tam treści. Pomimo upływu terminu, do dnia dzisiejszego nie otrzymał jakiejkolwiek odpowiedzi, co czyni skargę zasadną i konieczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej przedwczesne wniesienie lub stwierdzenie, że informacja nie powinna być udzielona w trybie informacji publicznej, ewentualnie o umorzenie postępowania z uwagi na załatwienie sprawy zgodnie z wnioskiem i terminem. W uzasadnieniu Wójt Gminy S. wskazał, że dokonał analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie i stwierdził, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dnia od złożenia wniosku. Termin na udzielenie skarżącemu informacji upłynął więc z dniem 26 listopada 2025 r. nawet gdyby przyjąć, że żądane informacje powinny być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie organ zauważył, że żądane informacje nie powinny być udostępniane w trybie powołanej ustawy, gdyż były i są publicznie dostępne. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne (...), w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1). Natomiast udostępnieniu podlega informacja publiczna o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w szczególności - o przedmiocie działalności i kompetencjach oraz trybie działania władz publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy). Zgodnie z art. 10 ust. 1 powołanej ustawy informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Żądane informacje dostępne są na: https://bip-ugsidra.wrotapodlasia.pl/jednostki-organizacyjne-i-zaklady-budzetowe.

W replice do odpowiedzi organu skarżący podkreślił, że próba "przesunięcia" daty wpływu wniosku przez organ nie ma podstawy prawnej, bo moment wpływu jest zdarzeniem obiektywnym, niezależnym od organizacji pracy urzędu. Ustawa o doręczeniach elektronicznych wprost wiąże skutki z chwilą wpływu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego: dowód otrzymania wystawia się po wpływie korespondencji na ADE podmiotu publicznego, przy czym "wpłynięcie" zdefiniowano jako zaistnienie warunków technicznych umożliwiających adresatowi odebranie dokumentu, a korespondencję uznaje się za doręczoną w chwili wpłynięcia wskazanej w dowodzie otrzymania. Skoro ustawodawca tak precyzyjnie określa chwilę wpływu w kanale e-Doręczeń, organ nie może jej "korygować" zarządzeniem o dniu wolnym w urzędzie ani praktyką kancelaryjną. Organy władzy publicznej działają wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, a nie na podstawie wewnętrznej organizacji pracy. Mechanizm przesunięcia na następny dzień roboczy występuje tylko przy końcu terminu do dokonania czynności. Przepisy nie pozwalają przesuwać daty wpływu pisma ani "początku zdarzenia", a jedynie chronią stronę przed negatywnym skutkiem tego, że to ostatni dzień terminu wypada w sobotę albo święto. Dodatkowo nawet gdyby organ próbował podpierać się pojęciem "dnia ustawowo wolnego od pracy", to 10 listopada 2025 r. nie jest dniem ustawowo wolnym w rozumieniu ustawy o dniach wolnych od pracy; takim dniem jest 11 listopada.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1-2 u.d.i.p). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Istota sporu w niniejszej sprawie koncentruje się na zagadnieniu obowiązku organu do udzielenia informacji publicznej w formie i w sposób wskazany we wniosku, w odniesieniu do informacji opublikowanej w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej: "BIP").

Na wstępie wyjaśnić należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa ( art. 61 ust. 1 Konstytucji). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Natomiast ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4).

Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

Z przepisów ustawy o dostępnie do informacji publicznej jednoznacznie wynika, że udostępnieniu w trybie ustawy podlega tylko informacja publiczna. Informacją publiczną jest zaś każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tego przepisu, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

A zatem tylko w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też że wniosek o jej udostępnienie skierowany jest do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, będącego w posiadaniu takiej informacji (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), można rozpatrywać ewentualną bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy S. jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i w tej sytuacji została spełniona przesłanka podmiotowa. Nie budzi również wątpliwości, że w opisanym na wstępie wniosku skarżący domagał się udostępnienia informacji o sprawach publicznych, które podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w u.d.i.p. (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p.).

Sposoby udostepnienia informacji publicznej zostały natomiast określone w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. i zgodnie z jego treścią udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11, 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia, 4) udostępniania w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych".

Sformułowanie tego przepisu wskazuje, że podstawowym sposobem udostępnienia informacji publicznej jest ogłaszanie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej, udostępnianym za pośrednictwem sieci teleinformatycznej (Internetu). Ma ono umożliwić najszerszy i najprostszy dostęp do informacji publicznych. Zakres realizacji tego sposobu dostępu do informacji publicznych wynika z art. 8 i art. 9 u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej ma charakter generalny i nie wymaga wniosku żadnego podmiotu. Następuje ono ex lege, w wyniku realizacji obowiązku określonego w art. 8 ust. 3 u.d.i.p.

Powyższe oznacza, że informacja, która została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ administracji publicznej nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowym, o którym mowa w art. 10 i art. 11 u.d.i.p. Nie można bowiem żądać udostępnienia w trybie u.d.i.p. informacji, która już została udostępniona (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 56; T. R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie informacji publicznej, Warszawa 2002, s. 180-181). Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w treści art. 10 ust. 1 u.d.i.p. który stanowi, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Przyjmuje się więc, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek dotyczy jedynie informacji niezamieszczonych w BIP. Z przepisu tego wywodzi się, że adresat wniosku zwolniony jest z obowiązku udostępnienia merytorycznej informacji, jeżeli została ona ujawniona w BIP, co nie oznacza jednak braku działań podmiotu zobowiązanego. W przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej udostępnionej w BIP, podmiot zobowiązany zawiadamia wnioskodawcę o braku możliwości zastosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP. Podmiot zobowiązany nie ma wówczas obowiązku udostępniać informacji publicznej w formie i w sposób wskazany we wniosku. Udostępnienie informacji publicznej w BIP zwalnia podmiot zobowiązany również z obowiązku potwierdzania na piśmie jej istnienia. Co więcej w orzecznictwie wskazuje się, że w przypadku informacji udostępnionej w BIP, na dysponencie tej informacji, nie spoczywa obowiązek dokonywania wydruków z Biuletynu Informacji Publicznej i przesyłania ich żądającemu informacji (wyrok NSA z dnia 25 września 2008 r., I OSK 416/08, Lex nr 490132). Organ jest natomiast zobowiązany do poinformowania zainteresowanego o fakcie, że wnioskowane informacje znajdują się w BIP. Analogiczny pogląd zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 770/12 (publ. LEX nr 1264930), w którym stwierdził, że wskazanie podmiotowi żądającemu udzielenia informacji publicznej strony BIP jako jej źródła stanowi prawidłowe załatwienie wniosku. Oczywiście przy założeniu, że informacje tam zawarte odnoszą się bezpośrednio (wprost) i konkretnie do meritum żądania, zawierają dane istotne z punktu widzenia podmiotu pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. Uprawnienie osoby zainteresowanej do uzyskania informacji publicznej w trybie wnioskowym, zostanie w takim przypadku ograniczone wyłącznie do zakresu przekraczającego dane zamieszczone na stronie podmiotowej BIP.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wnioskowana informacja została uprzednio udostępniona w BIP. Porównanie treści żądania sformułowanego we wniosku z 10 listopada 2025 r. z informacjami opublikowanymi w BIP, pozwala na stwierdzenie, że są one identyczne. Skarżący zwrócił się do organu o udostepnienia informacji publicznej w zakresie: adresu do doręczeń elektronicznych (E-Doręczeń), kontaktowego adresu e-mail oraz skrzynki ePUAP Szkoły Podstawowej w M., odnośnika do BIP ww. szkoły oraz aktualnego statutu ww. szkoły w formie skanu lub elektronicznej kopii. Wszystkie żądane informacje dostępne są w BIP organu po adresem: https://bip-ugsidra.wrotapodlasia.pl/jednostki- organizacyjne-i-zaklady-budzetowe. Tym samym w powyższym zakresie został wyłączony tryb wnioskowy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Udzielona zaś przez organ odpowiedź na wniosek skarżącego z 10 listopada 2025 r. poprzez wskazanie żądanego adresu do doręczeń elektronicznych oraz odnośnika do BIP, a także przesłanie skanu statutu szkoły (mimo braku takiego obowiązku), nie wypełnia przesłanek warunkujących uznanie, że Wójt Gminy S. pozostaje w bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej ma bowiem miejsce wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje stosownych czynności, tj. nie udostępnia informacji w sposób przewidziany w ustawie, w tym w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 u.d.i.p., co nie miało miejsca w okolicznościach kontrolowanej sprawy.

Na marginesie dodać także należy, że udostępnienie informacji publicznej w BIP, w terminie otwartym do załatwienia wniosku, jest równoznaczne w skutkach prawnych z udostępnieniem tej informacji bezpośrednio wnioskującemu, w formie przez niego żądanej. Udostępnienie informacji publicznej w BIP stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 14 ust. 1 u.d.i.p. ogólnej reguły, w myśl której udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w formie i w sposób wskazany we wniosku.

W sytuacji zatem, gdy wnioskowana przez skarżącego informacja publiczna została uprzednio udostępniona w BIP organu, a jej zakres w pełni odpowiada informacjom udostępnionym (okoliczność nie kwestionowana przez skarżącego), to brak jest podstaw aby stwierdzić, że udzielenie przez organ pisemnej odpowiedzi na wniosek skarżącego w dniu 25 listopada 2025 r. (zawierającej żądane informacje) świadczy o bezczynności organu, bowiem nastąpiło po terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jeszcze raz podkreślić bowiem należy, że w przypadku gdy wnioskowana informacja publiczna została uprzednio ogłoszona w BIP organu, a informacje tam zawarte odnoszą się bezpośrednio (wprost) i konkretnie do meritum żądania, tj. bezpośrednio zawierają dane istotne z punktu widzenia pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności (informacja prosta), to podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej ma prawo nieudzielenia informacji w trybie wnioskowym, powołując się na fakt udostępnienia jej w BIP. W takiej sytuacji wskazanie podmiotowi żądającemu udzielenia informacji publicznej strony BIP, jako jej źródła, stanowi prawidłowe załatwienie wniosku.

W ocenie sądu przekazanie przez organ w niniejszej sprawie, pismem z dnia 25 listopada 2025 r. wnioskowanych informacji, które zostały uprzednio opublikowane w BIP, należy uznać za realizację obowiązku do poinformowania skarżącego o tym, że wnioskowana przez niego informacja znajduje się w BIP. Zważywszy zaś na fakt, że informacja ta nie podlegała udostępnieniu na wniosek, w sprawie nie miał zastosowania art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W konsekwencji sąd nie dopatrzył się bezczynności organu.

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że termin udostepnienia informacji publicznej na wniosek, określa wprost art. 13 ust. 1 u.d.i.p., który wyznacza co do zasady termin 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jak trafnie wskazuje skarżący, na bieg ww. terminu nie ma wpływu ani wewnętrzna organizacja pracy organu, ani praktyka kancelaryjna, co oznacza, że prawnie relewantny pozostaje dzień złożenia wniosku, niezależnie od tego, czy dzień ten przypadał na dzień pracy organu. Sposoby obliczania terminów reguluje natomiast art. 57 k.p.a., który nie zawiera regulacji pozwalającej organowi na korygowanie ustawowego sposobu obliczania terminu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym w trybie uproszczonym może być rozpoznana sprawa, w której przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.