Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. i W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1902/12 odrzucające skargę kasacyjną T. K. i W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt i SA/Wa 1902/12 oddalającego skargę T. K., M. K. – S. i W. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K., M. K.-S. i W. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku.

M. K. – S. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, w związku z czym jego odpis został jej doręczony w dniu 4 marca 2013 r., o czym świadczy podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Od wskazanego wyżej wyroku z dnia 8 lutego 2013 r. skargę kasacyjną oprócz M. K. – S. wnieśli także T. K. i W. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt i SA/Wa 1902/12, odrzucił skargę kasacyjną T. K. i W. K. wskazując, że nie składali oni wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2013 r., zatem nie otrzymali oni odpisu tegoż wyroku wraz z uzasadnieniem, co oznacza, że złożenie przez nich skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne.

Na to postanowienie zażalenie złożyli T. K. i W. K. wnosząc o jego uchylenie oraz podając, że przyjęli zasadę solidarnego współuczestnictwa w sprawie. Zasugerowali się tym, że skoro zostali solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, to złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku przez jednego ze skarżących, również dotyczy pozostałych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: .

stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 142 § 2 tej ustawy, jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek. Zaznaczyć należy, że w przypadku, gdy uzasadnienia orzeczenia nie sporządza się z urzędu, strona, która zaniechała wystąpienia z żądaniem sporządzenia i doręczenia uzasadnienia, nie jest uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie SN z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96).

Jak wynika z akt sprawy, z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2013 r. wystąpiła tylko M. K. – S., zatem odpis wyroku z dnia 8 lutego 2013 r. wraz z uzasadnieniem został przesłany tylko jej, a zatem tylko ona jest uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Tym samym uznać należy, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro T. K. i W. K. nie złożyli wniosków o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2013 r., to złożona przez nich skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Zaznaczyć przy tym należy, że – jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 8 lutego 2013 r. – Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie prawidłowo pouczył o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od tegoż wyroku. Wskazał bowiem, że uzasadnienie wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Nigdzie nie zostało użyte określenie "solidarny wniosek", zatem to, iż skarżący doszli do takiego przekonania nie stanowi okoliczności, która wykluczałaby odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sad pierwszej instancji. Okoliczności takiej nie stanowi także nieobowiązkowe stawiennictwo na rozprawie, które to kwestie podniesiono w niniejszym zażaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.