Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r. 1. zobowiązuje Burmistrza [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącej M. W. z dnia [...] grudnia 2014 r. w zakresie pkt 2 wniosku dotyczącego P. R., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz skarżącej M.W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

W dniu [...] grudnia 2014 r. M. W. wystąpiła do Burmistrza L. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej droga elektroniczną, w otwartym formacie, umożliwiającym kopiowanie na podany adres mailowy poprzez wskazanie:

1. czy do obowiązków służbowych pracowników Urzędu Miejskiego w L. Pana R. - Zastępcy Burmistrza i Pana R. - pełnomocnika ds. ochrony informacji niejawnych, należy prowadzenie dyskusji na forach internetowych?

2. z jakich elementów składa się wynagrodzenie każdego z ww. pracowników i jak ono kształtowało się w poszczególnych miesiącach 2013 i 2014 r. - proszę o podanie osobno wysokości wynagrodzenia Pana R. i Pana R. za każdy miesiąc 2013 i 2014 r. z rozbiciem na elementy składowe.

3. czy P.R., zatrudniony jest w pełnym wymiarze czasu pracy? Jaki został dla niego ustalony czas pracy (elastyczny, indywidualny, inny)?

4. z jakiego dokumentu wynika rozkład czasu pracy każdego z ww. pracowników (kodeksu pracy, regulaminu, umowy o pracę)?

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz L. pismem z dnia [...] grudnia

2014 r., nr [...] poinformował M.W., że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną i związku z tym zobowiązał adresatkę do wykazania szczególnego interesu publicznego w celu uzyskania tej informacji.

W dniu [...] grudnia 2014 r. M. W. złożyła w Urzędzie Miejskim w L. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazując, iż Burmistrz L. naruszył art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r. w związku z tym, iż odpowiedź została udzielona na formularzu Urzędu Miejskiego oraz podpisana przez Sekretarz Gminy B. D.

W odpowiedzi na pismo M. W. z dnia [...] grudnia 2014 r. Sekretarz Gminy B. D.pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. poinformowała, że odpowiedź z dnia [...] grudnia 2014 r. stanowiła działania w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, do których Sekretarz Gminy jest upoważniona zgodnie z zarządzeniem Burmistrza L. z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. Sekretarz Gminy ponowiła prośbę o wskazanie, iż udzielenie przetworzonej informacji będzie szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego.

M.W. w dniu [...] stycznia 2015 r. złożyła pismo w którym wskazała, iż wnioskowane przez nią w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. informacje nie stanowią informacji przetworzonej.

Burmistrz L. decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), odmówił udostępnienia M. W. informacji publicznej w przedmiocie pisemnej informacji na temat obowiązków służbowych pracowników Urzędu Miejskiego w L. P. R. - Zastępcy Burmistrza i P. R. Organ stwierdził, że informacje wnioskowane przez M. W. winno się uznać za informację przetworzoną, a ponadto w sprawie brak jest okoliczności potwierdzających, że przetworzenie przedmiotowych informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Od ww. decyzji M.W. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję Burmistrza L. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] i przekazało organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy podniósł, że w sprawie nie zostało wykazane, aby chodziło o udostępnienie informacji przetworzonej, dlatego również ocena możliwości udostępnienia informacji z punktu widzenia wykazania lub nie przez wnioskodawcę szczegółowego interesu publicznego jest przedwczesna.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Burmistrz L. decyzją z dnia

[...] marca 2015 r. nr [...], odmówił udostępnienia M.W. informacji publicznej, w zakresie wynagrodzenia P.R. z rozbiciem na elementy składowe. Odmowę organ uzasadnił tym, że udostępnienie wysokości wynagrodzenia stanowiłoby naruszenie sfery prywatności tej osoby, tym bardziej, że nie jest to osoba publiczna nie piastowała funkcji organu w Urzędzie Miejskim w L. i nie była upoważniona do wydania decyzji administracyjnych.

W pozostałym zakresie na wniosek strony z dnia [...] marca 2015 r., Burmistrz L. odpowiedział pismem z dnia [...] marca 2015 r .

Odpowiadając na pytanie pierwsze wniosku organ stwierdził, że kwestia korzystania ze stron internetowych nie są doprecyzowane w zakresach czynności. Odnośnie pkt 2 wniosku, organ stwierdził, że w związku z tym, iż Zastępca Burmistrza P.R. jest osobą publiczną, która może podejmować władcze rozstrzygnięcia dotyczące praw i obowiązków obywateli lub majątku publicznego wynagrodzenie P. R. dostępne jest w oświadczeniu majątkowym, na stronie internetowej BIP, w zakładce oświadczenia majątkowe, podając jednocześnie adres internetowy tej strony. Odnośnie pytania 3 wniosku, organ wskazał, że Pan R. zatrudniony jest w pełnym wymiarze czasu pracy oraz pracuje w podstawowym systemie czasu pracy. Odnośnie zaś pkt 4 wniosku organ wskazał, że czas pracy wynika z regulaminu organizacyjnego pracy i kodeksu pracy.

Odwołanie od tej decyzji M.W. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza L. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...].

Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r., M.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza L., uzupełnioną następnie pismem z dnia [...] września 2015 r., w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r.

W uzasadnieniu skargi opisała przebieg postępowania zainicjowanego jej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r., w tym wskazała jakie rozstrzygnięcia w sprawie zapadły. Podniosła, że w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania, Burmistrz L. wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej w części pkt. 2 jej wniosku, dotyczącej wynagrodzenia P. R. - Pełnomocnika Burmistrza ds. Informacji Niejawnych. W pozostałej części udzielił informacji niepełnej, wymijającej oraz wprowadzającej w błąd. Zaznaczyła, że pismem z dnia [...] marca 2015 r. wezwała Burmistrza L. do usunięcia naruszenia prawa i udzielenia informacji zgodnie z treścią wniosku. Na wezwanie to organ I instancji, pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. ([...]), odpowiedział odmownie, zarzucając mi niejasne sfomułowanie pytań i obarczanie go "konsekwencjami niezrozumienia intencji wnioskodawcy co do zakresu i treści żądanych informacji".

Zdaniem skarżącej w przypadku, gdy organ ma wątpliwości co do zakresu żądania wniosku lub formy udzielenia informacji powinien zwrócić się do wnioskodawcy o jego sprecyzowanie lub dookreślenie. Skarżąca uważa, że co do odpowiedzi na

1 pytanie wniosku z dnia [...]grudnia 2014 r., że organ I instancji udzielił odpowiedzi wymijającej i nieadekwatnej do treści pytania. Z informacji, że kwestie korzystania ze stron internetowych nie są doprecyzowane w zakresach czynności, można jedynie wysnuć wniosek, że Burmistrz L. nie wie, czy bezpośredni podwładni mogą dokonywać wpisów na forach internetowych, bo takiej informacji nie znalazł

w zakresach zadań. Zgodnie z regulaminem organizacyjnym Urzędu Miejskiego

w L. Zastępca Burmistrza P.R. oraz Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych P.R. podlegają bezpośrednio Burmistrzowi L. Skoro Burmistrz L. wykonuje wobec ww. pracowników czynności z zakresu prawa pracy, to uprawnionym jest przyjęcie, iż wszelkie informacje odnoszące się do ich działań są mu znane. Jeżeli jest inaczej, to organ powinien tę okoliczność w sposób przekonujący wykazać.

W odniesieniu do pytania 2 wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżąca uważa, że organ I instancji również nie udzielił na nie odpowiedzi zgodnie z zakresem pytania. Podał jedynie link do oświadczenia majątkowego P.R. za rok 2013, zamieszczonego na stronach Biuletynu Informacji Publicznej, które nie uwzględnia odpowiedzi na pytanie o części składowe wynagrodzenia, w tym nie wskazał jak to wynagrodzenie kształtowało się w poszczególnych miesiącach 2013 r. W odpowiedzi Burmistrza L. brak jest jakiejkolwiek odniesienia do wynagrodzenia wiceburmistrza R. za rok 2014 (stan BIP na dzień 20 kwietnia 2015 r.), nie jest to prawidłowe rozpoznanie wniosku.

Skarżąca zakwestionowała również sposób odpowiedzi Burmistrza L. na pytanie 4 bowiem organ wskazał ogólnie na kodeks pracy i "regulamin organizacyjny pracy" - dokument, który nie istnieje, a przynajmniej nie został udostępniony na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w L. i brak jakiejkolwiek wzmianki o jego przyjęciu w innych dokumentach.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz L. wniósł o jej oddalenie. Jako niezrozumiały określił organ zarzut nieudzielenia odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt. 1, 3 i 4. Burmistrz wskazał, że udzielił wyczerpujących informacji i nie zachodzi zatem konieczność dalszego uzupełniania informacji w tym zakresie. Podkreślił, że nie może ponosić konsekwencji tego, że odpowiedź nie satysfakcjonuje skarżącej. Odnosząc się do punktu 2 wniosku Burmistrz wskazał, że informacja publiczna żądana przez skarżącą została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej wskutek opublikowania oświadczenia majątkowego zastępcy Burmistrza. Dlatego Burmistrz powołanym wyżej pismem udzielił odpowiedzi wnioskodawcy, w której podał, że "wynagrodzenie pana P. R. dostępne jest w oświadczeniu majątkowym umieszczonym w Biuletynie Informacji". Zgodnie z poglądami doktryny jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. W przeciwnym wypadku, uwzględnienie wniosku zainteresowanej osoby byłoby zupełnie niepotrzebnym - wobec powszechnego dostępu do Internetu - powielaniem informacji pozostającej już w publicznym obiegu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych

w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skarga jest częściowo zasadna.

W pierwszym rzędzie należy wskazać, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a., ponieważ stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 6. 09. 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, póz. 1198 ze zm.), przepisy kpa stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania

o udostępnienie informacji publicznej.

Oznacza to zatem, że przepisy kpa nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.

Prawo do informacji publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji RP. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Z treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne".

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2005 r., II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publicznego. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r., II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

Z art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Zgodnie z ustawą załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej powinno nastąpić w jeden z następujących sposobów:

1) udzielenie informacji publicznej,

2) udzielenie w formie pisma odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, w sytuacji, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej lub obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust.2 ustawy),

3) odmowę udostępnienia informacji publicznej lub umorzenie postępowanie administracyjne w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ustawy),

4) odmowę udostępniania informacji publicznej - przetworzonej, ze względu na nie wykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego - w formie decyzji administracyjnej, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia, że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy).

Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zobowiązania podmiotu do wydania w określonym terminie aktu lub w innych przypadkach, do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może jednak określić, w jaki sposób powinna być rozpoznana sprawa, w której dany podmiot pozostaje w bezczynności, nie może bowiem nakazywać temu podmiotowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Z kolei skarga na bezczynność podlega oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku jej bezzasadności.

Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2014 r. powinien być rozpoznany na zasadach przewidzianych w ww. ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nie jest kwestionowane przez żadną ze stron, że żądana przez skarżącą informacja ma charakter informacji publicznej, a podmiot, do którego się zwróciła jest zobowiązany do udzielenia formacji publicznej.

Analiza akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że odpowiedź na pytanie z punktu 1 wniosku została udzielona skarżącej pismem z dnia [...] marca 2015 r. r., w którym wskazano, że kwestie korzystania ze stron internetowych nie są doprecyzowane w zakresach czynności. Jeśli zaś chodzi o odpowiedź na pytanie 3 wniosku skarżącej to organ również udzielił odpowiedzi i wskazał, że P.R. zatrudniony jest w pełnym wymiarze czasu pracy oraz pracuje w podstawowym systemie czasu pracy. Odnośnie zaś pkt 4 wniosku organ wskazał, że czas pracy wynika z regulaminu organizacyjnego pracy i kodeksu pracy.

Jeśli zaś chodzi o odpowiedź na pytanie 2 wniosku to stwierdzić należy, że organ nie pozostaje w bezczynności, w zakresie części tego pytania. Wskazać bowiem należy, że odnośnie wynagrodzenia P. R. organ wydał decyzję z dnia [...] marca 2015 r., odmawiającą udzielenia informacji publicznej w zakresie jego wynagrodzenia, z rozbiciem na elementy składowe, która to decyzja została następnie utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r.. W tym miejscu podkreślić należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Oznacza to, że organ nie był w bezczynności w udzieleniu odpowiedzi na te pytania i dlatego skarga została w tej części, na podstawie art.151 p.p.s.a., oddalona. Jeśli zaś chodzi o odpowiedź na pytanie 2 wniosku skarżącej z dnia [...] grudnia 2014 r., w zakresie w jakim pytanie to dotyczyło jakich elementów składowych wynagrodzenie P.R. i jak ono kształtowało się w poszczególnych miesiącach 2013 i 2014 r. za każdy miesiąc 2013 i 2014 r. z rozbiciem na elementy składowe, to organ stwierdził, że w związku z tym, iż Zastępca Burmistrza P. R. jest osobą publiczną, która może podejmować władcze rozstrzygnięcia dotyczące praw i obowiązków obywateli lub majątku publicznego wynagrodzenie P. R. dostępne jest w oświadczeniu majątkowym, na stronie internetowej BIP, w zakładce oświadczenia majątkowe, podając jednocześnie adres internetowy tej strony. Tak sformułowana przez organ odpowiedź oznacza, że udzielił on niepełnej odpowiedzi, bowiem w oświadczeniu majątkowym nie znajdują się odpowiedzi na tak zadane pytanie. W pytaniu tym skarżąca żądała odpowiedzi na pytanie jakie są elementy składowe wynagrodzenie P.R. i jak ono kształtowało się w poszczególnych miesiącach 2013 i 2014 r., z rozbiciem na elementy składowe. Nie ulega wątpliwości, że jeśli chodzi o tak rozumiane wynagrodzenie, żadna informacja nie została udzielona, organ nie odmówił także jej udostępnienia.

Znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja nie daje zatem podstaw do ustalenia, że organ właściwy w tej sprawie na podstawie art. 4 ust.1 pkt 1 ustawy, udostępnił skarżącej informację publiczną, w zakresie będącym przedmiotem części pytania 2 wniosku. sprawy. Nie zajął także w przewidzianej prawem formie stanowiska w przedmiocie odmowy jej udostępnienia.

Dlatego też uznać należy, że w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, Burmistrz L. pozostawał w bezczynności, co spowodowało konieczność zobowiązania go do rozpatrzenia wniosku M.W. na podstawie art. 149 p.p.s.a.

Dlatego też w tej części, na podstawie art.149 § 1 p.p.s.a., skarga została uwzględniona.

Dlatego Sąd w tym zakresie zobowiązał organ, na podstawie art.149 p.p.s.a., do załatwienia wniosku skarżącego z dnia z dnia [...] grudnia 2014 r.

W oparciu o powyższe orzeczono jak w wyroku.

Sąd uznał, że niezałatwienie w niewielkiej części pisma skarżącej z dnia [...] grudnia 2014 r. r., biorąc pod uwagę niektóre jego nieprecyzyjne sformułowania, nie może świadczyć o rażącym naruszeniu prawa i dlatego, na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II wyroku. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w punkcie IV wyroku i zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę stu zł tytułem zwrotu kosztów uiszczonego wpisu.