Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 11 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek–Krzywicka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Porczyński (spr.), Sędzia WSA Michał Zbrojewski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2026 roku sprawy ze skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na bezczynność Dyrektora Z. w Ł. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor Z. w Ł. dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. zobowiązuje Dyrektora Z. w Ł. do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 29 lipca 2025 roku w pełnym zakresie w terminie 14 dni od daty zwrotu akt z odpisem prawomocnego wyroku; 3. przyznaje od Dyrektora Z. w Ł. na rzecz skarżącej D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. sumę pieniężną w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych; 4. wymierza Dyrektorowi Z. w Ł. grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych; 5. zasądza od Dyrektora Z. w Ł. na rzecz skarżącej D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu 19 września 2025 r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Z. w Ł. w sprawie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia 29 lipca 2025 r. Zarzucając naruszenie art. 10 ust 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r poz. 902) – dalej: u.d.i.p.; w zw. z art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1320) - dalej: u.p.z.p. skarżąca wnosiła o stwierdzenie, ze organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1); zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 29 lipca 2025 r. w pełnym zakresie poprzez udostępnienie wszystkich załączników do protokołu postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki sporządzonego w dniu 26 czerwca 2025 r., to jest: a) protokołów/notatek z przeprowadzonych w dniu 12 czerwca 2025 r. oraz 23 czerwca 2025 r. negocjacji z zaproszonym wykonawcą spółka T. Sp. z o.o. siedzibą w Ł.; b) oświadczeń i dokumentów złożonych przez wybranego przez organ wykonawcę spółkę T. Sp. z o.o. siedzibą w Ł. w odpowiedzi na zaproszenie do negocjacji, potwierdzające spełnienie warunków udziału w postępowaniu, w tym: oświadczenia wykonawcy o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu; oświadczenie wykonawcy o niepodleganiu wykluczeniu; zobowiązania podmiotu udostępniającego zasoby własne; oświadczenia podmiotu udostępniającego zasoby własne o niepodleganiu wykluczeniu oraz spełnieniu warunków udziału w postępowaniu; wykazu osób skierowanych przez wykonawcę do realizacji zamówienia wraz z potwierdzeniem spełnienia przez te osoby warunków określonych przez organ w zaproszeniu do negocjacji; wykaz robót budowlanych potwierdzających spełnienie warunków określonych przez organ w zaproszeniu do negocjacji wraz z dowodami potwierdzającymi należyte wykonanie tych robót; c) załączone do zaproszenia do negocjacji załączniki: nr 1 – opis przedmiotu zamówienia wraz z protokołem z inwentaryzacji robót budowlanych z dnia 2 czerwca 2025 r. stanowiącym element opisu przedmiotu zamówienia; nr 2- wzór umowy; d) zawartą z wykonawca spółką T. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w dniu 26 czerwca 2025 r. umowę w sprawie zamówienia publicznego (pkt 2); wymierzenie organowi grzywny w kwocie 2.000 zł, na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. (pkt 3); zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 1.000 zł, na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. (pkt 4); zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postepowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu strona skarżąca wskazywała, że wnioskiem z dnia 29 lipca 2025 r. wystąpiła do Dyrektora Z. w Ł. (jako podmiotu zarządzającego zamawiającym) o udzielenie informacji publicznej, to jest udostępnienie protokołu postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki wraz z wszystkimi załącznikami dotyczącego postępowania na roboty budowlane pn. "Przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynku Z. w Ł. wraz z zagospodarowaniem terenu przyległego". Wniosek został skierowany na adres poczty elektronicznej organu, wskazany w opublikowanym w Biuletynie Zamówień Publicznych, w dniu 26 lipca 2025 r., ogłoszeniu o wyniku ww. postępowania. W następstwie złożonego wniosku, w wyniku wymienianej korespondencji pomiędzy skarżącą a organem, w dniu 20 sierpnia 2025 r. stronie udostępniono kopię protokołu postępowania, ogłoszenia z dnia 26 lipca 2025 r. o wyniku postępowania oraz wydruk zaproszenia z dnia 9 czerwca 2025 r. do negocjacji w trybie udzielenia zamówienia publicznego z wolnej ręki. Stronie nie udostępniono natomiast objętych żądaniem z dnia 29 lipca 2025 r. załączników do protokołu postępowania, wymienionych w ww. pkt 2 wniosków skargi. Żądane dokumenty są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w art. 74 u.p.z.p. Stanowią nadto informacje publiczna w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.p.z.p. Pomimo kierowanych do organu pism, do dnia wniesienia skargi ww. załączniki nie zostały skarżącej udostępnione, co zdaniem spółki czyni wniesioną skargę, jak i zawarte w niej wnioski zasadnymi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z. w Ł. wnosił o jej oddalenie. Jednocześnie organ oświadczył, że udostępnia "informacje wnoszone w ramach udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej przez podmiot Skarżącego" (pkt III). W uzasadnieniu organ wskazywał, iż realizując wniosek skarżącej spółki z dnia 29 lipca 2025 r. o udzielenie informacji publicznej, udostępnił stronie, w dniu 20 sierpnia 2025 r. protokołu postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki, ogłoszenie o wyniku postępowania z dnia 26 lipca 2025 r. o wyniku postępowania oraz zaproszenie do negocjacji w trybie udzielenia zamówienia publicznego z wolnej ręki. Odnośnie co do wskazywanych załączników organ zaznaczył, że równocześnie z wniosku skarżącej toczyło się zainicjowane przez spółkę postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą w W., która pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. wezwała organ do przedłożenia tożsamych dokumentów, do dnia 4 września 2025 r. Powyższe zostało przez organ zinterpretowane jako nałożenie się biegu uzupełnienia dokumentacji do Krajowej Izby Odwoławczej wraz z wnioskiem o uzupełnienie dostępu do informacji publicznej. Ponadto w ocenie organu przeslanie spornych dokumentów do Krajowej Izby Odwoławczej, w postępowaniu przed którą spółka jest stroną, stanowi realizacje ciążącego na organie obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Wraz z przesłaną ze skargą dokumentacją, organ przedłożył do akt sprawy wnioskowane przez spółkę załączniki do protokołu postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki.

Wobec niejednoznacznej treści udzielonej odpowiedzi na skargę, w zakresie jej pkt III, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 4 marca 2026 r. Dyrektor Z. w Ł. został wezwany do wyjaśnienia, czy przedmiotowe załączniki do protokołu postępowania, których brak udostępnienia zarzuca skarżąca, zostały spółce udostępnione, a jeżeli tak to do przedłożenia zwrotnego potwierdzenia odbioru, w terminie 3 dni. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 46 marca 2026 r. organ poinformował, że protokół postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki został wysłany skarżącej w dniu 20 sierpnia 2025 r.

Z akt sprawy wynika nadto, że ciążący na organie, wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania skargi z dnia 19 września 2025 r. wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę został skutecznie zrealizowany w styczniu 2026 r. Z akt sprawy wynika również, że prawomocnym postanowieniem z dnia 3 grudnia 2025 r., II SO/Łd 12/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o wymierzeniu Dyrektorowi Z. w Ł. grzywny w kwocie 1.000 zł za niezastosowanie się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga D. Sp. z o.o. z siedzibą w S. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 143) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z kolei w myśl art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, co już wyżej wskazano przedmiotem skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w S. uczyniła bezczynność Dyrektora Z. w Ł. polegającą na nieudzieleniu w pełnym zakresie informacji publicznej objętej wnioskiem skarżącej z dnia 29 lipca 2025 r., dotyczącym załączników do protokołu postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki postępowania na roboty budowlane pn. "Przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynku Z. w Ł. wraz z zagospodarowaniem terenu przyległego", wymienionych w pkt 2 wniosków przedmiotowej skargi.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zarówno objęcie ww. załączników wnioskiem skarżącej z dnia 29 lipca 2025 r., jak i ich nieudzielenie spółce do dnia wniesienia przedmiotowej skargi nie są kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd w pierwszej kolejności dokonał oceny jej dopuszczalności pod kątem zachowania warunków formalnych do jej wniesienia. Jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa ani ponaglenie (por. wyroki NSA z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12; z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; postanowienie NSA z 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/1; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 września 2014 r., II SAB/Łd 103/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym należało uznać, że skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia zaś przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok NSA z 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11; 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; 4) udostępniania w centralnym repozytorium. Natomiast według art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Podkreślenia również wymaga, że u.d.i.p. wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy) bądź też w drodze decyzji administracyjnej, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Dyrektor Z. w Ł., który to Z. działa w formie jednostki budżetowej Samorządu Województwa Łódzkiego (utworzonej uchwałą ww. organu z dnia 29 maja 2018 r., nr [...]; www.bip.lodzkie.pl), bez wątpienia należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Również nieudostępnione w pełnym zakresie informacje, których udzielenia domagał się skarżący we wniosku z dnia 29 lipca 2025 r., złożonym co istotne po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu z wolnej ręki (art. 74 ust. 1 i ust. 2 u.p.z.p.), stanowią w ocenie Sądu informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p., gdyż realizacja przedmiotu zamówienia niewątpliwie związana jest z majątkiem, którym dysponuje ww. podmiot, w tym także z wydatkowaniem środków publicznych. Powyższe nie jest kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Jednocześnie organ nie wykazał zaistnienia jakichkolwiek przewidzianych prawem przesłanek wyłączających lub ograniczających możliwość udzielenia żądanych informacji w spornym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż przedstawienie skarżącemu niepełnej informacji publicznej, co jak wyżej wykazano miało miejsce w rozpoznawanej sprawie stanowi naruszenie art. 13 u.d.i.p. i jako takie postrzegać należy za kwalifikowaną formę bezczynności Dyrektora Z. w Ł. jako podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Jednocześnie w ocenie Sądu, mając na uwadze okres czasu jaki upłynął od dnia złożenia przez skarżącą wniosku o udzielenie informacji publicznej, jak i to, że część z żądanych danych nie została udostępniona spółce do dnia wydania niniejszego orzeczenia Sądu uznać należy, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Odnosząc się do argumentacji organu prezentowanej w udzielonej odpowiedzi na skargę, co do błędnego przekonania, że realizację ciążących na nim obowiązków w zakresie udostępnienia informacji publicznej stanowiło przekazanie tożsamej dokumentacji do Krajowej Izby Odwoławczej w W. w związku z zainicjowanym przez skarżącą postępowaniem przed tym organem wskazać należy na odrębność uregulowanego przepisami u.p.z.p. postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą od uregulowanej przepisami u.p.z.p. instytucji prawnej dostępu do informacji publicznej. Podkreślenia także wymaga, że wystąpienie skarżącej o udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej (29 lipca 2025 r.) miało miejsce wcześniej, niż wystosowane do organu wezwanie Krajowej Izby Odwoławczej o przekazanie dokumentacji postępowania (28 sierpnia 2025 r.). Co więcej, zainicjowanie postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na treść art. 74 ust. 2 u.p.z.p. Wykonania ciążącego na organie obowiązku w powyższym zakresie nie stanowi również przedłożenie spornych załączników do akt sądowych sprawy.

W ocenie Sądu rozpoznającego skargę wykazana w sprawie w sposób bezsporny bezczynność organu, w której co istotne organ na dzień orzekania przez Sąd nadal pozostawał, jak również przypisany owej bezczynności charakter rażącego naruszenia prawa, uzasadnia uwzględnienie skargi w części dotyczącej zgłoszonego na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. żądania spółki, co do wymierzenia organowi grzywny w kwocie 2.000 zł oraz zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 1.000 zł. Przy czym co istotne na zasadność powyższego stwierdzenia bez wpływu pozostaje wymierzona organowi, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2025 r., II SO/Łd 12/25 grzywna w kwocie 1.000 zł za niezastosowanie się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, pkt 3 i § 1a p.p.s.a., zobowiązał organ do załatwienia żądania skarżącej spółki w pełnym zakresie określonym we wniosku z dnia 21 lipca 2025 r., w terminie 14 dni od dnia zwrotu organowi akt wraz z prawomocnym orzeczeniem, stwierdzając jednocześnie, że organ dopuścił się bezczynności, która to bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 i pkt 2 wyroku). W przedmiocie przyznanej od organu na rzecz strony skarżącej spółki sumy pieniężnej oraz w przedmiocie wymierzonej organowi grzywny Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. (pkt 3 i pkt 4 wyroku). O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 5 wyroku).