Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 4 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 roku sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia ... 2015 roku Nr ... w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, wydania z naruszeniem prawa decyzji o statusie bezrobotnego oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia ... 2015 r. nr ... Wojewoda Wielkopolski, na podstawie art. 127 § 1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 1...1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.) oraz art. 10, art. 7 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f) ustawy z dnia 20 kwietna 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 149 ze zm., dalej: u.p.z.i.r.p.), po rozpatrzeniu odwołania E. G. od decyzji Starosty W. z dnia ... 2015 r. nr ... stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji tegoż organu:

- z dnia ...2009 r. o uznaniu strony z dniem ...2009 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku,

- z dnia ... 2009 r. o przyznanie stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 1 czerwca 2009 r.,

orzekającej o:

- uchyleniu decyzji z dnia ...2010 r. o utracie przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 7 kwietnia 2010 r.,

- uchyleniu decyzji z dnia ... 2010 r. o utracie przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 14 lipca 2010 r.,

- uchyleniu decyzji z dnia ... 2012 r. o uznaniu strony za osobę bezrobotną od dnia ... 2012 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od 23 października 2012 r.,

o uchyleniu decyzji z dnia ... 2013 r. o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 5 czerwca 2013 r.,

- odmowie uznania strony za osobę bezrobotną od ... 2012 r.

- odmowie stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 23 października 2012 r.,

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzję powyższą Wojewoda wydał w następujących okolicznościach.

E. G. w dniu ...2009 r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. (dalej: PUP) jako osoba bezrobotna.

Starosta W. decyzją z tego samego dnia i z tym dniem uznał go za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku.

Decyzją z dnia ... 2009 r. Starosta W. przyznał E. G. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 czerwca 2009 r. w wys. 690 zł miesięcznie.

Następnie decyzją z dnia ...2010 r. ten sam organ orzekł o utracie przez E. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 7 kwietnia 2010 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Z kolei decyzją z dnia ... 2010 r. Starosta orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem 14 lipca 2010 r. w związku z podjęciem przez zainteresowanego zatrudnienia.

W dniu ... 2012 r. E. G. ponownie zarejestrował się w PUP. Decyzją z tego dnia i z tym dniem Starosta uznał go za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku dla bezrobotnych od 23 października 2012 r. w wys. 953,10 zł miesięcznie w okresie pierwszy 3 miesięcy, a od 23 stycznia 2013 r. w wys. 748,40 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy.

Decyzją z dnia ... 2013 r. Starosta orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 5 czerwca 2013 r. z uwagi na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Wojewoda stwierdził, że z akt sprawy wynika, że E. G. rozpoczął działalność gospodarczą od dnia ... 1995 r., a zaprzestał w dniu 9 lipca 2014 r. Dlatego Starosta W. postanowieniem z dnia 18 W. 2014 r. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzjami tego organu z dnia ...2009 r., z dnia 4 Starosta W. 2009 r., z dnia 1...2010 r., z dnia ... 2010 r., z dnia ... 2012 r. i z dnia ... 2013 r. Następnie decyzją z dnia 18 Starosta W. 2014 r. orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku od dnia 5 czerwca 2013 r., z powodu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Wyjaśnił, iż z CEiDG RP wynika, że w okresie od ... 1995 r. do 9 lipca 2014 r. strona posiadała wpis do ewidencji działalności gospodarczej i dlatego z dniem ... 2012 r. nie spełniał warunków posiadania statusu osoby bezrobotnej. Organ dodatkowo stwierdził, że świadczenia wypłacone za okres od 23 października 2012 r. do ...2013 r. w kwocie 6.212,70 zł są świadczeniami nienależnie pobranymi i zobowiązał do ich zwrotu.

Na skutek odwołania strony Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia ...2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Starosta W. decyzją z dnia ...2015 r. stwierdził wydanie z naruszeniem prawa własnych decyzji z dnia ...2009 r., z dnia ...2009 r., z dnia ...2009 r. oraz orzekł o uchyleniu decyzji z dnia 1...2010 r., z dnia ... 2010 r., z dnia ... 2012 r. oraz z dnia ... 2013 r.

E. G. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w wyniku czego Wojewoda decyzją z dnia ... 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał, że zaskarżona decyzja narusza art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w taki sposób, że poza stwierdzeniem wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz uchyleniem decyzji nie zawarł rozstrzygnięcia merytorycznego.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Starosta W. decyzją z dnia ... 2015 r. stwierdził wydanie z naruszeniem prawa decyzji z dnia ...2009 r., z dnia ...2009 r. oraz orzekł o uchyleniu decyzji z dnia ...2010 r., o uchyleniu decyzji z dnia ... 2010 r., o uchyleniu decyzji z dnia ... 2012 r., o uchyleniu decyzji z dnia ... 2013 r. oraz o odmowie uznania strony za osobę bezrobotną od ... 2012 r. i odmowie stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 23 października 2012 r.

E. G. wniósł odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że w okresach wymienionych w zaskarżonej decyzji był osobą nie posiadającą pracy, ani nie prowadzącą żadnej firmy, a także nie posiadającą żadnego dochodu, a zatem bezrobotną. Odwołujący powołał się na konstytucyjną zasadę praworządności (art. 7 Konstytucji RP) i zaznaczył, że organ oparł swe rozstrzygnięcie jedynie na wpisie do CEiDG, który to wpis jest niezgodny ze stanem faktycznym.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Wojewoda stwierdził, że zgodnie z obowiązującym już w 2009 r. przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.p.z.i.r.p. bezrobotny oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l lub niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, która nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo po złożenia wniosku o wpis:

- zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej wniosku o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia nie upłynął, albo

- nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej.

Organ odwoławczy podkreślił, że ta regulacja określa, że osoba bezrobotna nie może mieć wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie bezsporny pozostaje fakt, że w CEiIDG RP, stan na dzień 1 sierpnia 2014 r. widnieje wpis do EDG "G. E. Ośrodek Wypoczynkowy w A.". Zgodnie zatem z powyższymi obowiązującymi przepisami w okresie od ...2009 r. do 13 lipca 2010 r. oraz od ... 2012 r. do ...2013 r. E. G. nie spełniał warunków posiadania statusu osoby bezrobotnej. Wojewoda stwierdził, że nie można kwestionować, że E. G. nie prowadził działalności gospodarczej, jednakże istotny w tym przypadku jest fakt, że przez cały okres posiadania statusu osoby bezrobotnej posiadał wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję Wojewody Wielkopolskiego E. G. podniósł, że wpisany do CEiDG RP Ośrodek Wypoczynkowy w A., który prowadził, nie istniał już w dacie, kiedy skarżący został uznany za osobę bezrobotną. Ponadto zaznaczył, że w okresie tym nie prowadził jakiejkolwiek działalności gospodarczej i organy winny były wziąć pod uwagę stan faktyczny, a nie istnienie wpisu w CEiDG RP. Zdaniem skarżącego nie można karać go za czyn którego nie popełnił, a w myśl zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a.) organy powinny działać w granicy i na podstawie przepisów prawa. Skarżący wskazał, że ma 62 lata i 44 lata pracy, obecnie pracuje na umowę zlecenie i nie może dostać żadnej stałej pracy. Dodał, że jego małżonka otrzymuje zasiłek chorobowy i są wspólnie w katastrofalnej sytuacji materialnej i nie są w stanie spłacić 6.000 zł tytułem pobranych zasiłków dla bezrobotnego.

W odpowiedzi Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się bezzasadna.

Przedmiotem skargi E. G. w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia ... 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z dnia ... 2015 r. stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji tegoż organu:

- z dnia ...2009 r. o uznaniu strony z dniem ...2009 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku,

- z dnia ...2009 r. o przyznanie stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 1 czerwca 2009 r.,

orzekającej o:

- uchyleniu decyzji z dnia ...2010 r. o utracie przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 7 kwietnia 2010 r.,

- uchyleniu decyzji z dnia ... 2010 r. o utracie przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 14 lipca 2010 r.,

- uchyleniu decyzji z dnia ... 2012 r. o uznaniu strony za osobę bezrobotną od dnia ... 2012 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od 23 października 2012 r.,

o uchyleniu decyzji z dnia ... 2013 r. o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 5 czerwca 2013 r.,

- odmowie uznania strony za osobę bezrobotną od ... 2012 r.

- odmowie stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 23 października 2012 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nadzwyczajnym o wznowienie postępowań zakończonych wymienionymi w zaskarżonej decyzji decyzjami Starosty W. z uwagi na zajście przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. tj. dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. W dniu 1 sierpnia 2014 r. okazało się bowiem, że w Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej istnieje wpis działalności gospodarczej pod firmą przedsiębiorcy "G. E. Ośrodek Wypoczynkowy w A.".

W świetle brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. w dacie wydania pierwszej z uchylonych decyzji (z dnia ...2009 r. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną od dnia 1 czerwca 2009 r.), jak również w brzmieniu późniejszym z daty ... 2012 r. (wydania decyzji o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną od tej daty z prawem do zasiłku dla bezrobotnych) status osoby bezrobotnej przysługiwał osobom, które poza spełnieniem pozostałych licznych przesłanek, nie posiadały wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. I tak powołany przepis w brzmieniu na dzień ...2009 r. określał, że bezrobotnym oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli:

a) ukończyła 18 lat,

b) nie ukończyła 60 lat - kobieta lub 65 lat - mężczyzna,

c) nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego,

d) nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym lub zależnym nieruchomości rolnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.2)), o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe,

e) nie uzyskuje przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, obliczony dla ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych, nie przekracza wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 2 ha przeliczeniowych ustalonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o podatku rolnym, lub nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w takim gospodarstwie,

f) nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej albo nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

g) nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary pozbawienia wolności,

g) nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem kary pozbawienia wolności odbywanej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego,

h) nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych,

i) nie pobiera na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego,

j) nie pobiera, na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, świadczenia pielęgnacyjnego lub dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania,

k) nie pobiera po ustaniu zatrudnienia świadczenia szkoleniowego, o którym mowa w art. 70 ust. 6;

Z dniem 1 lutego 2011 r. przepis ów w istotnym z punktu widzenia niniejszej sprawy uległ zmianie (na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 257, poz. 1725) w ten sposób, iż w punkcie f) art. 2 ust. 1 pkt 2 określono, że aby uzyskać status osoby bezrobotnej nie można złożyć wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo po złożeniu wniosku o wpis:

– zgłosić do ewidencji działalności gospodarczej wniosku o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo

– nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej.

Zmiana powyższa w okolicznościach niniejszej sprawy nie miała jednak znaczenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia wpisu E. G. do ewidencji działalności gospodarczej wynika, że działalność gospodarczą, którą prowadził od ... 1995 r. nie zawieszał, a deklaracja jej zaprzestania nastąpiła w dniu 9 lipca 2014 r., z wykreśleniem wpisu z rejestru w dniu 10 lipca 2014 r.

Wobec zarzutu skarżącego naruszenia przez organy zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a.) wyjaśnić należy, iż powołany przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. uzależnia uzyskanie statusu osoby bezrobotnej nie od rzeczywistego, faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej, lecz od nieposiadania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f u.p.z.i.r.p. wynika, iż posiadanie statusu bezrobotnego nie jest powiązane z faktem rzeczywistego wykonywania działalności gospodarczej, lecz z okolicznością formalnego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 18 lutego 2015 r., II SA/Ke 9/15, Lex nr 1661535). Innymi słowy tylko formalne wykreślenie działalności gospodarczej z ewidencji, zawieszenie tej działalności lub jej nie rozpoczęcie stanowi pozytywną przesłankę do uzyskania i posiadania statusu osoby bezrobotnej (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2014 r., III SA/Gd 335/14, Lex nr 1486131). W rezultacie, mając właśnie na uwadze brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. organy orzekające orzekając na podstawie i w granicach prawa zobowiązane były uwzględnić istniejący w dacie wymienionych na wstępie decyzji Starosty W. dowód w postaci wpisu działalności gospodarczej E. G. do ewidencji działalności gospodarczej zawartej w CEiIDG.

Ponadto zważyć należy, iż już w dacie ...2009 r. tj. - wydania przez Starostę W. decyzji o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną wiedział on, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej ma znaczenie przy ocenie przyznania statusu osoby bezrobotnej. Akta sprawy zawierają informację dla osób rejestrujących się w PUP, podpisaną przez E. G. w dniu ...2009 r., w której m.in. wskazuje się, że status bezrobotnego przysługuje osobie, która nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (k. 73/1 akt adm.). Skarżący nie może zatem zasłaniać się nieznajomością prawa.

Wyjaśnić trzeba, iż zgodnie z art. 147 zd. pierwsze k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 1 k.p.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Jednocześnie przepis art. 151 § 1 k.p.a. określa, że organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo

2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Przy czym, jak stanowi art. 146 § 1 k.p.a., uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.

W niniejszej sprawie, w dniu 1 sierpnia 2014 r. okazało się na podstawie karty wpisu ewidencji gospodarczej, że fałszywe okazały się dowody potwierdzające, iż skarżącego należy uznać za osobę bezrobotną, albowiem Starosta dowiedział się o istnienia wpisu do działalności gospodarczej pod firmą "G. E. Ośrodek Wypoczynkowy w A.". W rezultacie organ I instancji, zgodnie z art. 147 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 i art. 149 § 1 i 2 k.p.a. postanowieniem z dnia z urzędu wznowił postępowanie w sprawie E. G. zakończone ww. decyzjami z dnia ...2009 r., z dnia ...2009 r., z dnia ...2010 r., z dnia ... 2010 r., z dnia ... 2012 r. i z dnia ... 2013 r. Wreszcie prawidłowo, ze względu na upływ okresu przeszło 5 lat od dnia wydania decyzji z 2009 r. Starosta W. wydając decyzję z dnia ... 2015r. uwzględnił przepis art. 146 § 1 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i stwierdził wydanie z naruszeniem prawa ww. decyzji własnych z dnia ...2009 r. i z dnia ...2009 r., a kierując się normą zawartą w art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił ww. decyzje z dnia 1...2010 r., z dnia ... 2010 r., z dnia ... 2012 r. oraz z dnia ... 2013 r., jednocześnie odmawiając uznania skarżącego za osobę bezrobotną od dnia ... 2012 r. i odmowie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 23 października 2012 r. E. G. bowiem, jako osoba posiadająca w tym okresie wpis do ewidencji działalności gospodarczej, bez względu na to, czy działalność tę wykonywał, nie mogła uzyskać statusu osoby bezrobotnej, a w rezultacie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Reasumując, w ocenie Sądu wydane w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia ... 2015 r. zostały wydane zgodnie z prawem i dlatego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę E. G., o czym orzeczono w sentencji wyroku.

Jednocześnie Sąd korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 6 ostatnio powołanej ustawy, zważywszy, że skarżący nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, pragnie skarżącemu wyjaśnić, że stosownie do przepisu 76 ust. 7 u.p.z.i.r.p. starosta może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie, zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 2 i 3, albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady rynku pracy umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek:

1) w postępowaniu egzekucyjnym lub na podstawie innych okoliczności lub dokumentów stwierdzono, że osoba lub inny podmiot, które pobrały nienależne świadczenie, refundację lub otrzymały jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1, nie posiadają majątku, z którego można dochodzić należności;

2) dochodzenie należności mogłoby pozbawić osobę, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, albo osobę pozostającą na jej utrzymaniu niezbędnych środków utrzymania;

3) osoba, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, zmarła, nie pozostawiając majątku, z którego można dochodzić należności;

4) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia, refundacji lub jednorazowo przyznanych środków, o których mowa w art. 46 ust. 1, przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Tym samym skarżący może wystąpić z wnioskiem do Starosty W. o umorzenie, względnie rozłożenie na raty pobrane świadczenia pieniężne (zasiłków dla bezrobotnego), przedstawiając rzetelnie sytuację materialną i majątkową swoją i swojej rodziny.