Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 lutego 2026 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie do rozpoznania wniosku skarżącego T. K. z dnia 4 grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że Dyrektor Technikum Leśnego w Warcinie dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie na rzecz skarżącego T. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

T. K. (zwany dalej także "skarżącym", "wnioskodawcą") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Technikum Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie (zwanego dalej "organem") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

W dniu 4 grudnia 2025 r., pocztą elektroniczną, T. K. zwrócił się do Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich uchwał rady pedagogicznej Technikum Leśnego w Warcinie, podjętych w okresie od dnia 2 czerwca 2025 r. do dnia rozpatrzenia wniosku. Wnioskodawca wystąpił o udostępnienie wskazanych dokumentów w formie elektronicznej, w postaci skanów lub plików PDF, przesłanych na podany we wniosku adres e-mail.

We wniosku T. K., uzasadniając konieczność udzielenia żądanej informacji, omówił zakres informacji publicznej, jawność dokumentów organów szkoły, formę i termin udostępnienia oraz przytoczył stosowne orzecznictwo (tj.: wyroki NSA z dnia: 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 666/11 oraz 3 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1494/12, a także wyroki WSA: w Szczecinie z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II SAB/Sz 135/16 czy w Gdańsku z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Gd 121/18).

Wnioskodawca – powołując art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 - zwanej w skrócie: "u.d.i.p.") – wskazał, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Uchwały rady pedagogicznej są aktami kolegialnego organu szkoły publicznej realizującego zadania administracji publicznej w sferze edukacji, mają charakter dokumentów urzędowych oraz dotyczą spraw publicznych, w szczególności procesu dydaktyczno-wychowawczego, organizacji pracy szkoły oraz wykonywania zadań przez jednostkę sektora finansów publicznych.

Powołując się na art. 70 ust. 1-2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j.: Dz. U. 2025 r., poz. 1043 ze zm.) wnioskodawca wskazał, że określają one kompetencje rady pedagogicznej jako organu szkoły publicznej. Uchwały tego organu są dokumentami wynikającymi z wykonywania zadań publicznych i podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna powinna zostać udostępniona w sposób i formie zgodnych z wnioskiem, jeżeli środki techniczne podmiotu na to pozwalają. W związku z tym wnioskodawca poprosił o przesłanie dokumentów drogą elektroniczną.

Artykuł 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, chyba że zachodzą przesłanki z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jednak wówczas wnioskodawca powinien zostać poinformowany o nowym terminie i jego przyczynach.

Wnioskodawca zaznaczył, ze jeżeli któraś z żądanych uchwał nie istnieje lub z jakiegoś powodu nie może być udostępniona, prosi o wskazanie podstawy prawnej odmowy w formie decyzji administracyjnej (art. 16 u.d.i.p.).

W udzielonej za pomocą poczty elektronicznej odpowiedzi z dnia 22 grudnia 2025 r. Dyrektor Technikum Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie poinformował, że na dzień złożenia i rozpatrzenia wniosku w dokumentacji rady pedagogicznej nie figuruje żadna uchwała rady - jako odrębny dokument. Wszystkie podjęte w drodze głosowania uchwały rady pedagogicznej są w treści protokołu i nie posiadają wyodrębnionej formy tekstowej.

T. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł o: 1/ stwierdzenie bezczynności organu; 2/ zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie wskazanym przez Sąd; 3/ stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4/ zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. organ zobowiązany był do udzielenia informacji bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni, tj. do dnia 18 grudnia 2025 r. Do upływu tego terminu organ nie udzielił żadnej odpowiedzi, nie przekazał żądanych dokumentów, nie wydał także decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji. Dopiero w dniu 22 grudnia 2025 r. organ przekazał wiadomość email, w której poinformował o braku uchwał rady - jako odrębnych dokumentów (wszystkie podjęte w drodze głosowania uchwały rady pedagogicznej są w treści protokołu i nie posiadają wyodrębnionej formy tekstowej). Jednocześnie organ nie załączył do wiadomości żadnego dokumentu, w szczególności protokołów zebrań rady pedagogicznej, w których - według jego twierdzeń - miałyby znajdować się uchwały.

Działanie podjęte w taki sposób przez organ nie może zostać uznane za skuteczne udostępnienie informacji publicznej. Dyrektor Technikum Leśnego w Warcinie, jako wieloletni urzędnik oraz obecnie przewodniczący rady pedagogicznej, posiada wiedzę, że rada pedagogiczna - jako organ kolegialny szkoły - podejmuje rozstrzygnięcia w zakresie swoich kompetencji w formie uchwał. Uchwała jest formą działania organu kolegialnego w sprawach należących do jego kompetencji, stanowiących lub opiniodawczych. Jedynie w kwestiach porządkowych lub technicznych dopuszczalne jest zwykłe głosowanie bez podejmowania uchwały. Organ wie również, że każda uchwała rady pedagogicznej, jako akt woli organu kolegialnego, powinna zawierać co najmniej: oznaczenie rodzaju aktu, pełną nazwę organu wydającego uchwałę, numer i datę podjęcia uchwały, tytuł i przedmiot uchwały, precyzyjną podstawę prawną, treść rozstrzygnięcia, wskazanie podmiotu odpowiedzialnego za wykonanie, termin wejścia w życie, podpis dyrektora szkoły jako przewodniczącego rady pedagogicznej, pieczęć szkoły oraz ewentualne załączniki.

Twierdzenie organu, że uchwały "nie istnieją jako odrębne dokumenty", pozostaje w sprzeczności z zasadami funkcjonowania organów kolegialnych w systemie oświaty oraz z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych. Jeżeli uchwały faktycznie zostały podjęte, stanowią one informację publiczną i podlegają udostępnieniu - niezależnie od przyjętej przez organ formy ich dokumentowania.

Brak przekazania jakiegokolwiek dokumentu, przy jednoczesnym braku jednoznacznego stwierdzenia, że żądana informacja nie istnieje, stanowi w istocie nieudzielenie informacji publicznej, a tym samym pozostawanie organu w stanie bezczynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że:

- odpowiedź informacyjna nie może zastępować czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu dokumentu;

- jeżeli organ twierdzi, że informacja nie istnieje, musi to wynikać w sposób jednoznaczny i weryfikowalny;

- nieprzekazanie dokumentów przy jednoczesnym braku decyzji administracyjnej oznacza bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Bezczynność Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie w sprawie ma jednocześnie charakter rażący, albowiem stanowi nie tylko przekroczenie ustawowych terminów, lecz także świadome i uporczywe naruszanie podstawowych obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej, dokonywane przez osobę posiadającą profesjonalną wiedzę prawną i wieloletnie doświadczenie w administracji publicznej.

Po pierwsze, organ nie udzielił żadnej odpowiedzi w ustawowym terminie 14 dni, określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., nie informując jednocześnie - jak tego wymaga art. 13 ust. 2 u.d.i.p. - o przyczynach opóźnienia ani o nowym terminie udostępnienia informacji. Już samo to zaniechanie wypełnia przesłanki bezczynności, jednak w realiach niniejszej sprawy ma ono charakter kwalifikowany.

Po drugie, odpowiedź udzielona po terminie, tj. w dniu 22 grudnia 2025 r., nie stanowiła ani udostępnienia informacji publicznej, ani decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, lecz jedynie pozorną czynność informacyjną, niemającą oparcia w przepisach prawa. Tego rodzaju działanie jest w orzecznictwie sądów administracyjnych jednoznacznie kwalifikowane jako próba obejścia przepisów ustawy i nie może być uznane za wykonanie obowiązku ustawowego.

Po trzecie, organ - będący dyrektorem szkoły i przewodniczącym rady pedagogicznej - miał pełną i niewątpliwą świadomość, że rada pedagogiczna - jako organ kolegialny - podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwał, a uchwały te stanowią odrębne byty prawne, niezależne od protokołu posiedzenia. Twierdzenie, że uchwały "nie istnieją jako odrębne dokumenty", należy uznać za oczywiście sprzeczne z zasadami prawa oświatowego oraz elementarnymi regułami funkcjonowania organów kolegialnych administracji publicznej. Co szczególnie istotne, organ nie stwierdził jednoznacznie, że żądane uchwały nie istnieją, lecz ograniczył się do nieprecyzyjnego i niejednoznacznego twierdzenia o ich rzekomym "niewyodrębnieniu", nie załączając przy tym żadnego dokumentu źródłowego (w szczególności protokołów zebrań), w których miałyby się znajdować treści uchwał. Takie działanie skutkuje faktycznym pozbawieniem skarżącego dostępu do informacji publicznej, przy jednoczesnym unikaniu odpowiedzialności procesowej związanej z wydaniem decyzji administracyjnej.

Po czwarte, zachowanie organu należy ocenić jako świadome i celowe, zmierzające do utrudnienia kontroli działalności rady pedagogicznej oraz dyrektora szkoły. Organ zamiast wykonać prostą czynność materialno-techniczną, polegającą na udostępnieniu dokumentów, przyjął strategię polegającą na: zignorowaniu ustawowego terminu; udzieleniu spóźnionej, niepełnej i pozornej odpowiedzi oraz uniknięciu wydania decyzji administracyjnej, która mogłaby zostać zaskarżona w trybie instancyjnym.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy organ w sposób oczywisty, świadomy i niebudzący wątpliwości narusza jednoznaczny obowiązek ustawowy, zwłaszcza gdy czyni to podmiot profesjonalny, od którego wymaga się podwyższonej staranności w stosowaniu prawa. Wszystkie te przesłanki w sprawie zostały spełnione. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał również, że udzielenie informacji po terminie, które nie polega na faktycznym udostępnieniu dokumentu, ani na wydaniu decyzji administracyjnej, nie przerywa stanu bezczynności organu a stanowisko to znajduje bezpośrednie zastosowanie w sprawie. Ponadto, zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, organ nie może uchylać się od udostępnienia informacji publicznej poprzez twierdzenie, że żądany dokument nie istnieje, jeżeli z przepisów regulujących jego działalność wynika obowiązek jego wytworzenia. W realiach sprawy organ ma ustawowy obowiązek zapewnienia prawidłowego dokumentowania działalności organu kolegialnego, w tym podejmowanych uchwał. Twierdzenie, że uchwały "nie funkcjonują jako odrębne dokumenty" nie może skutkować uchyleniem się od obowiązku informacyjnego. Wojewódzkie sądy administracyjne konsekwentnie wskazują, że jeżeli organ twierdzi, iż żądana informacja publiczna nie istnieje, obowiązany jest uczynić to w sposób jednoznaczny i weryfikowalny, a brak dokumentów przy jednoczesnym braku decyzji administracyjnej oznacza bezczynność organu. W sprawie organ nie tylko nie udostępnił dokumentów, lecz także nie stwierdził wprost ich nieistnienia, ograniczając się do nieprecyzyjnego i wymijającego stanowiska. Co istotne, w orzecznictwie podkreśla się również, że protokoły posiedzeń organów kolegialnych oraz uchwały tych organów stanowią informację publiczną, niezależnie od przyjętej przez organ formy ich dokumentowania. Tym samym twierdzenie, że uchwały znajdują się "w treści protokołu", nie zwalnia go z obowiązku udostępnienia tych protokołów lub wyodrębnionych uchwał w formie kopii. Wreszcie Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie wskazał, że rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy organ mając pełną świadomość obowiązku wynikającego z ustawy podejmuje działania zmierzające do jego obejścia, w szczególności poprzez unikanie wydania decyzji administracyjnej.

Zachowanie organu - polegające na opóźnianiu odpowiedzi, udzieleniu jej w sposób pozorny oraz unikaniu wydania decyzji administracyjnej - spełnia wszystkie wskazane przesłanki rażącego naruszenia prawa. Dlatego w konsekwencji bezczynność organu zobowiązanego nie może zostać uznana za incydentalne uchybienie, lecz stanowi kwalifikowane, rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie przez Sąd dyspozycji art. 149 § 1a p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Technikum Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie wyjaśnił, że w dniu 22 grudnia 2025 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi za pomocą poczty elektronicznej informując, że oprócz treści pisemnej protokołów rady pedagogicznej, zawierających opis podjętych działań i wyniki głosowań (uchwał) nie istnieją "uchwały" w formie dokumentów mających postać wyodrębnionej uchwały. Ponadto – jak wskazał organ - we wcześniejszej korespondencji dotyczącej odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, przekazano wnioskodawcy kopie protokołów rady pedagogicznej zawierające dokumentację wszystkich głosowań i uchwał podjętych na posiedzeniach. Organ dodał, że skarżący jest nauczycielem w Technikum Leśnym w Warcinie i ma prawo wglądu do protokołów z tego tytułu. Podkreślając, że skarga na bezczynność została złożona za pomocą platformy e-PUAP w dniu 22 grudnia 2025 r., organ wyjaśnił, że wnioskodawcy udzielono odpowiedzi we wnioskowanym zakresie i bez zbędnej zwłoki, mając na uwadze konieczność wykonania dodatkowych czynności związanych z udostępnieniem i faktyczne możliwości instytucji udzielającej informację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), obejmuje m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. kolei art. 149 § 1b p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie zaś do art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej.

Przechodząc do istoty sprawy wskazania wymaga, że zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej w skrócie "u.d.i.p."). W przypadku skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego zwrócił się skarżący był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi (organowi) bezczynność.

Katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został wskazany w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Przedmiotowym obowiązkiem są objęte władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Jakkolwiek katalog podmiotów objęty art. 4 ust. 1 u.d.i.p. jest stosunkowo rozbudowany i szczegółowy, to ma on charakter jedynie przykładowy i niewyczerpujący. Należy przy tym zauważyć, że przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wprawdzie nie definiuje i nie wymienia żadnych organów władzy publicznej, jednak utożsamia z pojęciem organów władzy publicznej wszystkie organy administracyjne funkcjonujące w istniejącym aparacie władzy, a także te podmioty, których w sensie organizacyjnym nie zalicza się do administracji, a które są powołane w drodze ustawy do organizacji i realizacji zadań publicznych (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1918/07).

Dyrektor szkoły publicznej niewątpliwie realizuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej przez wydawanie decyzji w indywidualnych sprawach w zakresie przewidzianym przepisami prawa (por. wyrok WSA w szczecinie z dnia 14 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 530/24).

Poza sporem było zatem, że w niniejszej sprawie adresatem wniosku skarżący uczynił podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. W świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Dyrektor Technikum Leśnego w Warcinie – czyli placówki będącej publiczną jednostką oświatową, dla której Minister Klimatu i Środowiska jest organem prowadzącym (zob. https://tlwarcino.bip.gov.pl) - jest podmiotem zobowiązanym do podejmowania działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony bowiem został wprost na władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym - po myśli pkt 4 - na podmioty wykonujące zadania publiczne i reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.

Odnosząc się z kolei do oceny aspektu przedmiotowego żądanej informacji należy wskazać, że u.d.i.p. definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych, stanowiąc, że podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W tym też kontekście rozpatrywać należy uszczegółowienie informacji stanowiących informację publiczną, zawarte w art. 6 ust. 1 tej ustawy. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydująca jest zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji. Dziedziny aktywności, które dotyczą spraw publicznych wymienione w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. (stanowiące "przedmiot informacji publicznej") obejmują zatem informacje o: polityce wewnętrznej i zagranicznej (pkt 1); podmiotach i zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, a zatem - jak to zostało powyżej wskazane - m.in. szkół publicznych (pkt 2 i 3); danych publicznych, w tym dotyczących treści i postaci dokumentów urzędowych (pkt 4) czy majątku publicznym (pkt 5); przy czym w art. 6 ust. 2 u.d.i.p. wskazano, że "dokumentem urzędowym" w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Niewątpliwie treść podejmowanych w określonych formach prawnych przez statutowe organy szkoły publicznej decyzji (a zatem m.in. przez rady pedagogiczne w formie podejmowanych uchwał) stanowi "dokument urzędowy" odnoszący się do zagadnień związanych z zasadami funkcjonowania tych podmiotów i realizacji przez nie zadań publicznych, podlegający zasadniczo udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Jednakowoż należy jednak pamiętać, że prawo do informacji publicznej nie może być rozumiane w sposób absolutny, tj. jako prawo obywateli do uzyskiwania nieograniczonego dostępu do każdego bez wyjątku dokumentu czy każdej informacji będącej w posiadaniu podmiotu publicznego, w tym organu władzy publicznej. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej.

Zaznaczenia wymaga, że przepisy przedmiotowej ustawy stanowią, iż informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do art. 13 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1), przy czym jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Ustawodawca wskazał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Z wyżej powołanych przepisów wynika zatem wprost, że organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej co do zasady udostępnia ją wnioskodawcy w formie wskazanej we wniosku w terminie 14 dni od wpływu wniosku albo odmawia jej udostępnienia wydając decyzję administracyjną lub umarza postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie zwykłego pisma może nastąpić jedynie w przypadku, gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanej informacji bądź gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną (por. wyrok WSA w Olsztynie z 20 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 10/21).

W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu 4 grudnia 2025 r. wystąpił do organu - Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie o udostępnienie mu w trybie dostępu do informacji publicznej (w formie elektronicznej, w postaci skanów lub plików PDF) kopii wszystkich uchwał rady pedagogicznej Technikum Leśnego w Warcinie, podjętych w okresie od dnia 2 czerwca 2025 r. do dnia rozpatrzenia wniosku.

W udzielonej skarżącemu w dniu 22 grudnia 2025 r. odpowiedzi na ww. wniosek, organ stwierdził, że "na dzień złożenia - rozpatrzenia wniosku w dokumentacji rady pedagogicznej nie figuruje żadna uchwała rady - jako odrębny dokument. Wszystkie podjęte w drodze głosowania uchwały rady pedagogicznej są w treści protokołu i nie posiadają wyodrębnionej formy tekstowej".

Abstrahując od daty udzielonej skarżącemu odpowiedzi, tj. po 18-stu dniach od złożenia wniosku - co stanowi naruszenie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i wskazuje na fakt pozostawania organu w bezczynności (zob. art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.) – to również treść udzielonej mu odpowiedzi w oczywisty sposób nie czyni zadość prawidłowemu załatwieniu przez organ złożonego przez skarżącego wniosku dostępowego. Wnioskodawca zażądał bowiem udostępnienia mu wszystkich uchwał Rady Pedagogicznej Technikum Leśnego w Warcinie, podjętych we wskazanym przedziale czasu, a zatem - innymi słowy – żądał udostępnienia mu informacji dotyczących dokonywanych w tym okresie przez ten (kolegialny) organ szkoły ocen oraz rozstrzygnięć wszystkich zagadnień, procedowanych przez tę Radę w ramach kompetencji stanowiących i opiniodawczych, przysługujących radzie pedagogicznej na podstawie art. 70 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz.1043 ze zm. – dalej jako "u.p.o."). Podkreślenia wymaga, że podejmowane - w ramach przyznanych przez ustawodawcę w art. 70 u.p.o. radom pedagogicznym kompetencji - "uchwały są czynnościami prawnymi o ogromnym znaczeniu. Podjęcie bowiem uchwał w zakresie kompetencji stanowiących warunkuje z jednej strony określone skutki prawne bądź to w sferze działalności samej szkoły lub placówki, bądź to w sferze interesu indywidualnych osób będących uczniami szkoły" (zob. pkt 1 komentarza do art. 70 u.p.o. [w] M. Pilich (red.), Prawo oświatowe. Komentarz, wyd. III, WKP 2022).

Niezależnie zatem od formy udokumentowania wyrażonego (podjętego) przez Radę Pedagogiczną Technikum Leśnego w Warcinie w określonej kwestii stanowiska (uchwały) - czy to w formie protokołu z posiedzenia Rady zawierającego wynik głosowania i konkluzję odnoszącą się do zajętego przez Radę stanowiska czy też w formie "samoistnej" uchwały - organ winien był skarżącemu udostępnić na złożony wniosek treść (kopie) żądanych uchwał, chyba że z jakichś powodów i w jakimś zakresie udostępnienie ich podlegałoby ograniczeniom określonym w art. 5 u.d.i.p. W przewidzianym prawem terminie, w odpowiedzi na niniejszy wniosek dostępowy skarżącego (tj. z dnia 4 grudnia 2025 r.) organ, odpowiadając jedynie wnioskodawcy pismem z dnia 22 grudnia 2025 r., bezsprzecznie takiej informacji nie udostępnił popadając w bezczynność.

Jednocześnie należy wskazać, że w odpowiedzi na skargę organ napomknął, że we wcześniejszej korespondencji przekazano skarżącemu kopie protokołów rady pedagogicznej zawierające dokumentację wszystkich głosowań i uchwał podjętych na posiedzeniach. Na wezwanie Sądu organ doręczył kopie protokołów z zebrań Rady Pedagogicznej Technikum Leśnego w Warcinie z następujących dat: 23 czerwca 2025 r., 28 sierpnia 2025 r., 2, 9, 16 i 24 września 2025 r. oraz 16 października 2025 r., zawierające wyniki głosowań Rady nad poszczególnymi zagadnieniami, które to protokoły - ich treść, w odniesieniu do niektórych głosowań Rady, została zanonimizowana. W takiej jednak sytuacji wymagane jest od organu uzasadnienie dokonania anonimizacji żądanej informacji, a więc przedstawienie argumentacji na jakiej podstawie odnośnie niektórych kwestii poddanych pod głosowanie Rady treść przedstawianej informacji nie mogła być (nie została) udostępniona. Z przekazanej przez organ Sądowi dokumentacji nie wynikało, z jakich powodów dokonano anonimizacji ww. protokołów, w szczególności w zakresie obejmującym sprawy poddane głosowaniom Rady.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu, należało stwierdzić, że organ nadal pozostaje w bezczynności w odniesieniu do wniosku skarżącego z dnia 4 grudnia 2025 r., dlatego Sąd - zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - zobowiązał organ do rozpoznania ww. wniosku w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku, o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji wyroku.

W ocenie Sądu stwierdzona w sprawie bezczynność Dyrektora Technikum Leśnego w Warcinie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 149 § 1a p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie zachowania organu jako bezczynności naruszającej prawo w sposób rażący jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 4016/19 czy wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt IV SAB/Wr 705/25). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu organ przekazując już uprzednio skarżącemu kopie protokołów Rady Technikum Leśnego w Warcinie, zawierające dokumentację wszystkich głosowań i uchwał podjętych na posiedzeniach w zakreślonym czasie (w ramach – co ustalił Sąd – załatwiania odrębnego wniosku dostępowego skarżącego z dnia 27 października 2025 r.) i odpowiadając skarżącemu na niniejszy wniosek dostępowy w piśmie z dnia 22 grudnia 2025 r., że "nie figuruje żadna uchwała Rady jako odrębny dokument", trwał w błędnym przeświadczeniu, że w zaistniałych okolicznościach rozpoznał przedmiotowy wniosek w całości w sposób prawidłowy. Po stronie organu nie można zatem dopatrzeć się złej woli czy też przyjąć, że opisana bezczynność organu była spowodowana lekceważeniem podmiotu wnioskującego, czy też celowym przedłużaniem postępowania. Wobec powyższego Sąd nie zakwalifikował zaistniałej bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym - stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. - orzeczono w punkcie 2. sentencji wyroku.

O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi w wysokości 100 zł, Sąd postanowił zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., jak w punkcie 3. sentencji wyroku.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).