drukuj    zapisz    Powrót do listy

6320 Zasiłki celowe i okresowe, , Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Uchylono decyzję I i II instancji, I SA/Wa 498/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-05-17, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Wa 498/07 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2007-05-17 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Banasiewicz
Monika Nowicka /przewodniczący sprawozdawca/
Przemysław Żmich.
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego za złagodzenie skutków suszy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] listopada 2006 r. o odmowie przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy.

Jak wynika z ustaleń Kolegium - działający z upoważnienia Wójta Gminy P. – Kierownik tamtejszego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił w/w decyzją przyznania M. M. zasiłku celowego z przeznaczeniem na złagodzenie skutków zaistniałej suszy. W motywach swego uzasadnienia organ I instancji podał, że pomoc ta nie przysługuje wnioskodawcy, ponieważ szkody w uprawach rolnych nie zostały oszacowane przez Komisję i nie został sporządzony na tą okoliczność stosowny protokół.

Powyższe rozstrzygnięcie zakwestionował zainteresowany podnosząc w odwołaniu , że "nie było Komisji do szacowania strat".

Rozpatrując sprawę w trybie instancji odwoławczej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło, iż szczegółowe warunki udzielania pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne dotknięte zostały suszą w 2006 r. określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. (Dz. U. Nr 155, poz. 1109).

Zgodnie z treścią § 2 w/w rozporządzenia pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, który podlega ubezpieczeniu rolniczemu z mocy ustawy, a szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane w gospodarstwie rolnym przez komisję wynoszą średnio powyżej 30 %.

Komisje taką powołuje wojewoda na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji.

W myśl zaś § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r. średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym ustala natomiast kierownik ośrodka pomocy społecznej na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez wskazaną wyżej komisję, przekazanego przez wojewodę za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) .

W tych warunkach Kolegium uznało, że przyznanie zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy w 2006 r. jest możliwe, ale tylko wówczas, gdy straty plonów w danym gospodarstwie rolnym zostały oszacowane przez powołaną w tym właśnie celu Komisję. Organ zaakcentował przy tym, że to do jej zadań należało ustalenie zakresu i wysokości doznanych szkód a także ich materialna wycena. Tylko zatem ten protokół mógł stanowić podstawę określenia przez kierownika gminnego ośrodka pomocy społecznej średniej wysokości szkód spowodowanych suszą. Brak natomiast tego rodzaju podstawowego dokumentu uniemożliwiał pozytywne rozstrzygnięcie sprawy.

Odnosząc się do treści odwołania Kolegium stwierdziło, że podnoszona w nim okoliczność nieoszacowania szkód poniesionych przez wnioskodawcę przez Komisję z powodu pominięcia jego gospodarstwa nie była prawdziwą i stąd nie mogła zostać uwzględniona.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wniósł M. M. Skarżący podkreślił w skardze, że jest rolnikiem, prowadzi gospodarstwo rolne i poniósł w związku z suszą, która miała miejsce w 2006 r. określone straty, które procentowo wyliczył samodzielnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Nadmienić w tym miejscu wypada, że Sąd w ocenie swojej nie jest związany zarzutami ani wnioskami zawartymi w skardze oraz powołaną w niej podstawą prawną. Ponieważ, abstrahując od treści zawartych w skardze, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo, co miało wpływ na wynik sprawy, skutkowało to uchyleniem obu decyzji.

Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 oraz § 6 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, pomocy udziela się na wniosek osoby zainteresowanej złożony w ośrodku pomocy społecznej gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania rolnika. Wniosek taki winien być złożony w terminie do dnia 15 października 2006 r. Następnie, w myśl § 4 ust. 2 oraz § 6 ust. 3, po wszczęciu postępowania w sprawie, kierownik ośrodka ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym na podstawie protokołu szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę, o której była mowa wyżej. Protokoły zaś oszacowania szkód przekazuje właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom) wojewoda.

Jak zatem z powyższego wynika do obowiązków rolnika należy jedynie wystąpienie ze stosownym wnioskiem w określonym, zawitym terminie. Żaden natomiast przepis prawa nie nakłada na niego obowiązku, aby do wniosku dołączał on przedmiotowy protokół szacowania szkód, albo by takim protokołem się legitymował. Wręcz przeciwnie przekazanie organowi orzekającemu w sprawie zasiłku protokołu jest obowiązkiem wojewody. W świetle powyższego, choć należy zgodzić się ze stanowiskiem Kolegium, iż wspomniany protokół jest dokumentem podstawowym do wydania w tej sprawie orzeczenia merytorycznego, brak takiego protokołu nie może w sposób ujemny wpływać na uprawnienia strony, która nie została prawnie zobowiązana do legitymowania się takim dokumentem.

Odmowa w związku z tym przyznania w tej sprawie skarżącemu świadczenia tylko z powodu nie istnienia protokołu oszacowania poniesionych przez niego szkód Sąd uznał za nadużycie prawa wynikające z błędnej interpretacji przepisów wspomnianego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r., dokonanej przez organy obu instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt