Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia odrzucić skargę.

I. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza [...]. Domagała się zobowiązania organu do wydania orzeczenia nakazującego Burmistrzowi wydanie decyzji gdyż, jak zaznaczyła w sprawie objętej skargą został naruszony jej interes prawny, a organ lekceważy jej wezwania. W obszernym uzasadnieniu skargi I. M. wyjaśniła, że zamieszkuje tymczasowo w lokalu mieszkalnym administrowanym przez Administrację Domów Komunalnych –[...] w W. Częścią lokalu jest pomieszczenie wc służące do wspólnego użytku z lokatorami innych lokali. Wnioskodawczyni postanowiła zrezygnować z korzystania z wc z uwagi na nieuczciwe, jej zdaniem pobieranie ciepłej wody przez osoby korzystające ze wspólnej toalety. O rezygnacji strona poinformowała Administrację pisemnie, jednakże Administracja nie wyraziła zgody na jej rezygnację. Skarżąca podkreśliła, że do dnia wniesienia skargi do Sądu nie otrzymała decyzji w sprawie jej rezygnacji. Burmistrz [...] kierował do niej jedynie pisma.

W odpowiedzi na skargę Miasto W. wniosło o odrzucenie skargi I. M. W obszernym uzasadnieniu skargi organ wskazał, że Dzielnica [...] działa na podstawie Statutu Dzielnicy, który określa m. in. uprawnienia Zarządu Dzielnicy do podejmowania czynności cywilnoprawnych wobec zasobu mieszkaniowego położonego na terenie Dzielnicy powierzonego jej do gospodarowania przepisami art. 11 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. nr 127, poz. 1087 ze zm.). Wszelkie spory związane z administrowaniem lokalu, pobieraniem opłat za korzystanie z lokali oraz opłat za media są sporami ze stosunków z zakresu prawa cywilnego i podlegają rozpoznaniu w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Tym samym również "rezygnacja" z korzystania z części lokalu i związana z nią kwestia opłat z tego tytułu i opłat za zużycie mediów w lokalu jest bez wątpienia sprawą cywilną, nie administracyjną i w związku z tym nie podlega rozpoznaniu w trybie administracyjnym. Reasumując Miasto W. zaznaczyło, że zarzuty podnoszone w skardze nie mieszczą się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga I. M. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.

Jak wynika z powyższego skarga na bezczynność jest dopuszczalna wówczas, gdy jej przedmiot mieści się w katalogu spraw wyliczonym w pkt 1 do 4. Analizując treść skargi, Sąd doszedł do przekonania, że żądania I. M. nie mogą zostać zaliczone do spraw o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 do 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodzić należy się z pełnomocnikiem organu, że kwestia rezygnacji z korzystania z wc i ponoszenia kosztów z tego tytułu oraz kosztów zużycia wody w tym pomieszczeniu, jest sprawą cywilną, a spory wynikłe na tym tle są sporami ze stosunków z zakresu prawa cywilnego i podlegają rozpoznaniu w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym.

Skoro kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje jedynie orzekanie w sprawach wymienionych w powołanym wcześniej art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do których nie należy sprawa objętą wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2009 r., skargę na bezczynność uznać należało za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy postanowić jak w sentencji.