Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędzia del. WSA Magdalena Dobek - Rak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. S. i M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 220/24 w sprawie ze skargi A. S. i M. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w przedmiocie legalności prowadzonych robót budowlanych oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 8 stycznia 2025 r.,

w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 220/24, oddalił skargę A. S. i M. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie rozpoznania wniosku dotyczącego legalności prowadzonych robót budowlanych.

Powyższy wyrok podjęto w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu wyższego stopnia, A. S. i M. Z. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie PINB-73550/Sz-8/2005. W uzasadnieniu skargi wskazano, że "przedmiotowe postępowanie odnosi się do samowolnie zrealizowanego w 2005 r. na działce ew. nr [...] obr. [...] w S. (dawniej działka nr [...] obr. [...] w S.) przez M. C. i L. C. budynku pensjonatowego. Postępowanie to do dnia dzisiejszego nie zostało zakończone, a ostatni dokument w sprawie pochodzi z dnia 24.11.2005 r. – adnotacja urzędowa. Mając na uwadze powyższe Organ I Instancji pozostaje w całkowitej bezczynności od 2005 r., tj. przez okres 19 lat nie podejmując żadnej czynności w przedmiotowej sprawie - co wyczerpuje przesłanki bezczynności o charakterze rażącym".

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w związku z pismem M. Z. i J. Z. z 1 czerwca 2005 r. w sprawie nielegalnych prac budowlanych prowadzonych w S. przy ul. (...) na działce nr [...] przez M. C. i L. C., zawiadomieniem z 7 września 2005 r. wdrożył postępowanie administracyjne pod sygn. akt: PINB-72550/Sz-8/2005 w ww. sprawie oraz zawiadomił o przeprowadzeniu wizji w terenie. W dniu 24 listopada 2005 r. przeprowadzono kontrolę w terenie z udziałem stron postępowania, podczas których strony zostały zobowiązane do poinformowania organu w terminie 3 miesięcy o ustaleniach w sprawie dysponowania nieruchomością. Z uwagi na fakt, że żadna ze stron postępowania po okresie 3 miesięcy od dnia oględzin nie poinformowała organu o ustaleniach Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu uznał sprawę własnościową za ostatecznie zakończoną. W aktach znajduje się adnotacja urzędowa sporządzona 24 sierpnia 2017 r., w której wskazano: "Bez dalszego biegu - sprawa dotyczy spraw własnościowych. Skarżący miał powiadomić PINB na piśmie o ustaleniach między stronami. Brak takiego powiadomienia oraz braki dotyczące interwencji świadczy, że strony załatwiły sprawę polubownie".

Jednocześnie organ poinformował, że od 2022 r. prowadzi postępowanie pod znakiem PINB.5160.79.2022.Sz dotyczące legalności budynku objętego postępowaniem pod znakiem PINB-73550/Sz-8/2005, zainicjowane wnioskiem skarżących z 6 czerwca 2022 r. w sprawie: I. samowolnie zrealizowanego w 2005 r. na działce nr [...] położonej w miejscowości Szczawnica budynku pensjonatowego, II. nielegalnego użytkowania ww. obiektu przez M. C. i L. C. bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie lub dokonania skutecznego zgłoszenia. Zawiadomieniem z 21 lipca 2022 r. organ wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu budynku na działce nr [...] położonej w miejscowości S.. W dniu 9 września 2022 r. przeprowadzone zostały oględziny budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...]. Porównując stan faktyczny wynikający z protokołu oględzin z 24 listopada 2005 r. z protokołem z oględzin z 9 września 2022 r. organ stwierdził, że po 2005 r. przy budynku kontynuowane były roboty budowlane, parametry techniczne budynku się nie zmieniły, natomiast inwestor wykonał od strony południowej w poziomie poddasza trzy balkony oraz otwory pod drzwi balkonowe. Na podstawie zgromadzonych dokumentów organ ustalił, że budynek zlokalizowany na działce nr [...] zrealizowany został bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestorem był początkowo J. S., a następnie L. C., natomiast obecnymi właścicielami nieruchomości są skarżące. Obecni, jak i poprzedni właściciele działki nr [...] nie wyrazili zgody na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego. W ocenie organu, na wykonanie tego budynku o funkcji gospodarczej należało uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę, której inwestor nie uzyskał, dlatego w sprawie wszczęto postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 Prawa budowlanego.

Postanowieniem z 19 października 2022 r., nr 183/2022, znak PINB.5160.79.2022.Sz, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budynku gospodarczym zrealizowanym przez inwestorów M. i L. C. i poinformował inwestorów o przysługujących im prawach i obowiązkach. Na ww. postanowienie skarżące wniosły zażalenie z 28 października 2022 r.

Rozpoznając zażalenie skarżących, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 8 stycznia 2024 r., nr 23/2024 r., uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu z 13 lutego 2023 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy dostrzegając tożsamość postępowań o znaku, odpowiednio PINB-73550/Sz-8/2005 i PINB.5160.79.2022.Sz wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji winien rozważyć, czy postępowanie wszczęte w 2022 r. powinno zostać umorzone i cała sprawa dotycząca przedmiotowego obiektu powinna być prowadzona pod znakiem PINB-73550/Sz-8/2005. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 28 maja 2024 r., sygn. II SA/Kr 378/24, oddalił skargę na powyższe postanowienie organu odwoławczego, a po zakończeniu postępowania sądowego organ odwoławczy w dniu 22 sierpnia 2024 r. przekazał odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania.

Wnosząc o oddalenie skargi organ wskazał, że podjął czynności, które opisano powyżej, a tym samym nie pozostał w bezczynności.

Sąd pierwszej instancji oddalając skargę w niniejszej sprawie wskazał, że analizując treść skargi w zestawieniu z treścią odpowiedzi organu na skargę i analizą akt sprawy (w tym dokonaną przez Sąd z urzędu analizą także akt administracyjnych przesłanych przez organ do sprawy o sygn. II SAB/Kr 232/24, zakończonej nieprawomocnym wyrokiem z 29 stycznia 2025 r. uwzględniającym co do zasady skargę) stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej była upatrywana przez skarżące bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku dotyczącego legalności prowadzonych robót budowlanych (pkt I wniosku pełnomocnika skarżących z 6 czerwca 2022 r.). Sąd zwrócił przy tym uwagę, że skarżące wniosły równolegle do niniejszej sprawy drugą skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu związaną z tą samą nieruchomością, w której to sprawie Sąd badał kwestię bezczynności organu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005 w przedmiocie samowoli budowlanej, w okresie po 22 sierpnia 2024 r.

W konsekwencji Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu winien być okres od wniesienia wniosku z 6 czerwca 2022 r. do ww. daty 22 sierpnia 2024 r. Oceniając zasadność skargi w powyższym zakresie Sąd stwierdził, że organ nie dopuścił się bezczynności. Mając na uwadze, że do chwili wniesienia przez skarżących przedmiotowej skargi na bezczynność (a właściwie do 22 sierpnia 2024 r., tj. daty stanowiącej koniec okresu badanego postępowania w niniejszej sprawie), organ wszczął postępowanie, dokonywał oględzin, zbadał dokumentację sprawy, zebrał materiał dowodowy (w tym wydruki z geoportalu, zdjęcia spornego budynku, szkice sytuacyjne, kopię mapy sytuacyjno-wysokościowej, mapę uzupełniającą z projektem podziału działek nr [...] i [...] na działki [...] i [...], postanowienie Burmistrza Miasta Szczawnicy z 26 marca 2001 r. o sprostowaniu operatu ewidencji gruntów, kopię map: zasadniczej terenu i ewidencji gruntów, 12 fotogrametrycznych zdjęć lotniczych terenu od roku 1977 do 2022, rzut parteru) i wydał postanowienie z 19 października 2022 r. w trybie art. 48 Prawa budowlanego, które jednak było przedmiotem kontroli instancyjnej przed organem odwoławczym (postanowienie z 8 stycznia 2024 r.), a następnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (wyrok z 28 maja 2024 r.), Sąd stwierdził brak podstaw do uwzględnienia skargi.

W skardze kasacyjnej A. S. i M. Z., zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zarzuciły naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a, art. 151 p.p.s.a., art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. poprzez oddalenie skargi na bezczynność, podczas gdy organ pierwszej instancji ostatnią merytoryczną czynność wykonał w dniu 24 listopada 2005 r. (protokół oględzin), z kolei ostatni dokument pochodzi z dnia 24 sierpnia 2017 r. (adnotacja urzędowa), co świadczy o oczywistej i rażącej bezczynności organu.

W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, lub zgodnie z art. 188 p.p.s.a. w przypadku uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi wniesionej do WSA poprzez: a. wskazanie, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszaniem prawa; b. zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia; c. przyznania od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 - w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. Ponadto, wniesiono o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym, z uwagi na zrzeczenie się przeprowadzenia rozprawy i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny, dokonując kontroli wyroku zaskarżonego skargą kasacyjną, zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania oraz istnienie przesłanek odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania, o których mowa w art. 189 p.p.s.a. W niniejszej sprawie brane pod uwagę z urzędu przesłanki zastosowania art. 189 p.p.s.a. nie zachodziły, podobnie jak podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji tego stwierdzenia zakres kontroli zgodności z prawem zaskarżonego wyroku dokonywanej w granicach skargi kasacyjnej został wyznaczony sformułowanym w niej wnioskiem o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz zarzutami w ramach podstawy wskazanej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., w tym wypadku, zarzutami naruszenia przepisów postępowania.

Rozpoznając sprawę w tak określonych granicach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty kasacyjne nie zdołały podważyć prawidłowości zaskarżonego wyroku, co pomimo jego błędnego uzasadnienia uprawniało do oddalenia skargi kasacyjnej.

W tej sprawie weryfikacji prawidłowości zaskarżonego przez skarżące kasacyjnie wyroku Sądu pierwszej instancji odnoszącego się do bezczynności powiatowego organu nadzoru budowlanego w sprawie legalności budowy dwukondygnacyjnego budynku na działce nr [...] w S. należało dokonać uwzględniając specyficzną chronologię zdarzeń procesowych, które miały miejsce przed organami nadzoru budowlanego w sprawie tej samowoli oraz konsekwencje prawomocnego już wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 stycznia 2025 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24. Przywołanym wyrokiem stwierdzono bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005 w przedmiocie samowoli budowlanej z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązano organ do wydania aktu w terminie dwóch miesięcy, natomiast oddalono skargę w zakresie żądania przyznania skarżącym sumy pieniężnej.

Z akt sprawy zgromadzonych przez Sąd a quo oraz z akt, do których Sąd ten w toku kontroli legalności kwestionowanej bezczynności miał dostęp, a które do akt niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej pozyskano od organu na etapie postępowania kasacyjnego, jak również z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, odpowiedzi organu na skargę oraz ze skargi kasacyjnej wynika, że w sprawie samowolnej budowy budynku na działce nr [...] w S. wszczęto i prowadzono dwa odrębne postępowania nadzorcze, jedno wszczęte w 2005 r. i prowadzone pod znakiem PINB-73550/Sz-8/2005, a drugie wszczęte w 2022 r. i prowadzone pod znakiem PINB.5160.79.2022.Sz. Akta sprawy potwierdzają twierdzenia zawarte w skardze kasacyjnej w niniejszej sprawie, że postępowanie w sprawie znak PINB.5160.79.2022.Sz. zostało umorzone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu z 28 listopada 2024 r., nr 199/2024, ze względu na to, że toczyło się ono w sprawie tożsamej samowoli budowlanej co wcześniej wszczęte postępowanie w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, a akta umorzonego postępowania włączono do akt kontynuowanego postępowania znak PINB-73550/Sz-8/2005.

Konfrontacja udostępnionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt sprawy sądowoadministracyjnej o sygn. akt II SAB/Kr 232/24, w tym treści i daty wniesienia skargi na bezczynność powiatowego organu nadzoru budowlanego z treścią i datą wniesienia skargi na bezczynność w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że skarżące dwiema odrębnymi skargami, w odstępnie krótkiego czasu we wrześniu 2024 r., zakwestionowały bezczynność powiatowego organu nadzoru budowlanego w przedmiocie tej samej w istocie samowoli budowlanej, w odniesieniu do której organy w tamtym czasie prowadziły jeszcze dwa odrębne postępowania pod znakami PINB-73550/Sz-8/2005 i PINB.5160.79.2022.Sz.

Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że przedmiotem jej zaskarżenia była bezczynność organu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005. Natomiast z opisowo ujętego przedmiotu zaskarżenia w skardze zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Kr 232/24, wynika, że odnosiła się ona do "sprawy toczącej się z uchylenia postanowienia PINB w Nowym Targu nr 183/2022 z dnia 19 października 2022 r., znak: PINB.5160.79.2022.Sz przez MWINB w Krakowie postanowieniem nr 23/2024 z dnia 08.01.2024 r., znak: WOB.7722.273.2022.JKUR".

W tych uwarunkowaniach faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargę skarżących w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Kr 232/24, wyrokiem z 29 stycznia 2025 r. rozstrzygnął o bezczynności organu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, co wyraźnie potwierdza treść komparycji wyroku oraz jego uzasadnienie. W wyroku zwrócono uwagę i wyjaśniono, że przedmiotem skargi wniesionej w tej sprawie było postępowanie prowadzone pod sygn. akt PINB-73550/Sz-8/2005, na co wskazują zawarte w skardze twierdzenia: "Organ I instancji pozostaje w całkowitej bezczynności od 2005 r., tj. przez okres 19 lat nie podejmując żadnej czynności w przedmiotowej sprawie (...)" oraz określenie przedmiotu sprawy w następujący sposób: "Do sprawy toczącej się z uchylenia Postanowienia PINB w Nowym Targu nr 183/2022 z dnia 19 października 2022 r., znak PINB.5160.79.2022.Sz przez MWINB w Krakowie Postanowieniem nr 23/2024 z dnia 08.01.2024 r. znak: W0B.7722.273.2022.JKUR". Uwzględniając natomiast brzmienie art. 286 § 1 i 3 p.p.s.a., który stanowi, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, a termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia, Sąd ten oceniając zasadność skargi na bezczynność wziął pod uwagę tylko okres po zwrocie akt administracyjnych do powiatowego organu nadzoru budowlanego po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 378/24, którym skontrolowano legalność postanowienia z 8 stycznia 2024 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowanych, co miało miejsce w dniu 22 sierpnia 2024 r.

Z powyższego wynika, że w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozstrzygnął o bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie samowoli budowlanej o sygn. akt PINB-73550/Sz-8/2005 oceniając ją od dnia 22 sierpnia 2024 r.

Skoro Sąd Wojewódzki w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24 stwierdził rażącą bezczynność powiatowego organu nadzoru budowlanego w sprawie o sygn. akt PINB-73550/Sz-8/2005 i zobowiązał ten organ do wydania aktu w ciągu dwóch miesięcy, a strony postępowania nie zakwestionowały tego rozstrzygnięcia, w tym nie oponowały wobec dokonanej przez Sąd Wojewódzki oceny bezczynności w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005 w zakresie ograniczonym od dnia 22 sierpnia 2024 r. do dnia orzekania, to aktualnie Sąd odwoławczy nie mógł pominąć skutków tego prawomocnego wyroku dla kontroli instancyjnej wyroku zaskarżonego w niniejszej sprawie ze względu na dyspozycje przepisów art. 170 i art. 171 p.p.s.a.

Przepisy te stanowią, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, a wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Wyrażona w pierwszym ze wskazanych przepisów istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu sprowadza się do tego, że organy państwowe i sądy muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu oraz ogół skutków prawnych z niego wynikających. Wprawdzie powaga rzeczy osądzonej obejmuje sentencję orzeczenia, jednak biorąc pod uwagę, że istota sądowej kontroli wyraża się w ocenie prawnej sformułowanej w treści jego uzasadnienia, to na ramy powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 p.p.s.a. wskazują motywy stwierdzone w uzasadnieniu. W sytuacji, gdy zachodzi związanie prawomocnym orzeczeniem sądu i ustaleniami faktycznymi, które legły u jego podstaw, niedopuszczalne jest w innej sprawie dokonywanie ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z prawomocnie osądzoną sprawą. Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami inny spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto w prawomocnym, wcześniejszym wyroku (zob. wyrok NSA z 28 października 2022 r. III FSK 778/22). Przepis art. 171 p.p.s.a. ma swoje konsekwencje w zakresie związania oceną prawną wyrażoną w prawomocnych wyrokach również wtedy, gdy dana strona ma kilka spraw prowadzonych na podstawie tego samego przepisu.

Kontrola zaskarżonego w niniejszej sprawie wyroku nie mogła zatem abstrahować od oceny kwestii bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005 dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24, jeśli skarżące kasacyjnie w skardze do Sądu Wojewódzkiego w niniejszej sprawie zwalczały tę właśnie bezczynność organu. Kwestia ta bowiem została już prawomocnie rozstrzygnięta w sposób determinujący kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku.

Nawet jeżeli w przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku obarczone jest błędami polegającymi na tym, że Sąd pierwszej instancji w sposób dowolny zmodyfikował wyraźnie określony w skardze zakres zaskarżenia odnoszący się do bezczynności organu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, w sposób nieusprawiedliwiony antycypując ustalenia i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24, który wydano 29 stycznia 2025 r., czyli później niż wyrok w niniejszej sprawie - 8 stycznia 2025 r., a Sąd a quo powinien był jako pierwszy rozpoznać skargę na bezczynność w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, to w uwarunkowaniach niniejszej sprawy nie miały one wpływu na jej wynik.

Zaskarżony wyrok należało ocenić w aspekcie aktualnie już prawomocnie rozstrzygniętej w wyroku w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24 kwestii bezczynności organu w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, którą w niniejszej sprawie zwalczały skarżące. Podkreślić należy, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Wyrokiem w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24 Sąd Wojewódzki bezspornie zastosował środek normatywny przewidziany w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zmierzający do usunięcia stwierdzonego stanu bezczynności w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005 poprzez zobowiązanie organu do wydania aktu załatwiającego tę sprawę w oznaczonym ściśle czasie.

W tej sytuacji ponowne orzekanie o bezczynności w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, które byłoby bezpośrednią konsekwencją ewentualnego uchylenia zaskarżonego wyroku, doprowadziłoby do wydania rozstrzygnięcia w nieważnym postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. nieważność postępowania zachodzi, jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona.

Biorąc pod uwagę wskazany wyżej prawomocny wyrok nie można uchylić wyroku zaskarżonego w niniejszej sprawie i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania w takim kierunku, aby otworzyć drogę do ponownej oceny bezczynności w sprawie znak PINB-73550/Sz-8/2005, albowiem bezczynność ta została przez Sąd pierwszej instancji w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 232/24 prawomocnie rozstrzygnięta, czego skarżące kasacyjnie nie zakwestionowały skargą kasacyjną.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną uznając, że oddalenie skargi przez Sąd a quo mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.