Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Bezprzedmiotowym jest wstrzymanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 1 u.g.n.) w sytuacji, gdy prawomocna jest odmowa wstrzymania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości art. 124 ust. 1a u.g.n.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. i M. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

1. Zaskarżoną decyzją Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości położonej w obrębie T. N., gmina S., oznaczonej jako działka o nr geod. [...] o pow. 15,8200 ha stanowiącej własność skarżących, poprzez udzielenie P. S. E. S.A. z siedzibą w K. – J. zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez powyższą działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E. - granica RP, w tym na podwieszenie napowietrznych przewodów linii nad działką (minimalna odległość przewodów od ziemi wynosi 13, 4 m), posadowienie słupa elektroenergetycznego na działce a także na funkcjonowanie linii elektroenergetycznej 400 kV, po jej wybudowaniu w obszarze technologicznym o szerokości 70 m (po 35 metrów od osi linii w obie strony), o pow. 3,6909 ha na przedmiotowej działce.

2. W skardze na tę decyzję został zawarty wniosek o wstrzymanie jej wykonania. 3. Postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. WSA w Białymstoku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Powodem uwzględnienia wniosku było to, że w przedmiotowej sprawie pomimo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. organ nie wstrzymał jej wykonania, co czego był zobligowany na podstawie art. 9 u.g.n. W takiej sytuacji, w ocenie Sądu, już sam wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skierowany do sądu, niezależnie od argumentacji, uzasadniał jego uwzględnienie. Nadto w ocenie Sądu skarżący w uzasadnieniu wniosku wykazali zaistnienie przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

4. Na skutek zażalenia uczestnika postępowania – inwestora od powyższego postanowienia NSA uchylił je i przekazał sprawę wniosku do ponownego rozpoznania (postanowienie z dnia 11 grudnia 2014 r., I OZ 1144/14). NSA zarzucił, że w sprawie nie wzięto w ogóle pod uwagę, iż Wojewoda P. decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] udzielającą inwestorowi zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1a u.g.. W takiej sytuacji nakazano rozważenie czy w sprawie zachodzi możliwość zastosowania art. 9 u.s.g.

5. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 728/14 WSA w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania decyzji udzielającej zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. NSA postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. wydanym w sprawie I OZ 80/15 oddalił zażalenie od tego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie może być uwzględniony.

Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.), stanowiącym podstawę prawną zaskarżonej decyzji starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych

w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela,

w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności.

W sprawie przedmiotowej nieruchomości zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n (zaskarżona w sprawie niniejszej) jak i wydana 2 dni później decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. z rygorem natychmiastowej wykonalności (stanowi ona przedmiot zaskarżenia w sprawie II SA/BK 728/14).

Sąd podtrzymuje swoje stanowisko wypracowane na kanwie sprawy II SA/Bk 526/14 zgodnie z którym w takiej sytuacji priorytetowo powinna być potraktowana regulacja zawarta w art. 9 u.g.n. Nadto w powyższej sprawie Sąd wyraził stanowisko, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. (decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości). Obie decyzje są wydane w graniach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji (teza opublikowana w Lex nr 1491176). Odnotować jednak należy, że teza ta została sformułowana w stanie faktycznym w którym przedmiotem skargi do sądu była decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości, a zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczył decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości.

Stan faktyczny sprawy niniejszej jest inny, stąd też stanowisko powyższe nie może mieć w niej zastosowania. A mianowicie w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją w której wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości został rozpoznany jako pierwszy i aktualnie prawomocna jej odmowa jej wstrzymania. W ocenie Sądu taki stan faktyczny czyni to bezprzedmiotowym wstrzymanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.