Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

30 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Wójta Gminy Jabłonka w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 11 marca 2026 r. postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) zł.

II SAB/Kr 247/26

UZASADNIENIE

11 marca 2026 r. W. J. (dalej: "skarżący") wniósł do Wójta Gminy Jabłonka (dalej: "organ") na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "udip") o udostępnienie rejestru ważenia pojazdów na wadze w oczyszczalni ścieków przy ul. Otrębowej w Jabłonce z okresu ostatnich trzech miesięcy (data, godzina i wynik ważenia).

25 marca 2026 r. organ:

1) udostępnił karty ważenia odpadów pochodzących z oczyszczalni ścieków administrowanych przez Zakład Usług Komunalnych w Jabłonce (19 08 01 – skratki; 19 08 05 – ustabilizowany osad ściekowy) od początku 2026 r.;

2) odmówił udostępnienia informacji w zakresie pojazdów odbierających odpady komunalne z nieruchomości zamieszkałych ze względu na to, że zestawienia ważeń są tożsame z miesięcznymi raportami przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne, które zostały przekazane organowi z zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorstwa.

13 maja 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącego od odmowy udostępnienia ze względu na to, że nie nastąpiła ona w drodze decyzji administracyjnej, bo pismo nie zawierało oznaczenia organu administracji publicznej.

14 maja 2026 r. skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w zakresie nierozpatrzonej skutecznie części wniosku dotyczącej rejestru ważeń pojazdów odbierających odpady komunalne z nieruchomości zamieszkałych, zobowiązanie do załatwienia wniosku w terminie 14 dni, wymierzenie grzywny albo przyznanie sumy pieniężnej, a także zasądzenie kosztów postępowania. Podkreślił, że organ nie udostępnił informacji publicznej i nie wydał skutecznej decyzji odmownej, natomiast zmusił go do wniesienia odwołania, które nie mogło być merytorycznie rozpatrzone. Skarżący nie akceptuje mechanizmu, w którym organ zyskuje dodatkowy czas na rozpatrzenie wniosku poprzez sporządzenie pisma nie mającego cech decyzji. O ile wniosek dotyczył rejestru ważenia (danych związanych z funkcjonowaniem konkretnego urządzenia), o tyle w tym nie będącym decyzją akcie organ odniósł się do miesięcznych raportów przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne.

14 maja 2026 r. organ wysłał skarżącemu decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, o tej samej treści, co poprzednie pismo nie mające cech decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując przy tym, że podejmował czynności terminowo, w tym niezwłocznie ponowił wydanie decyzji odmownej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawę – stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa") w zw. z art. 21 udip – rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, ponieważ przedmiotem skargi była bezczynność.

Na datę wniesienia skargi organ nie był bezczynny, a okoliczność ta stanowiła przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi.

Wniosek skarżącego z dnia 11 marca 2026 r. został załatwiony w dniu 25 marca 2026 r. częściowo poprzez udostępnienie informacji publicznej oraz częściowo poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji; a zatem w terminie o którym mowa w art. 13 ust. 1 udip.

Dopiero w dniu 13 maja 2026 r. SKO w Nowym Sączu, na skutek rozpoznania odwołania skarżącego od decyzji organu i Instancji, wydało postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania wskazując że w istocie nie jest to decyzja administracyjna, albowiem nie oznaczono w niej organu który ją wydał.

Następnie, w dniu 14 maja 2026 r. a zatem w dzień po wydaniu postanowienia przez SKO, Wójt Gminy Jabłonka wydał ponownej decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W tym samym dniu tj. w dniu 14 maja 2026 r. została wniesiona skarga na bezczynność organu.

W świetle powyższego należy przyjąć, że skargę wniesiono po załatwieniu sprawy.

W tym miejscu należy nawiązać do uchwał podjętych w składzie 7 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego:

< z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".

< z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, "Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".

Obie te uchwały oparte są na ogólnym spostrzeżeniu, zgodnie z którym wydanie aktu w sprawie administracyjnej sprawia, że ewentualny stan bezczynności (przewlekłości) staje się stanem historycznym, co z kolei oznacza, że skarga wniesiona w czasie, w którym bezczynność (przewlekłość) jest już takim właśnie stanem historycznym, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn.

Argumentację NSA odnoszącą się do decyzji administracyjnej można z powodzeniem przenieść na grunt udip, gdzie formą działania organu jest nie tylko decyzja administracyjna, ale przede wszystkim udostępnienie informacji publicznej albo poinformowanie o jej nieposiadaniu.

W tym stanie rzeczy Sąd w pkt 1 sentencji odrzucił skargę (art. 58 § 1 pkt 6 ppsa), a w pkt 2 sentencji z urzędu zwrócił skarżącemu cały uiszczony wpis od odrzuconej skargi (art. 232 § 1 pkt 1 ppsa – k. 48).