Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie WSA Karol Pawlicki WSA Anna Jarosz (spr.) Protokolant st.sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 lutego 2011 r. sprawy ze skargi M. S., T. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę

Decyzją z dnia [...] października 2010r., nr [...] Wojewoda Wielkopolski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2010r., nr [...], w której orzekł o odmowie przekształcenia przysługującego M. S. i T. S. prawa użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów: [...] – w prawo własności.

W uzasadnieniu organ II instancji podzielił w pełni stanowisko Prezydenta Miasta[...] . Organy powołały jako podstawę prawną swych decyzji powołały art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r., nr 98,poz. 1071 – dalej kpa) i art. 1 ust 1 i 3 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2005r., nr 175, poz. 1459 z późn. zm. - dalej ustawa o przekształceniu)

Organ podał, że M. i T. S., wnioskiem z dnia [...] lutego 2010r. wystąpili o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej wyżej – w prawo własności, dołączając do wniosku kopię umowy notarialnej przeniesienia prawa użytkowania wieczystego, zawartej dnia[...].10.2006r., odpis księgi wieczystej. Na podstawie dokumentów ustalono, że użytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości są małżonkowie M. i T. S. , którzy nabyli to prawo na podstawie umowy notarialnej z [...].10.2006r. od osoby prawnej, tj. od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "[...]" w [...]. Organ tym samym zauważył, że wnioskodawcy nie spełniają ustawowych przesłanek przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, bowiem użytkowanie wieczyste nabyli od osoby prawnej. Art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu, stanowi, że osoby fizyczne, które w dniu wejścia jej w życie, tj. dnia 13 października 2005r. były użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami, albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych, mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Przepis art. 1 ust. 3 ustawy stanowi, że z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić też osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 1a oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust.2, tj. osób fizycznych, będących w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości, niezależnie od jej przeznaczenia, jeżeli użytkowanie wieczyste uzyskały w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990r. lub na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26.10.1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279) oraz osób fizycznych i prawnych będących właścicielami lokali, których udział w nieruchomości wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego albo spółdzielni mieszkaniowych będących właścicielami budynków mieszkalnych lub garaży.

Od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia[...].10.2010r. skargę w terminie wnieśli małżonkowie M. i T. S. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie organowi do ponownego rozpatrzenia, oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W skardze podnieśli naruszenie prawa materialnego tj. art. 1 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w zw. Z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżącym nie przysługuje uprawnienie do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności, oraz naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 kpa poprzez niewyznaczenie przez organ przed wydaniem decyzji terminu do wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i zgłoszonych żądań a także art. 109 § 1 w zw. z art. 40 § 1 kpa poprzez niedoręczenie decyzji organu I instancji jednej ze stron.

Uzasadniając swe stanowisko skarżący podkreślili, że organy dokonały wybiórczej interpretacji norm prawa ograniczając się do literalnej wykładni jednego przepisu, bez odniesienia się do całej ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, oraz bez próby wykładni systemowej czy celowościowej co w konsekwencji doprowadziło do pogwałcenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa oraz sprawiedliwości społecznej. Co do przepisów procesowych skarżący podnieśli, iż obowiązkiem organu było wyznaczenie odpowiedniego terminu celem umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów, a także, że decyzję organu I instancji została doręczona tylko M. S., a nie została doręczona T. S. – naruszenia te mają wpływ na wynik sprawy.

Organ, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a ponadto, że zarzut niewyznaczenia terminu do wypowiedzenia się oraz nieprawidłowego doręczenia jest chybiony ponieważ organ nie uzupełniał materiału dowodowego a decyzja została skutecznie doręczona oboje skarżący wnieśli odwołanie od decyzji podpisując się pod nim – zatem nie miało to wpływu na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 ppsa.

Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, aby organy administracji wydając zaskarżone decyzje naruszyły przepisy prawa materialnego czy przepisy postępowania administracyjnego w stopniu przesądzającym o niezgodności z prawem tych decyzji.

Zgodnie z art. 6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.

W niniejszej sprawie organy te prawidłowo zastosowały odpowiednie przepisy i nie można czynić im zarzutu, że potraktowały je ściśle, zgodnie literą prawa.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu – osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie (tj.13.10.2005r.) użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych za cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności (...). Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości mogą wystąpić również osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości, niezależnie od jej przeznaczenia, jeżeli użytkowanie wieczyste uzyskały: 1. W zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990r. i 2. Na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26.10.1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy ( ust 1a art. 1 ustawy). Zgodnie z ust 2 z żądaniem przekształcenia o którym mowa w ust 1 mogą również wystąpić : 1. Osoby fizyczne i prawne będące właścicielami lokali, których udział w nieruchomości wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego; 2. Spółdzielnie mieszkaniowe będące właścicielami budynków mieszkalnych lub garaży. Wreszcie ust. 3 art. 1ustawy mówi, że z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości mogą również wystąpić osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób o których mowa w ust. 1 i 1a oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 2.

Powyższe przepisy przedstawiają wszystkie kategorie osób, które mogą się ubiegać o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i sposoby nabycia prawa użytkowania wieczystego a także odpowiednie daty.

Zgodnie z art. 5 ustawy – przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości następuje nieodpłatnie na rzecz: osób fizycznych, o których mowa w art. 1 ust. 1a, lub ich następców prawnych oraz na rzecz spółdzielni mieszkaniowych lub ich następców prawnych, będących użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości, które uzyskały użytkowanie wieczyste w sposób określony w art. 1 ust. 1a pkt 1 lub pkt 2.

Żaden z wymienionych przepisów nie pozwala na przyjęcie, iż osoby prawne (oprócz spółdzielni mieszkaniowych i osób prawnych będących właścicielami lokali) będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowane garażami albo przeznaczone pod tego rodzaju zabudowę – mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia.

W niniejszej sprawie użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości w dniu wejścia w życie ustawy o przekształceniu była osoba prawna tj. spółka z o. o. "[...]" w [...]; skarżący nabyli prawo użytkowania wieczystego tej nieruchomości w dniu [...] października 2006r. – wynika to z aktu notarialnego, a więc już po wejściu w życie ustawy.

W tej sytuacji, mając na uwadze regulację prawną obowiązującą w chwili rozpoznawania wniosku skarżących, należy stwierdzić, że organy administracyjne zasadnie odmówiły przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności, nie naruszając przepisów prawa materialnego.

Jeżeli chodzi o pozostałe zarzuty to wymienione w nim uchybienia organów nie miały wpływu na wynik postępowania. Przedmiotem rozważań organu II instancji był wyłącznie stan prawny, nie prowadzone było postępowanie dowodowe, ani inne ustalenia faktyczne niż przed organem I instancji; w aktach administracyjnych brak innych materiałów dowodowych niż te zgromadzone już wraz ze złożonym wnioskiem o przekształcenie przez skarżących – nie był więc poważnym naruszeniem prawa, skutkującym istotną wadliwością wydanego orzeczenia brak umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 kpa). Taką wadliwością nie był również brak prawidłowego doręczenia, zgodnie z art. 40 § 1kpa, zgodnie z którym pisma doręcza się stronie (każdej), a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. Co prawda decyzja organu I instancji została doręczona obu skarżącym małżonkom w jednej przesyłce, ale oboje prawidłowo i skutecznie złożyli odwołanie od tej decyzji, podpisując się pod nim. Naruszenie to nie mogło zatem mieć wpływu na wynik sprawy, a skarżący nie wykazali jaki wpływ to uchybienie miało na ten wynik.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości – należy zauważyć, że zasada ta, jak zauważyli sami skarżący, może być w pewnych okolicznościach ograniczona kompetencjami ustawodawcy do różnicowania praw, co zostało uczynione w omawianej ustawie, a organy administracji publicznej obowiązane są stosować prawo obowiązujące w chwili rozpatrywania sprawy ( art. 6 kpa). Nie można więc czynić zarzutu, że organy postąpiły zgodnie z prawem.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Sąd, uznając skargę za nieuzasadnioną, orzekł o jej oddaleniu, na podstawie art. 151 ppsa.