R. K. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. o nałożeniu kary pieniężnej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego nie uzasadnił. Pismem z dnia 22 października 2013 r. strona została wezwana do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone 28 października 2013r. Skarżący nie przysłał wymaganych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Przystępując do rozpoznania wniosku podkreślić należy, iż warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności, uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo zgłoszenie wniosku lub też powtórzenie treści ww. przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd.
Należy również wyjaśnić, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania, mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie do weryfikacji twierdzeń strony, pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący – wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w treści skargi umieścił jedynie stwierdzenie "wnoszę o: wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji". Wobec tego brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku, gdyż Sąd nie jest w stanie zbadać, czy w niniejszym przypadku zaistniały przesłanki warunkujące zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Sąd rozpoznając ww. wniosek w pełni podzielił stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2012 r. (sygn. akt IIGZ 455/12), w którym wskazano, że: "Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności wydawane jest wyjątkowo, na wniosek skarżącego i nie stosuje się w odniesieniu do niego treści art. 49 p.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, przewodniczący nie ma obowiązku wzywania strony do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy. Sąd w tej kwestii nie jest także zobligowany do dokonywania jakichkolwiek ustaleń z urzędu".
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
