I SA/Po 708/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-17	
Data wpływu	2025-09-22	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu	
Sędziowie	Barbara Rennert /przewodniczący/
Michał Ilski
Waldemar Inerowicz /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług
6560	
Hasła tematyczne	Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług	
Skarżony organ	Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną interpretację	
Powołane przepisy	Dz.U. 2025 nr 0 poz 775; art. 2 pkt 27e, art. 6 pkt 1; Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.)
Dz.U. 2025 nr 0 poz 111; art. 14c § 1; Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2025 nr 0 poz 1071; art. 678 § 1; Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 146 § 1, art. 200, art. 205 § 2 i § 4; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1; art. 2, art. 19 akapit pierwszy; Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Asesor sądowy WSA Michał Ilski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2026 r. sprawy ze skargi A. M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 697,- (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z 9 maja 2025 r. A. M. (dalej zwana jako: "Strona", "Wnioskodawczyni" lub "Skarżąca"), uzupełnionym pismem z 27 czerwca 2025 r. wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

W opisie zdarzenia przyszłego wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą pod firmą M. A. M. i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi. Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim. W małżeństwie wnioskodawczyni panuje ustrój rozdzielności majątkowej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest właścicielką: 23 lokali mieszkalnych (dalej jako: "Lokale Mieszkalne"), 9 lokali użytkowych. Lokale użytkowe położone są w następujących miastach: W., Ł. i P.. W dalszej części wniosku te Lokale Użytkowe będą nazywane zbiorczo: "Lokalami Użytkowymi".

Lokale Mieszkalne i Lokale Użytkowe są przedmiotem umów najmu oraz umów z dostawcami mediów (woda, energia elektryczna, gaz, odbiór ścieków). Przy czym najemcy Lokali Użytkowych są fakturowani z czynszu administracyjnego w różnym zakresie. Niektórzy najemcy Lokali Użytkowych płacą całość, niektórzy tylko należności za wodę, ścieki i śmieci. Umowy na dostawę energii elektrycznej w Lokalach Użytkowych najemcy mają podpisane we własnym zakresie z dostawcami energii elektrycznej, oprócz jednego Lokalu Użytkowego w Ł. , gdzie umowa z dostawcą energii elektrycznej jest podpisana przez Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni ma podpisaną umowę na obsługę administracyjną/zarządzanie nieruchomością w zakresie dotyczącym siedmiu Lokali Mieszkalnych położonych w P., przy ul. [...]. Firma, z którą wnioskodawczyni ma podpisaną umowę zajmuje się kontaktem z najemcami w razie zgłoszeń awarii, problemów technicznych, rozliczeń itd. Tego typu umowy Wnioskodawczyni nie ma podpisanej w zakresie dotyczącym pozostałych 16 Lokali Mieszkalnych. W zakresie dotyczącym wszystkich dziewięciu Lokali Użytkowych Wnioskodawczyni nie posiada i nie będzie posiadać na dzień wniesienia wkładu do Spółki ani umów na obsługę administracyjną, ani umów o zarządzanie nieruchomością. Obsługę (kontakty z najemcami, rozliczenia należności) wszystkich Lokali Użytkowych oraz 16 z ogólnej liczby 23 Lokali Mieszkalnych Wnioskodawczyni wykonuje samodzielnie. Wyszukiwanie nowych najemców odbywa się niekiedy z pomocą podmiotów trzecich.

Istnieje Spółka M. Sp. z o.o. (dalej jako: "Spółka") posiadająca siedzibę na terytorium kraju i podlegająca w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wspólnikami Spółki są Wnioskodawczyni i Jej małżonek. Wnioskodawczyni i Spółka są zatem podmiotami powiązanymi w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 775; dalej jako: "ustawa VAT" lub "u.p.t.u."), ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 278; w skrócie: "ustawa CIT" lub "u.p.d.o.p.") oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 163; dalej jako: "ustawa PIT" lub "u.p.d.o.f.").

Z uwagi na potrzebę uporządkowania prowadzonej działalności z uwzględnieniem odmiennego profilu ryzyk prawnych i biznesowych, związanych z wynajmem Lokali Mieszkalnych i wynajmem Lokali Użytkowych, Wnioskodawczyni planuje (po uzyskaniu interpretacji indywidualnej w następstwie rozpatrzenia przez organ złożonego wniosku) wnieść wkładem do Spółki prawo własności dziewięciu Lokali Użytkowych, gdzie w lokalizacji położonej w W. przy ul. [...] znajdują się dwa Lokale Użytkowe (przy czym z jednym z tych Lokali Użytkowych związane jest jedno miejsce postojowe), w innej lokalizacji położonej w W. przy ul. [...] znajdują się dwa inne Lokale Użytkowe (gdzie z każdym, z tych Lokali Użytkowych, związane jest jedno miejsce postojowe i jeden boks rowerowy, co oznacza łącznie dwa miejsca postojowe i dwa boksy rowerowe przy ul. [...]), trzy inne Lokale Użytkowe w W. (każdy w innej lokalizacji). Jeden Lokal Użytkowy znajduje się w Ł. i jeden Lokal Użytkowy znajduje się w P.. Z prawem własności dwóch Lokali Użytkowych przy ul. [...] w W. (oraz przynależnych im miejsc postojowych i boksów rowerowych) związany jest udział ułamkowy w prawie użytkowania wieczystego gruntu. Z Lokalem Użytkowym w W. położonym przy ul. [...] i z Lokalem Użytkowym przy ul. [...] związane są udziały ułamkowe w prawie użytkowania wieczystego gruntu. W stosunku do wspomnianych udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu, Wnioskodawczyni przysługuje prawo przekształcenia tego prawa w prawo własności gruntu za uiszczeniem opłat z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Przekształcenie takie jest w trakcie, przy czym do dnia złożenia wniosku procedura nie została zakończona, więc prawo do takiego przekształcenia przejdzie na Spółkę i to Spółka po uiszczeniu stosownych opłat stanie się właścicielem tych udziałów ułamkowych.

Wraz z prawem własności każdego z wyżej wskazanych Lokali Użytkowych, prawem własności wskazanych wyżej miejsc postojowych i boksów rowerowych przedmiotem wkładu będzie przypisany do danego Lokalu Użytkowego udział ułamkowy udziału w częściach wspólnych budynku i udział w prawie własności gruntu (lub udział w prawie użytkowania wieczystego - w stosunku do wskazanych wyżej Lokali Użytkowych, z którymi związane jest użytkowanie wieczyste). Tak rozumiany przedmiot wkładu do Spółki dla uproszczenia będzie określany w dalszej części wniosku konsekwentnie jako: "Lokale Użytkowe". Przedmiotem wkładu do Spółki wraz z Lokalami Użytkowymi będą środki pieniężne w kwocie 100.000 zł i zostaną one przekazane z rachunku bankowego jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni na rachunek bankowy Spółki.

Przedmiotem wkładu wraz z Lokalami Użytkowymi nie będą żadne inne ruchomości, typu biurka, meble, wyposażenie biurowe. Wynika to z tego, że Lokale Użytkowe będą wnoszone wkładem do Spółki bez żadnego wyposażenia. Sama zaś Spółka wynajmuje lokal wraz z wyposażeniem biurowym na swoje potrzeby i nie potrzebuje do bieżącej działalności wkładu w postaci biurka, mebli, wyposażenia biurowego. Prawa i obowiązki z wszystkich umów najmu dotyczących dziewięciu Lokali Użytkowych obowiązujących w dacie wniesienia wkładem Lokali Użytkowych do Spółki przejdą z mocy prawa na Spółkę na podstawie art. 678 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 1071; w skrócie: "K.c."). Nie nastąpi przeniesienie praw i obowiązków z umów dotyczących finansowania Lokali Użytkowych, które będą wnoszone wkładem do Spółki nie ma i nie będzie na dzień wnoszenia wkładu do Spółki. Nie nastąpi przeniesienie praw i obowiązków z umów dotyczących ubezpieczenia Lokali Użytkowych, bowiem takich umów dotyczących Lokali Użytkowych, które będą wnoszone wkładem do Spółki nie ma i nie będzie na dzień wnoszenia wkładu do Spółki. Nie nastąpi przeniesienie praw i obowiązków z umów dotyczących zarządzania nieruchomościami lub technicznego zarządzania nieruchomościami w zakresie dotyczącym Lokali Użytkowych, bowiem takich umów dotyczących Lokali Użytkowych, które będą wnoszone wkładem do Spółki nie ma i nie będzie na dzień wnoszenia wkładu do Spółki.

Należności o charakterze pieniężnym związane z Lokalami Użytkowymi z tytułu: czynszu najmu, roszczeń do najemcy o uregulowanie należności do wspólnoty mieszkaniowej, roszczeń o zapłatę równowartości należności za zużyte media - należne za okres do dnia poprzedzającego dzień wniesienia wkładu do Spółki zostaną rozliczone przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Należności za ten okres nie zostaną przeniesione w ramach wkładu do Spółki. Należności za okres od dnia wniesienia wkładu do Spółki będą już rozliczane przez Spółkę. Prawa i obowiązki z umów dotyczących Lokali Użytkowych z dostawcami mediów (woda, energia elektryczna, gaz, odbiór ścieków), tam gdzie stroną danej umowy z dostawcą mediów na dzień poprzedzający dzień wniesienia wkładu do Spółki będzie Wnioskodawczyni, zostaną przeniesione z Wnioskodawczyni na Spółkę jeżeli wyrazi na to zgodę dostawca mediów. W razie braku zgody strony danej umowy, co może się zdarzyć w stosunku do dostawcy mediów, zostanie zawarta z takim dostawcą przez Spółkę nowa umowa.

Spółka na dzień poprzedzający otrzymanie od Wnioskodawczyni opisanego we wniosku wkładu będzie już właścicielem czterech innych lokali użytkowych, leasingobiorcą umowy leasingu jednego lokalu użytkowego położonego w W. oraz właścicielem jednej nieruchomości w W., składającej się z dwóch działek (pierwsza z działek jest zabudowana halą przeznaczoną na wynajem, druga z działek jest niezabudowana).

W oparciu o te wyżej wymienione nieruchomości Spółka będzie prowadziła działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości na rzecz osób trzecich.

Wnioskodawczyni planuje wnieść wkładem do Spółki opisany wyżej zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych w zakresie wynajmu i wydzierżawienia Lokali Użytkowych.

Nabyte w drodze wkładu Lokale Użytkowe będą przez Spółkę wykorzystywane na podstawie umów najmu, do których prawa i obowiązki zostaną przeniesione z mocy prawa. W razie rozwiązania umowy najmu z dotychczasowym najemcą Spółka znajdzie nowego najemcę i zawrze z nim umowę najmu danego Lokalu Użytkowego.

Lokale Użytkowe nabyte w drodze wkładu do Spółki będą wykorzystywane przez Spółkę w ramach działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, a uzyskiwany czynsz najmu będzie opodatkowany stawką podstawową podatku od towarów i usług. W ewidencji środków trwałych i ewidencji jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni ujęte są wszystkie opisane wyżej składniki materialne (zarówno Lokale Mieszkalne, jak i Lokale Użytkowe). Wszystkie te składniki materialne znajdują się w majątku odrębnym Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni w zamian za wniesiony wkład obejmie udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki, a Spółka będzie prowadziła działalność w zakresie wynajmu nieruchomości oraz zakupu i sprzedaży nieruchomości, przy czym profil działalności gospodarczej Spółki będzie ograniczony do wynajmowania Lokali Użytkowych oraz nabytych wcześniej przez Spółkę od innego podmiotu lokali użytkowych. Łącznie po wniesieniu przez Wnioskodawczynię do Spółki wkładu opisanego w złożonym wniosku, Spółka będzie właścicielem 13 lokali użytkowych, 1 lokalu użytkowego użytkowanego na podstawie umowy leasingu, 1 nieruchomości składającej się z dwóch działek (pierwsza z działek jest zabudowana halą przeznaczoną na wynajem, druga z działek jest niezabudowana).

Inne składniki materialne i niematerialne prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w postaci:

- łącznie 23 Lokali Mieszkalnych,

- umów najmu dotyczących tych Lokali Mieszkalnych,

- umów z dostawcami mediów do Lokali Mieszkalnych,

- środków pieniężnych na rachunku jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni (za wyjątkiem 100.000 zł objętych wkładem i przekazanych do Spółki),

- umów o zarządzanie siedmioma Lokalami Mieszkalnymi,

- praw i obowiązków z umowy zarządzania siedmioma Lokalami Mieszkalnymi w P., przy ul. [...],

- praw i obowiązków z umowy z biurem rachunkowym na prowadzenie ksiąg podatkowych i ewidencji podatkowych jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni,

- należności od najemców Lokali Mieszkalnych,

- zobowiązań wobec dostawców mediów do Lokali Mieszkalnych,

pozostaną w jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni. Taki zespół składników materialnych i niematerialnych będzie nadal wykorzystywany przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na zakupie i sprzedaży nieruchomości oraz wynajmie nieruchomości, przy czym w sposób faktyczny profil tej działalności zostanie ograniczony do Lokali Mieszkalnych.

Wnioskodawczyni nie zatrudnia w swojej jednoosobowej działalności gospodarczej pracowników, więc wraz z opisanym wyżej przedmiotem wkładu do Spółki nie zostaną przeniesione z Wnioskodawczyni na Spółkę w trybie art. 231 § 1 Kodeksu pracy, czyli w ramach tzw. przejścia zakładu pracy, prawa i obowiązki z umów o pracę z pracownikami.

Lokale Użytkowe nie są wyodrębnione w jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w formie odrębnego działu, wydziału czy oddziału - co wynika z tego, że Lokale Użytkowe położone są w różnych lokalizacjach, choć dwa Lokale użytkowe położone są w jednej lokalizacji w W., a dwa inne Lokale Użytkowe w innej Lokalizacji w W.. Lokale Użytkowe nie zostały w jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wyodrębnione na podstawie statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze - bowiem żaden z tego rodzaju aktów prawnych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię nie obowiązuje.

Spółka nie przejmie zobowiązań Wnioskodawczyni wobec dostawców mediów do Lokali Użytkowych, do których prawa i obowiązki zostaną przeniesione z Wnioskodawczyni na Spółkę, za okres do dnia poprzedzającego dzień wniesienia wkładu do Spółki. Wnioskodawczyni sama ureguluje te zobowiązania, wynikające z faktur za okres do dnia poprzedzającego dzień wniesienia Lokali Użytkowych wkładem do Spółki. Umowy z bankiem na prowadzenie rachunków bankowych mają taki charakter prawny, że bank nie przewiduje przenoszenia praw i obowiązków z umowy o prowadzenie rachunku bankowego przedsiębiorcy z jednego przedsiębiorcy na drugiego przedsiębiorcę. Spółka jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą posiada już podpisaną z bankiem umowę o prowadzenie rachunku bankowego związanego z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Prawa i obowiązki z wyżej wymienionych umów najmu Lokali Użytkowych (które przejdą z mocy prawa na Spółkę) oraz z umów z dostawcami mediów, nie będą wchodziły w sensie ścisłym w zakres wkładu do Spółki (nie posiadają samoistnie tzw. zdolności aportowej), ale przeniesienie praw i obowiązków z tych umów z Wnioskodawczyni na Spółkę będzie nierozerwalnie związane z wniesieniem wkładu do Spółki i będzie wzmiankowane w treści aktu notarialnego obejmującego czynność wniesienia opisanego we wniosku wkładu do Spółki.

Otrzymane w ramach wkładu do Spółki środki pieniężne w kwocie 100.000 zł zostaną przekazane z rachunku bankowego jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni na rachunek bankowy Spółki. Spółka, do której trafi opisany wyżej wkład, już wynajmuje od Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej pomieszczenie biurowe wraz z wyposażeniem na potrzeby siedziby prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Spółka, do której trafi opisany wyżej wkład, nie będzie zatrudniała pracowników, ale będzie wykonywała czynności prawne i faktyczne związane z obsługą obowiązujących umów najmu, regulowaniem zobowiązań, egzekwowaniem należności, kontaktami z najemcami Lokali Użytkowych otrzymanych w drodze wkładu i pozostałych pięciu lokali użytkowych będących już wcześniej własnością Spółki - siłami członków zarządu Spółki w osobach Wnioskodawczyni i Jej małżonka.

Spółka posiada zawartą umowę z biurem rachunkowym na prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz ewidencji podatkowych i rozliczeń Spółki jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatnika podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię jednoosobowej działalności gospodarczej obejmującej zakup i sprzedaż nieruchomości, wynajmowanie i dzierżawę nieruchomości biuro rachunkowe prowadzi dla Wnioskodawczyni księgi podatkowe (książkę przychodów i rozchodów) i ewidencje podatkowe dla potrzeb podatku dochodowego i podatku od towarów i usług. Biuro rachunkowe prowadzi dla Wnioskodawczyni jako przedsiębiorcy książkę przychodów i rozchodów z wykorzystaniem oprogramowania (systemu informatycznego) [...] opracowanego przez firmę S. Ten system informatyczny umożliwia segregowanie wpisów do książki przychodów i rozchodów według zdefiniowanych "kont", które "podpina się" do zdarzenia gospodarczego. Aktualnie w książce przychodów i rozchodów Wnioskodawczyni prowadzonej w systemie informatycznym zdefiniowano 10 kont głównych:

- Przychody z najmu lokali mieszkalnych (to są przychody z Lokali Mieszkalnych opisanych we wniosku),

- Przychody z najmu lokali usługowo-handlowych (to są przychody dotyczące Lokali Użytkowych, które będą przedmiotem wkładu do Spółki),

- Przychody - refaktury lokale mieszkalne (to są przychody z tytułu refakturowania usług dotyczących Lokali Mieszkalnych opisanych we wniosku),

- Przychody - refaktury lokale usługowo-handlowe (to są przychody z tytułu refakturowania usług dotyczących Lokali Użytkowych, które będą przedmiotem wkładu do Spółki),

- Koszty - media lokale mieszkalne (to są koszty dotyczące Lokali Mieszkalnych opisanych we wniosku),

- Koszty - media lokale usługowo-handlowe (to są koszty dotyczące Lokali Użytkowych, które będą przedmiotem wkładu do Spółki),

- Pozostałe opłaty - lokale mieszkalne (to są koszty pozostałych opłat dotyczących Lokali Mieszkalnych opisanych we wniosku),

- Pozostałe opłaty - lokale handlowo-usługowe (to są koszty pozostałych opłat dotyczących Lokali Użytkowych, które będą przedmiotem wkładu do Spółki),

- Koszty - media garaże,

- Pozostałe koszty dodatkowe działalności gospodarczej.

Opisany wyżej układ kont obowiązuje w książce przychodów i rozchodów Wnioskodawczyni od 1 marca 2025 r. Wprowadzając dokument do systemu informatycznego i wybierając odpowiedni opis zdarzenia gospodarczego z automatu wybiera się jedno ze zdefiniowanych wyżej kont. Po zamknięciu każdego miesiąca można wygenerować podsumowanie każdego z kont z podziałem na miesiące. Wyżej opisany układ kont i funkcja systemu informatycznego polegająca na możliwości wygenerowania podsumowania każdego z kont z podziałem na miesiące będą obowiązywały także na dzień wniesienia wkładu do Spółki.

W rezultacie możliwe jest ustalenie na dzień złożenia wniosku i będzie możliwe ustalenie na dzień poprzedzający dzień wniesienia wkładu do Spółki, czy dany przychód lub koszt jest przychodem lub kosztem z działalności obejmującej świadczenie usług najmu dotyczących Lokali Mieszkalnych, czy też z działalności dotyczącej Lokali Użytkowych. Wyliczenie natomiast wyniku finansowego na działalności obejmującej najem Lokali Użytkowych wymagałoby "ręcznego wyliczenia" w drodze odjęcia od sumy przychodów z działalności obejmującej najem Lokali Użytkowych sumę kosztów z działalności obejmującej najem Lokali Użytkowych.

Opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych jaki będzie przedmiotem wkładu do Spółki, jest i będzie na dzień wniesienia wkładu u Wnioskodawczyni, jako wnoszącej wkład wyodrębniony:

A. Na płaszczyźnie organizacyjnej w takim znaczeniu, że wszystkie Lokale Użytkowe, chociaż położone w różnych lokalizacjach i różnych miastach, to stanowią i będą stanowiły na dzień wniesienia wkładu do Spółki zespół składników materialnych, w oparciu o które Spółka jako nabywca może prowadzić działalność gospodarczą w postaci dalszego wynajmowania tych Lokali Użytkowych. Przeniesienie z mocy prawa praw i obowiązków z umów najmu Lokali Użytkowych i przeniesienie w ramach wkładu 100.000 zł pozwoli Spółce na spłatę pożyczki udzielonej Spółce przez jednego ze wspólników oraz na płynne kontynuowanie działalności w zakresie wynajmu Lokali Użytkowych.

B. Na płaszczyźnie finansowej:

- opisany zespół składników materialnych i niematerialnych posiada i będzie posiadał na dzień wniesienia wkładu do Spółki samodzielność finansową pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym, w ramach wkładu do Spółki przekazane zostaną środki pieniężne w kwocie 100.000 zł pozwalające Spółce na spłatę pożyczki udzielonej Spółce przez jednego ze wspólników oraz na płynne regulowanie zobowiązań wobec dostawców mediów do Lokali Użytkowych, czy-też np. koszty usuwania usterek w Lokalach Użytkowych;

- w podatkowej książce przychodów i rozchodów obowiązuje i będzie obowiązywał na dzień wniesienia wkładu do Spółki opisany wyżej układ 10 kont, który pozwala na przyporządkowanie przychodów i kosztów związanych z wynajmem i dzierżawą do Lokali Mieszkalnych oraz odrębnie do Lokali Użytkowych;

- możliwe jest obecnie i możliwe będzie na dzień wniesienia wkładu do Spółki "ręczne" wyliczenie wyniku finansowego osiągniętego na świadczeniu najmu i dzierżawy Lokali Mieszkalnych oraz odrębnie na świadczeniu najmu Lokali Użytkowych.

C. Na płaszczyźnie funkcjonalnej: opisany zespół składników, który będzie przedmiotem wkładu do Spółki będzie na dzień wniesienia wkładu do Spółki, stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo, którego materialną substancją są i będą Lokale Użytkowe położone w różnych lokalizacjach, oddane w najem podmiotom trzecim, przy czym byłoby to przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze polegające na wynajmie Lokali Użytkowych.

Opisany we wniosku przedmiot wkładu do Spółki będzie wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań w zakresie wynajmowania Lokali Użytkowych przez Spółkę, a dalsze prowadzenie działalności przez wydzieloną w postaci wkładu do Spółki zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie będzie wymagało udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni. Specyfika wynajmowania Lokali Użytkowych położonych w różnych lokalizacjach, w tym w różnych miastach (W. , P., Ł.) powoduje bowiem, że podstawowym substratem majątkowym są same Lokale Użytkowe.

Zapewnienie Spółce środków pieniężnych w kwocie 100.000 zł pozwoli na spłatę pożyczki zaciągniętej przez Spółkę u jednego ze wspólników Spółki oraz na płynne regulowanie zobowiązań Spółki względem dostawców mediów w zakresie w jakim koszty mediów nie będą ponoszone bezpośrednio przez najemcę danego Lokalu Użytkowego do czasu uzyskania pierwszych przychodów z najmu Lokali Użytkowych za okres od dnia wniesienia wkładu do Spółki w postaci tych Lokali Użytkowych. Spółka nie będzie potrzebowała pracowników, bo wszystkie czynności faktyczne i prawne związane z obsługą umów najmu Lokali Użytkowych i pozostałych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Spółkę będzie wykonywała siłami Wnioskodawczyni i Jej małżonka jako członków zarządu Spółki. W razie potrzeby usunięcia awarii, czy przeprowadzenia remontu danego Lokalu Użytkowego, Spółka będzie kupowała usługi w tym zakresie od podmiotów trzecich. Wniesienie aportu do Spółki nastąpi z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

Wnioskodawczyni uzupełniła opis zdarzenia przyszłego i wskazała, że zobowiązania wynikające z faktur za okres do dnia poprzedzającego dzień wniesienia Lokali Użytkowych wkładem do Spółki, zostaną przez Wnioskodawczynię uregulowane w terminach wynikających z umowy z danym dostawcą, a z uwagi na to, że będą dotyczyły okresu do dnia poprzedzającego dzień wniesienia Lokali Użytkowych wkładem do Spółki, to Wnioskodawczyni stwierdza, że zobowiązania te zostaną uregulowane już po dokonaniu transakcji wniesienia wkładu do Spółki. W tym miejscu Wnioskodawczyni uzupełnia opis stanu faktycznego dodając, że Wnioskodawczynię jako właściciela Lokali użytkowych obciąża także obowiązek wpłat na rzecz wspólnot mieszkaniowych, z terminem płatności 10 dnia każdego miesiąca z góry. W sytuacji zatem gdy wkład do Spółki zostanie wniesiony w trakcie miesiąca kalendarzowego powstanie potrzeba rozliczenia części wpłat na rzecz wspólnot mieszkaniowych przypadającej proporcjonalnie na okres od dnia wniesienia wkładu do Spółki do końca miesiąca, w którym wkład do Spółki został wniesiony. Wnioskodawczyni wystawi na Spółkę notę obciążeniową za ten okres i uzyska od Spółki zwrot kwoty określonej w nocie obciążeniowej.

W działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w odniesieniu do Lokali Użytkowych mających być przedmiotem wkładu do Spółki na dzień wniesienia wkładu do Spółki będą występować zobowiązania wobec dostawców mediów do Lokali Użytkowych oraz zobowiązania z tytułu wpłat do wspólnot mieszkaniowych. Spółka nie przejmie zobowiązań Wnioskodawczyni wobec dostawców mediów do Lokali Użytkowych, do których prawa i obowiązki zostaną przeniesione z Wnioskodawczyni na Spółkę za okres do dnia poprzedzającego dzień wniesienia wkładu do Spółki. Spółka nie przejmie zobowiązań Wnioskodawczyni wobec wspólnot mieszkaniowych z tytułu dokonanych już przez Wnioskodawczynię wpłat na rzecz wspólnot mieszkaniowych. Jak to już wskazano w odpowiedzi na pierwsze pytanie: w sytuacji gdy wkład do Spółki zostanie wniesiony w trakcie miesiąca kalendarzowego powstanie potrzeba rozliczenia części wpłat na rzecz wspólnot mieszkaniowych przypadającej proporcjonalnie na okres od dnia wniesienia wkładu do Spółki do końca miesiąca, w którym wkład do Spółki został wniesiony. Wnioskodawczyni wystawi na Spółkę notę obciążeniową za ten okres i uzyska od Spółki zwrot kwoty określonej w nocie obciążeniowej.

Wnioskodawczyni wskazała, że przedmiot aportu (prawo własności Lokali Użytkowych) przed wniesieniem go wkładem do Spółki nie został i nie zostanie wyodrębniony na podstawie jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego faktyczne wyodrębnienie działalności dotyczącej Lokali Użytkowych w strukturze organizacyjnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni. Lokale Użytkowe nie są wyodrębnione w jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w formie odrębnego działu, wydziału czy oddziału - co wynika z tego, że Lokale Użytkowe położone są w różnych lokalizacjach, choć dwa Lokale użytkowe położone są w jednej lokalizacji w W. a dwa inne Lokale Użytkowe w innej Lokalizacji w W.. Lokale Użytkowe nie zostały w jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w wyodrębnione na podstawie statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze - bowiem żaden z tego rodzaju aktów prawnych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię nie obowiązuje.

W rezultacie możliwe jest ustalenie na dzień złożenia niniejszego wniosku i będzie możliwe ustalenie na dzień poprzedzający dzień wniesienia wkładu do Spółki czy dany przychód lub koszt jest przychodem lub kosztem z działalności obejmującej świadczenie usług najmu dotyczących Lokali Mieszkalnych czy też z działalności dotyczącej Lokali Użytkowych, a zatem możliwe jest przyporządkowanie składników majątku oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionej działalności dotyczącej Lokali Użytkowych. Natomiast określenie wyniku finansowego na działalności obejmującej najem Lokali Użytkowych i odrębnie na działalności obejmującej najem Lokali Mieszkalnych wymaga i wymagać będzie na dzień wniesienia wkładu do Spółki "ręcznego wyliczenia" w drodze odjęcia od sumy przychodów z działalności obejmującej najem Lokali Użytkowych sumę kosztów z działalności obejmującej najem Lokali Użytkowych oraz odrębnie w drodze odjęcia od sumy przychodów z działalności obejmującej najem Lokali Mieszkalnych sumę kosztów z działalności obejmującej najem Lokali Mieszkalnych. "Środki pieniężne w kwocie 100 000 zł przekazane w ramach wkładu do Spółki" należy rozumieć jako element wkładu niepieniężnego "przypisanego" do Lokali użytkowych.

Na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego sformułowano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr [...]): czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawczyni, że wniesienie opisanego we wniosku wkładu do Spółki będzie zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy VAT i jako takie będzie zbyciem, do którego nie mają, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT, zastosowania przepisy ustawy VAT?

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że opisany we wniosku wkład do Spółki zespołu składników materialnych i niematerialnych, rozpatrywany z uwzględnieniem przeniesienia z mocy prawa (art. 678 § 1 K.c.) praw i obowiązków z umów najmu - będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT, a tym samym zbycie (dostawa) tego zespołu składników materialnych i niematerialnych, w drodze wniesienia wkładem do Spółki, będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

Wnioskodawczyni przedstawiła uzasadnienie do uznania przedmiotu wkładu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Zaznaczyła, że całościowa analiza przedmiotu planowanego wkładu do Spółki opisanego we wniosku, sposobu wyodrębnienia organizacyjnego, funkcjonalnego i finansowego oraz przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania Lokali Użytkowych, a także treści powołanych przepisów prawa i przytoczonego orzecznictwa sądów administracyjnych - wszystko to prowadzi do wniosku, że dla takiego przedmiotu wkładu do Spółki jak opisany w złożonym wniosku zostaną spełnione wszystkie przesłanki do uznania przedmiotu planowanej transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT. W sytuacji, gdy przedmiot planowanego wkładu do Spółki będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to jego zbycie w formie wniesienia wkładu będzie podlegało wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2025 r., nr [...], stwierdził, że stanowisko, które Wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku jest nieprawidłowe.

W motywach rozstrzygnięcia organ podkreślił, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu K.c.) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy VAT.

Organ wyjaśnił, że w świetle ustawy VAT - co do zasady - dostawa nieruchomości stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości może zostać uznana za czynność niepodlegającą opodatkowaniu, tj. w przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości będących przedmiotem dostawy jako przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z kolei okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności sprzedaży określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Zdaniem organu analiza przedstawionych okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że planowane wniesienie wkładu do Spółki będzie stanowiło dostawę składników majątkowych i nie będzie transakcją zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w regulacji art. 2 pkt 27e ustawy VAT. W odniesieniu do zorganizowanej części przedsiębiorstwa konieczne jest istnienie w pierwszej kolejności zespołu składników materialnych i niematerialnych, które są odpowiednio wyodrębnione w prowadzonym przedsiębiorstwie. Jak wiadomo "zespół" cechuje się formą złożoną z różnych składników majątkowych danego przedsiębiorstwa, natomiast same Lokale Użytkowe, mimo że jest ich dziewięć, stanowią wyłącznie pojedynczy element - jeden składnik majątku przedsiębiorstwa, któremu nie sposób przypisać miana zespołu.

Podkreślono, że analiza wskazanego przez wnioskodawczynię zakresu transakcji wskazuje, że jej przedmiotem będą elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych podatkiem VAT takie jak: grunty, budynki i ich części wspierające funkcjonowanie Lokali Użytkowych jako całości, a także prawa i obowiązki z umów najmu dotyczących powierzchni Lokali Użytkowych, które przechodzą na kupującego z mocy prawa.

Organ stwierdził, że w rezultacie, przedmiot planowanej transakcji nie będzie spełniał podstawowej przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, bowiem nie stanowi zespołu składników materialnych i niematerialnych w rozumieniu ustawy. Co również istotne, definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa wymaga zaistnienia stosownych wyodrębnień na trzech płaszczyznach (organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej) w prowadzonym przedsiębiorstwie.

W odniesieniu do wyodrębnienia organizacyjnego - zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna mieć swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp., które to wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Jednak okoliczności przedstawione w opisie sprawy nie spełniają powyższego warunku, ponieważ - jak wskazała wnioskodawczyni - Lokale Użytkowe nie zostały i nie zostaną wyodrębnione na podstawie jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego faktyczne wyodrębnienie działalności dotyczącej Lokali Użytkowych w strukturze organizacyjnej działalności gospodarczej wnioskodawczyni. Prowadzona przez wnioskodawczynię jednoosobowa działalność gospodarcza w części dot. Lokali Użytkowych nie cechuje się wymaganą strukturą organizacyjną. Tym samym, dla działalności w zakresie najmu Lokali Użytkowych nie został zachowany organizacyjny aspekt wyodrębnienia zespołu składników tworzących tę część przedsiębiorstwa wnioskodawczyni, ponieważ nie posiada ona żadnego z aktów (statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego dokumentu), który takie wyodrębnienie potwierdza. Organ wskazał więc, że transakcja ograniczająca się do zbycia Lokali Użytkowych wraz z pozostałymi składnikami odnoszącymi się wyłącznie do tych nieruchomości, nie będzie stanowiła zorganizowanego i autonomicznego "zespołu" składników majątkowych. Ponadto, przedmiotu wniesienia do Spółki nie można uznać za dostawę zorganizowanej części przedsiębiorstwa również z tego względu, że zgodnie z definicją ustawową zorganizowana część przedsiębiorstwa obejmuje m.in. zarówno zespół składników materialnych i niematerialnych, jak i zobowiązania odnoszące się do przenoszonych składników. Tym samym, aby zespół składników mógł być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa konieczne jest, aby obejmował zobowiązania - co w sprawie wnioskodawczyni nie będzie miało miejsca.

W podsumowaniu organ stwierdził, że wniesienie opisanego we wniosku wkładu do Spółki nie będzie zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy VAT i w konsekwencji transakcja wniesienia do Spółki tego wkładu nie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

W skardze z dnia 18 sierpnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżonej interpretacji zarzuciła:

1) naruszenie prawa materialnego polegające na błędzie wykładni przepisu prawa materialnego, tj. art. 2 pkt 27e ustawy VAT, poprzez błąd wykładni pojęcia zorganizowana część przedsiębiorstwa polegający na uznaniu, że w przypadku wniesienia wkładu opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przy uwzględnieniu szczegółowych uwarunkowań faktycznych opisanych we wniosku, planowany wkład do Spółki opisany we wniosku o wydanie interpretacji nie będzie zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy VAT, co doprowadziło organ do błędnego wniosku o braku zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy VAT oraz błędnego wniosku o zastosowaniu art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy VAT, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanego art. 2 pkt 27e ustawy VAT, uwzględniająca bogate orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej prowadzi do wniosku, że planowany wkład do Spółki opisany we wniosku o wydanie interpretacji będzie zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy VAT, a tym samym znajdzie zastosowanie przepis art. 6 pkt 1 ustawy VAT wyłączający wniesienie takiego wkładu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług;

2) naruszenie prawa materialnego polegające na niewłaściwej ocenie organu co do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy VAT poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tego przepisu, polegającą na uznaniu, że przepis ten nie znajdzie zastosowania w sprawie objętej wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, podczas gdy w realiach sprawy opisanych szczegółowo we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, po uwzględnieniu prawidłowej wykładni pojęcia zorganizowana część przedsiębiorstwa pomieszczonego w art. 2 pkt 27e ustawy VAT, uznać należało, że wkład opisany we wniosku będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT a to powinno przesądzić o konieczności przyjęcia przez organ, że w sprawie znajdzie zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy VAT;

3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. 2025 r., poz. 111 ze zm.; w skrócie: "o.p.") poprzez wydanie interpretacji VAT stwierdzającej nieprawidłowość stanowiska skarżącej, w sytuacji gdy uzasadnienie stanowiska organu stanowiące podstawę do stwierdzenia nieprawidłowości stanowiska skarżącej zostało oparte na:

- wskazanym w pkt 1 powyżej błędzie wykładni art. 2 pkt 27e ustawy VAT

- oraz na wskazanej w pkt 2 powyżej niewłaściwej ocenie organu co do zastosowania przepisów prawa materialnego art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

W oparciu o sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie wniesiono o połączenia w celu łącznego rozpoznania sprawy objętej niniejszą skargą z drugą sprawą ze skargi z dnia 18 sierpnia 2025 r. na interpretację indywidualną z dnia 18 lipca 2025 r. dotyczącą przepisów ustawy PIT w zakresie skutków podatkowych planowanego wkładu do sp. z o.o. zespołu składników majątkowych opisanych szczegółowo w zaskarżonej interpretacji (dalej jako: Interpretacja PIT). Obie powołane interpretacje organu (Interpretacja VAT i Interpretacja PIT) zostały wydane w następstwie złożenia jednego wniosku Wnioskodawczyni z dnia 9 maja 2025 r., obie skargi z dnia 18 sierpnia 2025 r. na Interpretację VAT i na Interpretację PIT złożone przez skarżącą opierają się na tym samym stanie faktycznym, a definicje zorganizowanej części przedsiębiorstwa pomieszczone w art. 2 pkt 27e ustawy VAT oraz w art. 5a pkt 4 ustawy PIT są tożsame. Pozytywne rozpatrzenia tego wniosku przez Sąd służyłoby ekonomii procesowej.

W uzasadnieniu strona skarżąca rozwinęła i umotywowała sformułowane zarzuty, odnosząc się szczegółowo do stanu sprawy i poszczególnych fragmentów uzasadnienia zaskarżonej Interpretacji VAT. Zdaniem Skarżącej uwzględniając przytoczone przez nią bogate orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać należy że organ dopuścił się błędu wykładni art. 2 pkt 27e ustawy VAT, a wkład wnoszony do Spółki i opisany szczegółowo we wniosku będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT. Podkreślono, że wielość Lokali Użytkowych nie jest elementem zdarzenia przyszłego, który by wykluczał uznanie wkładu do Spółki za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W ocenie skarżącej naruszenie prawa materialnego polegające na niewłaściwej ocenie organu co do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy VAT polegało na błędnym uznaniu, że przepis ten nie znajdzie zastosowania w sprawie objętej wnioskiem o wydanie Interpretacji VAT, a znajdą zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy VAT.

W realiach sprawy opisanych szczegółowo we wniosku o wydanie Interpretacji VAT, po uwzględnieniu prawidłowej wykładni pojęcia zorganizowana część przedsiębiorstwa (opartej o przytoczone bogate orzecznictwo NSA i Trybunału Sprawiedliwości) uznać należało, że wkład do Spółki opisany we wniosku będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT a to powinno przesadzić o konieczności przyjęcia przez organ, że w sprawie znajdzie zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy VAT, a nie znajdą zastosowania art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy VAT.

W zakresie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w związku z art. 14h o.p. przez wydanie Interpretacji VAT stwierdzającej nieprawidłowość stanowiska Spółki, w sytuacji, gdy uzasadnienie stanowiska organu stanowiące podstawę do stwierdzenia nieprawidłowości stanowiska Spółki zostało oparte na wskazanym przez Skarżącą błędzie wykładni art. 2 pkt 27e ustawy VAT oraz na niewłaściwej ocenie organu co do zastosowania przepisów prawa materialnego art. 6 pkt 1 ustawy VAT (błędna ocena, że przepis ten nie znajdzie zastosowania) i art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy VAT (błędna ocena, że te przepisy znajdą zastosowanie).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja indywidualna, w której na tle przedstawionego przez skarżącą stanu faktycznego i w kontekście art. 2 pkt 27e u.p.t.u. wyrażono stanowisko, według którego, opisany przez skarżącą aport (jako przedmiot transakcji) nie będzie spełniał podstawowej przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, bowiem nie stanowi zespołu składników materialnych i niematerialnych w rozumieniu ustawy. Zdaniem organu zespół składników cechuje się formą złożoną z różnych składników majątkowych danego przedsiębiorstwa, natomiast opisane we wniosku lokale użytkowe, mimo że jest ich dziewięć, stanowią wyłącznie pojedynczy element - jeden składnik majątku przedsiębiorstwa, któremu nie sposób przypisać miana zespołu. Ponadto organ zwrócił uwagę, że lokale te nie są wyodrębnione w jednoosobowej działalności gospodarczej w formie odrębnego działu, wydziału czy oddziału. Organ zauważył także, że wkład do Spółki nie będzie obejmować zobowiązań wobec dostawców mediów do lokalu użytkowego.

W konkluzji organ uznał, że transakcja wniesienia opisanego we wniosku wkładu do Spółki nie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 u.p.t.u.

Według przeciwnego stanowiska skarżącej, całościowa analiza przedmiotu planowanego wkładu do Spółki, sposobu wyodrębnienia organizacyjnego, funkcjonalnego i finansowego oraz przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali użytkowych, a także treści powołanych przepisów prawa i przytoczonego orzecznictwa sądów administracyjnych, prowadzi do wniosku, że spełnione zostaną wszystkie przesłanki do uznania przedmiotu planowanej transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e u.p.t.u.

W ocenie Sądu stanowisko organu zawarte w spornej interpretacji jest nieprawidłowe.

W świetle tak zarysowanej płaszczyzny sporu na wstępie rozważań wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 2 pkt 27e u.p.t.u. przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Według art. 6 pkt 1 u.p.t.u. przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Podkreślić w tym miejscu należy, że powołany wyżej art. 6 u.p.t.u. stanowi implementację art. 19 dyrektywy 112/2006/WE, będącego odpowiednikiem art. 5 ust. 8 poprzednio obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.77.145.1 ze zm.). Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości zapadłego na tle ostatniego ze wskazanych przepisów wynika (np. wyroki z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01; z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 oraz z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie C-17/18), że jeśli Państwo Członkowskie wprowadziło zasadę, iż w przypadku przeniesienia całości lub części majątku przedsiębiorstwa, za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia, albo w drodze aportu, nie następuje dostawa towarów, zasada ta ma zastosowanie do jakiegokolwiek przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, obejmującej rzeczy ruchome, jak i wartości niematerialne, które łącznie stanowią podmiot lub część podmiotu zdolnego do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże posiadać zamiar kontynuowania działalności tego przeniesionego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie zaś jedynie natychmiastowej likwidacji tej działalności oraz sprzedaży nabytego majątku. Celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.

Z uwagi na przedmiot opisanej we wniosku transakcji (wkład w postaci prawa odrębnej własności 9 lokali użytkowych), istotne dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest stanowisko TSUE zajęte, w powołanym także przez skarżącą, postanowieniu z 16 stycznia 2023 r. (C-729/21). Postanowienie do zapadło w wyniku udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne sformułowane przez NSA w postanowieniu

z 27 lipca 2021 r. (I FSK 892/18; postanowienie to i orzeczenia powołane w dalszej części uzasadnienia dostępne jest na stronie internetowej:publ. CBOSA).

NSA w sentencji ww. postanowienia sformułował dwa pytania prejudycjalne - czy unijne przepisy dotyczące opodatkowania VAT należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalne jest stosowanie przepisu krajowego - takiego jak art. 6 pkt 1 u.p.t.u. - wyłączającego opodatkowanie dostawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa bez uzależnienia stosowania takiego wyłączenia od warunku, o którym mowa w art. 19 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), tj. następstwa prawnego pomiędzy zbywcą a nabywcą? W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, NSA zapytał, czy dla zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 6 pkt 1 u.p.t.u. musi dojść do przekazania wszystkich składników takiej zorganizowanej części majątku zbywcy, a zmiana w tym zakresie (w szczególności brak przejęcia umów ubezpieczenia i zarządzania zbywanym majątkiem) oznacza, że doszło do opodatkowanej dostawy towaru?

Uzasadniając ww. pytania i mając na uwadze ustalone przez organy podatkowe okoliczności faktyczne, NSA stwierdził m.in., że chciałby uzyskać wskazówki interpretacyjne pozwalające lepiej wytyczyć granicę pomiędzy dostawą nieruchomości a dostawą zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W tym zakresie powstaje bowiem pytanie, czy w przypadku zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa konieczne jest przekazanie nabywcy wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych tworzących taką wyodrębnioną część przedsiębiorstwa czy też wystarczy przenieść tylko istotne, niezbędne składniki albo jakieś minimum wystarczające do funkcjonowania.

Mając świadomość, że rozstrzygnięcie drugiego z problemów nie może mieć charakteru uniwersalnego i zależy od ustaleń konkretnego stanu faktycznego, NSA zauważył, że rozwiązania, które każdorazowo pozwalają rozstrzygnąć kwestię statusu przedmiotu obrotu w oparciu o szeroki margines interpretacyjny, stawia podatników dokonujących transakcji o dużych wartościach w niekomfortowej sytuacji, w której nigdy nie mają do końca pewności czy transakcja podlega opodatkowaniu VAT, czy też jest z opodatkowania wyłączona.

Zdaniem NSA przyjmując, że na gruncie krajowej ustawy następstwo prawne przy zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa polega na zbyciu organizacyjnie i finansowo wyodrębnionego zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo - istotne pozostaje rozróżnienie dwóch możliwości.

Pierwsza dotyczy oceny sytuacji, w której przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorcy będzie wytwarzanie nieruchomość, poprzez ich wybudowanie, zagospodarowanie poprzez zawarcie stosownych umów i zorganizowanie obsługi takiego obiektu, a następnie sprzedawanie tak zorganizowanych nieruchomości, by środki pozyskane przeznaczyć na wytworzenie kolejnego takiego obiektu. Konsekwencją oceny, że należy uznać, iż przedmiotem takiej działalności co do zasady jest obrót przedsiębiorstwami (to stanowi jej istotę) byłoby każdorazowe nieopodatkowywanie takich dostaw co wydaje się nie być spójne z celem pozostawienia poza opodatkowaniem VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa czy jego zorganizowanej części. Gdyby jednak uznać (wersja druga), że przedmiotem obrotu może być wytworzona i zagospodarowana (co oczywiste dla podniesienia jej rynkowej atrakcyjności) nieruchomość, NSA zauważył, że w takim wypadku istotna pozostaje kwestia, czy o zróżnicowaniu przedmiotu dostawy mogłyby decydować poszczególne elementy umowy o przeniesienie własności jak brak kontynuacji przez nabywcę umów ubezpieczenia poprzednika prawnego czy umowy o zarządzanie nieruchomością przez dotychczasowy podmiot. Umowy o dostawę mediów, w ocenie Sądu kierującego pytanie, nie mogą mieć przesądzającego znaczenia, bo często podlegają odrębnym administracyjnym regulacjom właściwym dla świadczenia usług o charakterze publicznym.

W postanowieniu z 16 stycznia 2023 r. wydanym w sprawie C-729/21, TSUE odpowiadając na ww. pytania orzekł, że:

" 1) artykuł 19 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi on na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, który przewiduje, iż "przekazanie całości lub części majątku" nie podlega opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, bez uzależnienia jego stosowania od warunku, by odbiorca był następcą prawnym przekazującego.

2) artykuł 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że:

pojęcie "przekazania całości lub części majątku" obejmuje przeniesienie części przedsiębiorstwa, nawet jeśli nie zostały przeniesione na nabywcę wszystkie składniki materialne i niematerialne, które wchodzą w skład tej części, pod warunkiem że całość przekazanych składników jest wystarczająca dla umożliwienia temu przedsiębiorstwu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej."

W uzasadnieniu postanowienia TSUE zauważył na wstępie rozważań, że o ile art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wyłącza z zakresu stosowania ustawy o VAT "transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa", o tyle art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 nie używa tych pojęć, lecz odnosi się do "przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku" (pkt 29). W tym kontekście Trybunał przypomniał, że pojęcie "przekazania [...] całości lub części majątku" należy interpretować w taki sposób, iż obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów (wyrok z dnia 10 listopada 2011 r., Schriever, C-444/10, EU:C:2011:724, pkt 24 i przytoczone tam orzecznictwo; pkt 30).

Odnosząc się do pierwszego z zadanych pytań Trybunał przypomniał m.in., że zgodnie z art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki, całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego (pkt 34). Wynika z tego, że gdy państwo członkowskie skorzystało z tej możliwości, przekazania całości lub części majątku nie uważa się za dostawę towarów w rozumieniu dyrektywy 2006/112, a zatem takie przekazanie nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 2 tej dyrektywy (pkt 35). Trybunał stwierdził, że art. 19 pierwszy dyrektywy 2006/112 przewiduje ponadto, że należy uznać, iż "osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego". Zdaniem Trybunału, z jasnego brzmienia tego przepisu wynika, że wbrew temu, co sugeruje sąd odsyłający w treści pytania pierwszego, kontynuacja, o której mowa w pytaniu pierwszym, jest nie warunkiem jego stosowania, lecz konsekwencją okoliczności, że nie uważa się, iż dostawa miała miejsce (pkt 36 i powołane tam orzecznictwo).

W konkluzji Trybunał uznał, że na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, który przewiduje, iż "przekazanie całości lub części majątku" nie podlega opodatkowaniu VAT, bez uzależnienia jego stosowania od warunku, by odbiorca był następcą prawnym przekazującego (pkt 38).

Trybunał podkreślił, że stwierdzenie, iż nastąpiło przeniesienie samodzielnej części przedsiębiorstwa, wymaga, by całość przekazanych składników była wystarczająca dla umożliwienia prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej (pkt 44). W tym celu należy dokonać całościowej oceny okoliczności faktycznych charakteryzujących daną transakcję. W ramach tej oceny szczególne znaczenie należy nadać charakterowi działalności gospodarczej, której prowadzenie jest planowane (pkt 45). Ponadto należy wyjaśnić, że objęcie zakresem pojęcia "przekazania całości lub części majątku" w rozumieniu art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 wymaga, aby nabywca miał zamiar prowadzić przekazane przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, a nie tylko natychmiast zlikwidować działalność i ewentualnie sprzedać zapasy (pkt 46 i powołane tam orzecznictwo).

Mając to na uwadze Trybunał podkreślił, że zamiar nabywcy może, a w niektórych przypadkach powinien, być brany pod uwagę przy całościowej ocenie okoliczności transakcji, o ile można go ustalić na podstawie obiektywnych wskazówek (pkt 47). Ponadto Trybunał zauważył, że z wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wynika, iż w niniejszym przypadku składniki materialne i niematerialne przeniesione na spółkę W. umożliwiły jej kontynuowanie prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa, i to nawet w braku przeniesienia pewnych składników niematerialnych (pkt 48). Zdaniem Trybunału to do sądu odsyłającego należy ustalenie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności, w jakich miała miejsce transakcja będąca przedmiotem postępowania głównego, czy transakcję tę należy zakwalifikować jako "przekazanie [...] całości lub części majątku" w rozumieniu art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 (pkt 49).

W podsumowaniu Trybunał uznał, że na pytanie drugie należy odpowiedzieć, że art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że pojęcie "przekazania całości lub części majątku" obejmuje przeniesienie części przedsiębiorstwa, nawet jeśli nie zostały przeniesione na nabywcę wszystkie składniki materialne i niematerialne, które wchodzą w skład tej części, pod warunkiem że całość przekazanych składników jest wystarczająca dla umożliwienia temu przedsiębiorstwu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze i nawiązując do okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku Sąd zauważa, że kwestia zamiaru nie była w tej sprawie sporna. Jak wskazała skarżąca, po wniesieniu wkładu Spółka miała kontynuować swoją dotychczasową działalność w zakresie wynajmu lokali użytkowych (po wniesieniu aportu ostatecznie w stosunku do 13 lokali), wstępując w prawa i obowiązki dotychczasowego wynajmującego (w przypadku 9 lokali będących przedmiotem wkładu).

W kontekście odpowiedzi TSUE na pytanie drugie istotna w tej sprawie jest dopuszczalność przeniesienia części przedsiębiorstwa, nawet jeśli nie zostały przeniesione na nabywcę wszystkie składniki materialne i niematerialne, które wchodzą w skład tej części, pod warunkiem że całość przekazanych składników jest wystarczająca dla umożliwienia temu przedsiębiorstwu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

W ocenie Sądu nie ma w tej sprawie wątpliwości, że w oparciu

o 9 wniesionych do Spółki lokali użytkowych, ma ona możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu tych lokali. W świetle przedstawionej przez organ argumentacji Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest już pogląd, według którego, wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół funkcjonalnie powiązanych składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa nawet jeśli nie nadano mu formy działu, wydziału czy temu podobnej formalnej jednostki. Potwierdza to powołane wyżej postanowienie TSUE z 6 stycznia 2023 r. (C-729/21), w którym zasadniczą wagę przywiązano do tego, czy zbywane aktywa są wystarczające do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie do kwestii formalnych. Oceny takiej należy dokonywać w odniesieniu do każdego konkretnego przypadku, co oznacza, że decydować może konkretny stan faktyczny, jego poszczególne elementy, które mogą zadecydować o uznaniu (lub nieuznaniu) zespołu składników materialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nie jest przy tym konieczne, by wszystkie możliwe elementy tej definicji wystąpiły łącznie (por. wyrok NSA z 26 listopada 2025 r., I FSK 1681/22; wyrok NSA z 25 listopada 2025 r., I FSK 2072/22; wyrok NSA z 14 marca 2023 r., I FSK 2093/18).

Ponadto niezasadny jest pogląd organu, dla którego istotną okolicznością nie pozwalającą na kwalifikację opisanego przedmiotu wkładu jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jest brak przeniesienia, a w konsekwencji przejęcia przez Spółkę zobowiązań z tytułu umów zawartych z dostawcami mediów. Zaznaczyć tu przede wszystkim należy, że Spółka przejmie (z mocy prawa) zobowiązania wynajmującego wynikające z istniejącego stosunku najmu, co wynika wprost

z art. 678 § 1 K.c. Ponadto, jak wskazała skarżąca we wniosku, prawa i obowiązki z umów dotyczących lokali użytkowych z dostawcami mediów, zostaną przeniesione z wnioskodawczyni na Spółkę, jeżeli wyrazi na to zgodę dostawca mediów. W razie braku takiej zgody, zostanie zawarta z takim dostawcą nowa umowa. Za racjonalne uznać należy w takiej sytuacji proponowane przez skarżącą rozwiązanie, że ureguluje ona ww. zobowiązania udokumentowane fakturami za okres do dnia poprzedzającego dzień wniesienia lokalu wkładem do Spółki. W tym zakresie Sąd w pełni podziela pogląd skarżącej, wsparty powołanym w skardze orzecznictwem sądów administracyjnych (s. [...] skargi), zgodnie z którym, przeniesienie zobowiązań (długów, wierzytelności) nie jest okolicznością, która decyduje bądź współdecyduje o uznaniu danej części przedsiębiorstwa za zorganizowaną jego część.

Mając powyższe na uwadze i nie budzące wątpliwości (na tle przedstawionych przez skarżącą okoliczności) wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne opisanej części przedsiębiorstwa skarżącej, Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia

art. 2 pkt 27e w związku z art. 6 pkt 1 u.p.t.u., w sposób opisany w petitum skargi.

Sąd nie podzielił natomiast poglądu skarżącej co do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. W kontekście sformułowanych w tym zakresie zarzutów, w tym podnoszonej w skardze kwestii nie uwzględnienia przez organ powołanych przez skarżącą judykatów, Sąd wyjaśnia, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej rolą organu jest ocena poprawności zaprezentowanego stanowiska i dopiero w razie negatywnej jego oceny organ jest zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej, w której zostanie zawarte wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W ocenie Sądu zadanie to zostało prawidłowo wykonane przez organ interpretacyjny. Organ wydał interpretację na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu interpretacji wyraźnie wyszczególniono przepisy podatkowe, które były przesłanką uznania stanowiska skarżącej zawartego we wniosku za nieprawidłowe. Organ przedstawił pogląd prawny dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposób ich zastosowania do niniejszej sprawy. Podkreślić należy, że wydając interpretację indywidualną organ podatkowy nie jest zobowiązany do polemiki z wnioskodawcą co do powołanych przez niego twierdzeń i argumentów oraz orzecznictwa sądowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że organ interpretacyjny nie ma obowiązku ustosunkowania się do wszystkich argumentów wnioskodawcy, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji. Do uprawnień organu należy wybór racji argumentacyjnych, które jego zdaniem będą wystarczające dla oceny merytorycznej problemu podatkowego objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wynikający z art. 14c § 1 o.p. obowiązek przedstawienia oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny nie oznacza konieczności dokonywania oceny innych interpretacji oraz orzeczeń sądów administracyjnych, przywołanych przez zainteresowanego dla wzmocnienia prezentowanej przez niego argumentacji (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 731/13).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretacyjny uwzględni przedstawioną wyżej ocenę prawną, co do wykładni i zastosowania,

w okolicznościach faktycznych przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji,

art. 2 pkt 27e w związku z art. 6 pkt 1 u.p.t.u.

Mając na uwadze powyższe Sąd, w oparciu o przepisy art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; w skrócie: "p.p.s.a."), uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687).