Sygn. II SA/Rz 1405/18
U Z A S A D N I E N I E
D.D. (dalej: Skarżący) zawnioskował w skardze o zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek uzasadnił tym, że od 2014 r. pozostaje bezrobotny. Uzyskuje dochody w wysokości 400 zł miesięcznie z tytułu prac dorywczych. Ich wysokość nie pozwala na pokrycie kosztów i opłat sądowych. Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, która pobiera emeryturę w kwocie ok. 1206 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki zadeklarował czynsz za mieszkanie w kwocie 254,11 zł, spłatę kredytu - rata 101,35 zł, ubezpieczenie na życie 36 zł, opłaty za energię elektryczną 128,80 zł, gaz 80zł, telefon 40 zł, telewizja kablowa 67 zł. Skarżący nie zadeklarował żadnego majątku ruchomego i nieruchomego zarówno swojego jak też matki. Na wezwanie o dodatkowe oświadczenie o stanie majątkowym i możliwościach płatniczych, skierowane w ramach uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.)- zwanej dalej P.p.s.a., Skarżący nadesłał potwierdzenia płaconych rachunków związanych z utrzymaniem mieszkania (abonament za TV, Internet, składka ubezpieczenie na życie, telefon, energia elektryczna, decyzja o waloryzacji emerytury, umowa i harmonogram spłaty pożyczki).
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Prawo pomocy może zostać udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych z uwzględnieniem wysokości tych obciążeń i jej możliwości finansowych. Dlatego przepisy regulujące kwestię zwolnień – powoływana wyżej ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują przyznanie prawa pomocy w zakresie jaki obejmował wniosek, tj. częściowego zwolnienia od kosztów sądowych – gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2).
Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny w odniesieniu do informacji zawartych we wniosku i aktach sprawy, referendarz postanowił przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi powyżej kwoty 100 zł, uznając, że Skarżący posiada takie możliwości finansowe. Pomimo bowiem, że pozostaje bezrobotny, chociaż należy w tym miejscu zaznaczyć, że nie udokumentował statusu bezrobotnego, zarobkuje jak podał dorywczo. Zatem może środki te przeznaczyć na prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym. Nie wspomina bowiem, że ponosi jakiekolwiek, priorytetowe wydatki, np. na ochronę zdrowia czy na szczególne wydatki, po poniesieniu których pozostawałaby w niedostatku. Co do zasady przyznanie prawa pomocy jako instytucji o charakterze wyjątkowym nie może być nadużywane w sytuacji gdy strona posiada jakiekolwiek środki majątkowe lub dochody. Zobowiązano Skarżącego do wypowiedzenia się w kwestiach zawartych w wezwaniu. Kwestii tych nie wyjaśnił jednak na tyle, by wyeliminować wszelkie wątpliwości. Nadesłał rachunki za opłaty regulowane przez matkę, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, ale nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych, kart kredytowych, nie załączył żadnych wyjaśnień o które był wzywany. Rzeczą skarżącego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku i spełnienie ustawowych przesłanek w tym przedmiocie. Przesłanką do udzielenia prawa pomocy w zakresie częściowym pod postacią zwolnienia od opłat sądowych, jest wykazanie, że ich poniesienie nastąpiłby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnosząc sprawę na drogę postępowania sądowego strona musi przewidywać konieczność pokrycia określonych kosztów z tym związanych, zaś poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania nawet przy pewnym uszczerbku utrzymania koniecznego nie uzasadnia przyznania prawa pomocy w całości w żądanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. . 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
