Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2015 r. sprawy ze skargi []...] Spółdzielni Mieszkaniowej w W. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2014r. sygnatura akt I SAB/Wa 457/13 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych, płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

[....] Spółdzielnia Mieszkaniowa wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...]. W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2014 r. o sygn. akt I SAB/Wa 457/13.

Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...]. W. do rozpoznania wniosku z dnia 5 lutego 2013 r. o ustaleniu odszkodowania z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działki położone w W. o numerach [...], [...] i [...] z obrębu [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że akta sprawy administracyjnej zostały zwrócone do organu w dniu 9 maja 2014 r. Wobec podjęcia w sprawie czynności, w dniu 21 lipca 2014 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wezwała organ do wydania decyzji. Decyzja nie została wydana do daty wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ argumentował, ze w sprawie podejmowano czynności w związku z propozycją ugody przedstawioną przez skarżącą . Burmistrz Dzielnicy [....] pismem z dnia 14 listopada 2014 r. zaopiniował negatywnie propozycję uszczuplenia dochodu [...] W. z tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste w 2015 r. w kwocie 755.900 zł. W sprawie przygotowano projekt decyzji, która podlega procedurze i kontroli wewnętrznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [....] W. grzywny.

Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tego artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Przy czym niewykonanie wyroku w rozumieniu tego przepisu ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. zobowiązał Prezydenta [...]. W. do rozpoznania wniosku z dnia 5 lutego 2013 r. o ustaleniu odszkodowania z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działki położone w Warszawie o numerach [...], [...] i [....] z obrębu [....], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 14 maja 2014 r. r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 2 stycznia 2015 r. r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku Prezydent [...] W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem skarżącej. Sprawa nie została rozstrzygnięta także do daty wyrokowania, to jest do dnia 27 maja 2014 r. Skoro zaś Prezydent, [...] W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 12 lutego 2014 r. sprawy nie załatwił, oznacza to, że wyroku tego nie wykonał. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna do przedstawionych powyżej okoliczności.

Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 154 § 2 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W ocenie Sądu bezczynność organu po wyroku z dnia 12 lutego 2014 r . sygn. akt I SAB/Wa 457/13 ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania oraz to, iż do dnia rozpatrzenia niniejszej skargi oczekiwanej decyzji Prezydent nie wydał. Podkreślić przy tym należy, że operat szacunkowy został sporządzony w dniu 28 lipca 2014r. [....] Spółdzielnia Mieszkaniowa pismem z dnia 10 września 2014 r. zawiadomiła Prezydenta [...] W., że nie zgłasza zastrzeżeń do tego operatu. Nie stanowi usprawiedliwienia, odnośnie do załatwienia sprawy, prowadzenie negocjacji zaproponowanych przez skarżącą pismem z dnia 15 października 2014 r. Przy czym zauważyć należy, że od daty zakończenia tych negocjacji, to jest od 14 listopada 2014 r. do chwili obecnej wniosek nie został rozpoznany.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.