Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

III FZ 132/26 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "A. S.A." z siedzibą we [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Po 233/26 w przedmiocie uzupełniający wpis od skargi w sprawie ze skargi "A. S.A." z siedzibą we [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2025 r., nr SKO.F.406.134.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.

III FZ 132/26

UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł pełnomocnik A. S.A. we [...] (dalej: skarżąca, spółka), zaskarżając w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 12 listopada 2025 r., znak: SKO.F.406.134.2025, w ramach której organ utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z 16 grudnia 2024 r., w której organ I instancji stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2022 r., określił wysokość zobowiązania podatkowego i odmówił stwierdzenia nadpłaty w pozostałym zakresie. W załączeniu dołączono dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1500 zł.

Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. skarżąca w wykonaniu wezwania Sądu z 22 stycznia 2026 r. wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 56088,71 zł (kwota nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2022r., wynikająca z nieprawidłowego opodatkowania budynków).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2026 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2025 r., w kwocie 500 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2021, poz. 535).

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 11 lutego 2026 r., wskazując że w jej ocenie wysokość wpisu sądowego, wskazana pierwotnie w skardze, została określona prawidłowo. Tym samym, wpis stosunkowy powinien zostać ustalony na podstawie spornej wysokości nadpłaty, tj. tej części należności, której organ podatkowy odmówił zwrotu pomimo złożonego przez podatnika wniosku. Natomiast w ramach wydanego zarządzenia WSA w Poznaniu przyjął jako podstawę wpisu pełną kwotę określonego zobowiązania podatkowego za dany rok, co w ocenie spółki nie odzwierciedla wartości przedmiotu zaskarżenia. Określenie zobowiązania podatkowego przez organ podatkowy obejmuje bowiem nie tylko elementy objęte wnioskiem nadpłatowym lecz odnosi się do pełnego zobowiązania podatkowego za dany rok podatkowy - także gruntów czy budowli, których podleganie opodatkowaniu nigdy nie było między stronami sporne. Nie cała wysokość zobowiązania jest zatem przedmiotem sporu między stronami, lecz jedynie określona jego część, dotycząca odmowy stwierdzenia nadpłaty. W związku z powyższym spółka wniosła o ponowne rozważenie kwestii wysokości wpisu w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 215 p.p.s.a. W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z treścią art. 216 p.p.s.a. jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.

W przedmiotowej sprawie wojewódzki sąd administracyjny przy określaniu wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wpisu od skargi związany był uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., zgodnie z której tezą: "W świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze.".

W rozpoznawanej sprawie - jak wynika z treści pisma z dnia 3 lutego 2026 r. skarżąca wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 56088,71 zł (kwota nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2022 r., wynikająca z nieprawidłowego opodatkowania budynków). Naczelny Sąd Administracyjny stoi zatem na stanowisku, że ta właśnie kwota winna być miarodajna dla ustalenia wysokości wpisu sądowego.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w sytuacji, gdy rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia jest inna niż ta wskazana w skardze, zarządzenie przewodniczącego wydane w trybie art. 218 p.p.s.a., powinno być opatrzone stosownym uzasadnieniem zgodnie z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 i 167 p.p.s.a. W takich okolicznościach sprawy, również zarządzenie wydane na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wymaga uzasadnienia (zob. post. NSA z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I FZ 293/12).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie należny od skargi wpis winien zostać wyliczony zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., jako wpis stosunkowy od wskazanej przez skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. od kwoty 56088,71 zł.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.