Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2021 r. sprawy ze skargi W. w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: Minister, organ) decyzją

z [...] maja 2020 r., nr [...], działając na podstawie 16 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.; dalej "u.d.i.p") oraz w związku

z art. 104 § 1 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256; dalej "Kpa."), po ponownym rozpatrzeniu wniosku Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego z siedzibą

w [...] (dalej: WOPR, wnioskodawca, skarżący) z [...] grudnia 2018 r.

o udostępnienie informacji publicznej cyt. "o wszystkich udzielonych zgodach

w drodze decyzji administracyjnej na wykonywanie ratownictwa wodnego wraz z ich uzasadnieniem dla każdego podmiotu uprawnionego do wykonywania ratownictwa wodnego", odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej informacji przetworzonej w postaci zbioru decyzji administracyjnych z uzasadnieniem w sprawie wyrażenia zgody na wykonywanie ratownictwa wodnego wydawanych

od [...] stycznia 2012 r.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy.

WOPR wnioskiem z [...] grudnia 2018 r. zwróciło się do Ministra o udostępnienie informacji publicznej cyt. "o wszystkich udzielonych zgodach w drodze decyzji administracyjnej na wykonywanie ratownictwa wodnego wraz z ich uzasadnieniem dla każdego podmiotu uprawnionego do wykonywania ratownictwa wodnego".

Pismem z [...] grudnia 2018 r. (znak: [...]) została udzielona wnioskodawcy informacja publiczna w postaci imiennego wykazu podmiotów, które uzyskały w drodze decyzji administracyjnej zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego. Ponadto, Minister poinformował wnioskodawcę, że informacja w części dotyczącej uzasadnienia dla każdego podmiotu uprawnionego

do wykonywania ratownictwa wodnego, została uznana za informację publiczną przetworzoną, której udzielenie związane jest z potrzebą wykazania przez wnioskodawcę przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego, zgodnie

z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na powyższe, wnioskodawca został wezwany do wykazania,

w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Minister stwierdzając, że w piśmie WOPR stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie organu z [...] grudnia 2018 r., wnioskodawca nie wykazał przesłanek wystąpienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji publicznej przetworzonej w żądanym zakresie, decyzją z [...]lutego 2019 r., nr [...], odmówił udostępnienia informacji publicznej.

Dokonując analizy prz edmiotowego wniosku organ stwierdził, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji nie dysponuje gotowym zbiorem zgód na wykonywanie ratownictwa wodnego, które są wydawane od dnia [...] stycznia 2012 r. W związku z powyższym, przygotowanie zbioru decyzji - zgód wydanych w okresie 6 lat, wymaga zgromadzenia i analizy ponad 200 akt postępowań administracyjnych,

w tym postępowań zarchiwizowanych, w celu wyselekcjonowania wyłącznie postępowań zakończonych zgodą na wykonywanie ratownictwa wodnego,

z wyłączeniem postępowań zakończonych odmową wyrażenia zgody lub w inny sposób przewidziany w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a następnie utworzenia i anonimizacji całego zbioru dokumentów, wcześniej wybranych z wszystkich posiadanych przez organ materiałów. Zbiór składający się ze 125 wielostronicowych decyzji – zgód

na wykonywanie ratownictwa wodnego wymaga skopiowania, a następnie analizy całej treści dokumentów wraz z uzasadnieniami (w tym analizy pod kątem ewentualnych ograniczeń w dostępie z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy), w celu dokonania anonimizacji, a następnie sporządzenia zanonimizowanych plików cyfrowych zgodnie z treścią wniosku. W konsekwencji, zdaniem Ministra, przygotowanie zbioru zgodnie z wnioskiem, wymagałoby szczególnych działań organizacyjnych, nakładu środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania organu administracji. Organ wyjaśnił, że aktualnie w komórce MSWiA pracuje 6 osób, wobec tego brak jest możliwości udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku bez uszczerbku dla prawidłowego funkcjonowania organu, związanego z realizacją przypisanych mu zadań. Organ wskazał, iż suma informacji prostych znajdujących się w jego posiadaniu, tj. zgód na wykonywanie ratownictwa wodnego, istniejących w dniu złożenia wniosku, w związku z wiążącą się z ich pozyskaniem i udostępnieniem wysokością nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonnością i liczbą zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona.

Jak podał Minister, utworzenie zbioru skopiowanych, zanonimizowanych

i utrwalonych cyfrowo decyzji administracyjnych w formie gotowej do przekazania wnioskodawcy, wymaga od organu szczególnej analizy każdego z dokumentów pod względem ochrony prywatności i ograniczenia w dostępie z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W treści uzasadnienia decyzji administracyjnych mogą znaleźć się informacje dotyczące organizacji

i środków technicznych przedsiębiorców wykonujących usługi w zakresie ratownictwa wodnego w zakresie zatrudnienia ratowników wodnych i ich szczególnych kwalifikacji oraz dysponowania określonymi rodzajami sprzętu specjalistycznego, środków transportu i łączności, które to informacje stanowią kluczowe warunki na etapie weryfikacji ofert w postępowaniach przetargowych organizowanych przez zarządzających wyznaczonymi obszarami wodnymi w zakresie wykonywania ratownictwa wodnego. Zatem przygotowanie zbioru decyzji administracyjnych zgodnie z żądaniem wnioskodawcy rodzi obowiązek po stronie organu nie tylko dokonania właściwej anonimizacji, ale również analizy merytorycznej udostępnianych dokumentów w celu wykluczenia udostępnienia informacji publicznej przetworzonej

z naruszeniem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego uzyskały nie tylko osoby prawne, ale również osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Wobec powyższych ustaleń Minister stwierdził, że stosownie

do brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w niniejszej sprawie przygotowanie informacji przetworzonej zgodnie z żądaniem wnioskodawcy wymaga wskazania szczególnego interesu publicznego. Uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie żądanej informacji publicznej. Zdaniem organu wnioskodawca nie wyjaśnił, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej.

WOPR objęło ww. decyzję Ministra z [...] lutego 2019 r. skargą

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Sąd wyrokiem z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 835/19, uchylił wspomnianą decyzję Ministra z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, zobowiązując organ do ponownego rozpoznania sprawy i szczegółowego, wnikliwego zbadania wniosku WOPR z uwzględnieniem uwag poczynionych w uzasadnieniu.

Sąd zgodził się z organem, że ilość czynności niezbędnych do udzielenia żądanej informacji publicznej, może przesądzić o tym, że całość żądanej informacji nabierze charakteru informacji przetworzonej. Zdaniem Sądu organ forsując jednak tezę o tym, iż przedmiotem wniosku jest informacja o charakterze przetworzonym, winien pamiętać o tym, by w możliwie najbardziej szczegółowy sposób wykazać istnienie owej znacznej czasochłonności prac koniecznych do podjęcia przy rozpoznawaniu wniosku.

W ocenie Sądu realia faktyczne niniejszej sprawy świadczą o tym, że organ nie podołał ww. obowiązkowi. Przede wszystkim, jak wynika z treści uzasadnienia skarżonej decyzji organ przyjął założenie, że przedmiotem jego zainteresowania będą musiały być akta administracyjne wszystkich postępowań toczących się przed nim, a dotyczących spornej kwestii. Założenie to jawiło się jednak jako błędne

i pozostające w oderwaniu od treści żądania WOPR. Wniosek inicjujący postępowanie dotyczył przecież, jak stwierdził Sąd, wyłącznie materii zgód

na wykonywanie ratownictwa wodnego, a nie decyzji które w inny sposób rozstrzygały przedmiotowa kwestię. Skoro zaś organ dysponuje listą podmiotów, którym w drodze decyzji udzielił spornej zgody (listę tę udostępnił przecież wnioskodawcy), to rozpatrując niniejszy wniosek nie musiał już sięgać do akt postępowań dotyczących innych podmiotów niż wyszczególnione w owej liście. Zdaniem Sądu skoro wniosek dotyczył jedynie materii pozytywnych decyzji na wykonywanie ratownictwa wodnego, to dla rozpoznania wniosku wystarczającym będzie wyodrębnienie dokumentów owych decyzji z akt postępowań, bez konieczności analizowania pozostałej części akt. Tego typu działanie organu, z całą pewnością nie zasługuje na miano czynności o charakterze analitycznym. Niezależnie od powyższego organ nie podjął nawet próby udowodnienia, iż

z jakichkolwiek powodów wyodrębnienie decyzji objętych wnioskiem z akt postępowań, może nastręczać trudności czy choćby kłopoty generujące konieczność znacznej aktywności pracowników ministerstwa. Tym samym nie wykazał tego, aby wyodrębnienie spornych decyzji z akt postępowań, stanowiło skomplikowaną

i czasochłonną czynność.

Dodatkowo Sąd podkreślił, że Minister powołując się na konieczność anonimizacji decyzji objętych wnioskiem nie tylko nie wykazał, ale nawet nie podjął próby uprawdopodobnienia tezy, iż decyzje te zawierają dane o charakterze poufnym. Tego braku nie usuwa też passus wtrącony w 4 wersie od góry na stronie 3 uzasadnienia decyzji, a dotyczący tajemnicy przedsiębiorstwa. Organ nie wyjaśnił bowiem tego, jakiego rodzaju tajemnice o wartości gospodarczej zawierają sporne decyzje. Stąd więc twierdzenie organu o konieczności dokonania anonimizacji żądanych dokumentów Sąd uznał za gołosłowne, nie potwierdzone żadnymi dowodami.

Ponadto Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie skarżonej decyzji nie pokrywa się

w pełni ze stanem faktycznym sprawy. Wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie składał się z dwóch elementów, a mianowicie, informacji o udzielonych zgodach oraz informacji o uzasadnieniach owych zgód. Skoro więc, co nie jest sporne w sprawie, organ udzielił wnioskodawcy informacji o żądanych zgodach, gdyż przesłał wnioskodawcy listę podmiotów, którym udzielił spornej zgody, winien

w sentencji decyzji odpowiednio doprecyzować zakres rozstrzygnięcia objęty odmową. Tego jednakże organ nie uczynił. Sposób sformułowania komparycji

i sentencji decyzji sugeruje, iż organ w całości odmówił uwzględnienia wniosku strony. To zaś pozostaje w jawnej sprzeczności ze stanem faktycznym sprawy.

W ocenie Sądu istnienie zaś takiej rozbieżności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia

a stanem faktycznym, dodatkowo uzasadnia konieczność wyeliminowania skarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Minister w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji podał, że nie dysponuje gotowym zbiorem zgód (z uzasadnieniem) na wykonywanie ratownictwa wodnego, które są wydawane od dnia [...] stycznia 2012 roku. Wnioskodawcy przekazano wyłącznie wykaz podmiotów, które uzyskały zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego - prowadzony na bieżąco i aktualizowany. Na wykaz wpisywane są kolejne podmioty, które uzyskały zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego oraz wykreślane te, którym zgoda została cofnięta w trybie przepisów ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 350, z późn. zm.). Wyjaśnił, że organ administracji posiada zatem gotowe informacje objęte tylko tą częścią wniosku WOPR i w tym zakresie informacja publiczna została wnioskodawcy niezwłocznie udzielona.

W pozostałym zakresie organ stwierdził, iż udzielenie wnioskodawcy informacji o uzasadnieniach zgód wymaga szczególnego nakładu pracy wymagającego reorganizacji pracy urzędu. Zatem suma informacji prostych, które są w posiadaniu organu administracji (poszczególne uzasadnienia wydanych zgód),

w związku z koniecznością ich odpowiedniego przygotowania dla potrzeb wnioskodawcy, nadaje tej części informacji publicznej charakter informacji publicznej przetworzonej.

Jak podał Minister, przekazany wnioskodawcy wykaz podmiotów, którym udzielono zgody, nie zawiera odniesienia do konkretnych sygnatur postępowań administracyjnych prowadzonych odrębnie dla każdego z tych podmiotów.

W związku z powyższym, przygotowanie zbioru decyzji - zgód wydanych w okresie 8 lat, wymaga w pierwszej kolejności: wyselekcjonowania niektórych sygnatur postępowań zakończonych wyłącznie zgodą na wykonywanie ratownictwa wodnego, z wyłączeniem postępowań zakończonych odmową wyrażenia zgody lub w inny sposób przewidziany w przepisach Kpa., a następnie utworzenia oraz anonimizacji całego zbioru dokumentów w postaci decyzji administracyjnych wcześniej wybranych z posiadanych przez organ materiałów.

Organ wyjaśnił w szczególności, że w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

i Administracji cała bieżąca dokumentacja papierowa jest gromadzona w składzie chronologicznym, tj. każdy dokument posiada odrębny numer pozycji w składzie,

a jego wypożyczenie ze składu wymaga złożenia elektronicznego wniosku

o wypożyczenie, podania tytułu dokumentu, podania nadanego numeru pozycji

w składzie, pod którą figuruje, oraz podania czasu, na jaki dokument zostanie wypożyczony przez konkretnego pracownika. Zatem każdy dokument z akt postępowania administracyjnego, posiada odrębny numer pozycji w składzie chronologicznym. W celu pozyskania konkretnego numeru pozycji dokumentu w składzie należy: w systemie wewnętrznego obiegu korespondencji wyszukać konkretną sygnaturę postępowania administracyjnego zakończonego zgodą na wykonywanie ratownictwa wodnego, wyszukać konkretny poszukiwany dokument zarejestrowany w aktach tego postępowania, następnie przygotować i wysłać elektroniczny wniosek o wypożyczenie tego dokumentu wraz

z podaniem wszystkich informacji wskazanych powyżej.

W niniejszej sprawie za pomocą wyżej opisanych czynności należy zgromadzić (wypożyczyć) 125 dokumentów wydanych od 2012 roku. Tak pozyskany zbiór składający się ze 125 wielostronicowych decyzji - zgód na wykonywanie ratownictwa wodnego (w tym zgód, które zostały cofnięte) wymaga skopiowania,

a następnie analizy całej treści dokumentów, w celu dokonania anonimizacji, pod kątem ewentualnych ograniczeń w dostępie do informacji publicznej z uwagi na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Organ zwrócił uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

8 grudnia 2017 r. o sygn. akt I OSK 2799/15, w którym wskazano, że cyt.: "brak rezygnacji osoby fizycznej lub przedsiębiorcy z przysługującego im prawa, które należy określić jako prawo do prywatności lub ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, obliguje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej do ustalenia wpływu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, bo tylko wzgląd na te wartości daje podstawy do ograniczenia dostępu do informacji publicznej. Skoro bowiem wzgląd na te wartości nie wyklucza prawa do informacji publicznej, a jedynie je ogranicza, to zadaniem podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej jest ustalenie w konkretnej sprawie zasięgu tego ograniczenia". Wobec tego, jak stwierdził Minister, w niniejszej sprawie organ administracji jest zobowiązany do ustalenia zasięgu ograniczenia w dostępie do informacji publicznej w każdej ze 125 spraw. Zatem przygotowanie zbioru decyzji administracyjnych zgodnie z żądaniem wnioskodawcy rodzi obowiązek po stronie organu administracji nie tylko dokonania właściwej anonimizacji, ale również analizy merytorycznej udostępnianych dokumentów w celu wykluczenia udostępnienia informacji publicznej przetworzonej z naruszeniem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ wskazał, iż zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego uzyskały nie tylko osoby prawne, ale również osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. W udostępnianych plikach mogą zatem znaleźć się informacje dotyczące organizacji i środków technicznych przedsiębiorców wykonujących usługi w zakresie ratownictwa wodnego, w zakresie zatrudnienia ratowników wodnych i ich szczególnych kwalifikacji oraz dysponowania określonymi rodzajami sprzętu specjalistycznego, środków transportu i łączności, które to informacje stanowią kluczowe warunki na etapie weryfikacji ofert w postępowaniach przetargowych organizowanych przez zarządzających wyznaczonymi obszarami wodnymi

w zakresie wykonywania ratownictwa wodnego.

Organ odwołując się do treści art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1010, z późn. zm.), podał co należy rozumieć przez tajemnicę przedsiębiorstwa. Wyjaśnił, że aktualnie nie może stwierdzić, czy udostępniane pliki będą zawierały informacje, o których mowa w ww. przepisie. Ustalenie istnienia lub nieistnienia tego rodzaju informacji wymaga analizy dokumentów w każdym indywidualnym przypadku dotyczącym każdego

z przedsiębiorców, któremu wydano zgodę. Powstaje zatem konieczność przeanalizowania wielu dokumentów celem wykluczenia ewentualnego udostępnienia informacji publicznej z naruszeniem art. 5 ust. 2 zdanie 1 u.d.i.p. Fakt ten, w ocenie organu, dodatkowo przemawia za uznaniem informacji żądanej przez wnioskodawcę za informację przetworzoną.

W dalszej kolejności rozpatrzenie wniosku WOPR wymaga, w opinii organu, sporządzenia plików cyfrowych zgodnie z treścią wniosku, tj. skopiowania wypożyczonych dokumentów, przeanalizowania ewentualnych ograniczeń

w dostępie do informacji publicznej, właściwej anonimizacji oraz zeskanowania zanonimizowanych dokumentów w celu wydania ich wnioskodawcy zgodnie

z wnioskiem.

W konsekwencji Minister stwierdził, iż przygotowanie tak wyselekcjonowanego zbioru, wymagałoby szczególnych działań organizacyjnych, nakładu środków

i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania organu administracji. Wyjaśnił, że aktualnie w Wydziale Nadzoru

nad Ratownictwem Górskim i Wodnym w Departamencie Ochrony Ludności

i Zarządzania Kryzysowego MSWiA pracuje 5 osób i naczelnik wydziału, wobec tego brak jest możliwości udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku bez uszczerbku dla prawidłowego funkcjonowania organu, związanego z realizacją przypisanych mu zadań. Ponadto przygotowanie informacji wymagałoby także dodatkowego zaangażowania pracowników obsługujących wydawanie dokumentów ze składu chronologicznego służącego do przechowywania dokumentów papierowych w całym Ministerstwie.

W ocenie organu czasochłonność i konieczność reorganizacji pracy urzędu

na potrzeby udzielenia informacji publicznej nadają tej informacji charakteru informacji przetworzonej. Suma informacji prostych znajdujących się w posiadaniu organu, tj. uzasadnień zgód na wykonywanie ratownictwa wodnego, istniejących

w dniu złożenia wniosku, w związku z wiążącą się z ich pozyskaniem

i udostępnieniem wysokością nakładów, jakie musi ponieść organ administracji, czasochłonnością i liczbą zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona.

Jak wskazał organ, w wyroku z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane

z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Z kolei pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym niemającym zwartej zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się

w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono

z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Wobec powyższego Minister stwierdził, że stopień zaangażowania pracowników w celu wydania wnioskodawcy informacji przetworzonej wymagać będzie reorganizacji pracy w Departamencie Ochrony Ludności i Zarządzania Kryzysowego MSWiA.

Ponadto Minister zauważył, że w związku z aktualną sytuacją wewnętrzną

w Polsce i podwyższonym stanem zagrożenia bezpieczeństwa wewnętrznego wywołanym chorobą COVID-19, działania organu zostały skupione

i zintensyfikowane na podejmowaniu optymalnych środków zaradczych w tym zakresie. Uznał w związku z tym, że nie jest w stanie podjąć dodatkowych działań reorganizujących pracę urzędu bez uszczerbku dla wykonywanych zadań.

Minister stwierdził, że stosownie do brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.,

w niniejszej sprawie przygotowanie informacji przetworzonej zgodnie

z żądaniem wnioskodawcy wymaga wskazania szczególnego interesu publicznego. Podkreślił, że cyt. "prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej

ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. W związku z tym brak jest podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa" (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 grudnia 2014 r. o sygn. akt IV SA/Po 940/14). Wskazał, że w badanej sprawie organ administracji posiada ograniczoną możliwość poczynienia stosownych ustaleń dotyczących szczególnej istotności dla interesu publicznego. Brak jest jakichkolwiek wskazówek w zakresie celu, jaki przyświeca wnioskodawcy. Analiza wniosku wskazuje, jak stwierdził Minister, że

w przedmiotowej sprawie takiej istotności nie stwierdzono. Również na podstawie informacji posiadanych z urzędu nie znaleziono podstaw do takiego stwierdzenia. Dodał, że jak wynika z właściwego rejestru KRS nr [...], celem statutowym ww. podmiotu jest "prowadzenie działań ratowniczych polegających

w szczególności na organizowaniu i udzielaniu pomocy osobom, które uległy wypadkowi lub narażone są na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia na obszarze wodnym". Zdaniem organu jest to cel niezgodny z prawem, gdyż stowarzyszenie nie może realizować tak określonej działalności statutowej. W świetle art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, ww. stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do wykonywania ratownictwa wodnego. Stowarzyszenie nie posiada zgody ministra właściwego do spraw wewnętrznych na wykonywanie ratownictwa wodnego i nigdy się o taką zgodę nie ubiegało. Tymczasem przepisy ww. ustawy

o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych wskazują, iż to podmioty uprawnione do wykonywania ratownictwa wodnego wykonują ratownictwo wodne, tj. zgodnie z art. 2 pkt 4 tej ustawy – prowadzą działania ratownicze, polegające w szczególności na organizowaniu i udzielaniu pomocy osobom, które uległy wypadkowi lub są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia

na obszarze wodnym.

W konkluzji Minister stwierdził, że w związku z niewykazaniem przez wnioskodawcę wystąpienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego oraz jej nieustaleniem przez organ przy działaniu z urzędu, nie można przyjąć, że w niniejszej sprawie istnieje szczególny interes publiczny przemawiający za wytworzeniem i udostępnieniem wnioskodawcy informacji publicznej przetworzonej w żądanym przez niego zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że wnioskodawca, ani w treści złożonego wniosku, ani po wezwaniu nie wykazał, że żądana informacja stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów państwa i lepszej ochrony interesu publicznego, uzasadnione jest w opinii Ministra wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji publicznej w zakresie, w jakim informacja ta ma charakter informacji przetworzonej.

Wobec powyższych ustaleń organ uznał, że zobowiązany jest do wydania decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej w części dotyczącej informacji przetworzonej, z uwagi na brak szczególnej istotności dla interesu publicznego.

W skardze na decyzję Ministra z [...] maja 2020 r. skarżący postawił zarzut naruszenia następujących przepisów, a mianowicie, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie

do informacji publicznej poprzez nieudzielenie skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra z [...] maja 2020 r., zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego złożonym w dniu [...] grudnia 2018 r., zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów niniejszego postępowania.

Skarżący wskazał między innymi, że każdy organ administracji publicznej ma obowiązek dysponować środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w sposób i formie określonej we wniosku - lub wskazać inną formę przekazania wnioskodawcy żądanych dokumentów - oraz jest kadrowo przygotowany do realizacji zapisów ustawy, a na pewno w zakresie udostępniania funkcjonujących w obrocie prawnym dokumentów nie wymagających żadnych dodatkowych opracowań. W ocenie skarżącego drwiną z wnioskodawcy

(z pozarządowej organizacji obywatelskiej, która winna pozostawać pod szczególną ochroną Państwa, którego MSWiA jest przedstawicielem) była sugestia urzędnika

o konieczności stworzenia nowego zbioru dokumentów oraz dokonania czynności analitycznych. Natomiast powołanie się na konieczność dokonania czynności anonimizacji wnioskowanych dokumentów wskazuje, zdaniem skarżącego, nie tylko na nieumiejętne przedłużanie terminu odpowiedzi na wniosek, a nawet na niewłaściwe żonglowanie przepisami prawa z uwagi na fakt, że wnioskowane dokumenty są dokumentami jawnymi. Podkreślił, że nie wnosił o dostęp do całości postępowań w sprawach wydanych decyzji.

Skarżący wyjaśnił, że jego wniosek z [...] grudnia 2018 r. dotyczy wyłącznie wytworzonych uprzednio przez MSWiA dokumentów: decyzji administracyjnych wraz z ich uzasadnieniem funkcjonujących jako spójne dokumenty w obrocie prawnym - zgodnie z art. 107 § 1 Kpa., nie zaś decyzji archiwalnych, nieobowiązujących czy decyzji o odmowie udzielania zgody lub cofających zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego.

Skarżący zwrócił uwagę na istnienie Centralnego Ośrodka Informatyki, który jest instytucją gospodarki budżetowej, utworzoną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885, ze zm.). System teleinformatyczny eDok jest rozbudowanym oprogramowaniem do zarządzania dokumentami oraz zadaniami pracowników i działa w MSWiA od 2010 roku. Skuteczne wdrożenie eDok w znaczącym stopniu unowocześnia MSWiA, pozwala świadczyć wysokiej jakości obsługę, szybko i skutecznie reagować na potrzeby obywateli. Dodatkowo system pozwala na monitorowanie trwających procesów, kontrolę ich historii oraz szybkie przeszukiwanie zgromadzonych dokumentów według rozmaitych kryteriów takich jak: data pisma, klient - autor dokumentu, rodzaj korespondencji i jej treść oraz według wielu innych wskazań. Umożliwia prowadzenie dowolnej sprawy w formie elektronicznej od momentu jej zarejestrowania przez pracownika do momentu jej zakończenia. W świetle ww. możliwości systemu eDok, który został wdrożony

i funkcjonuje w MSWiA zaskoczeniem okazały się być dla skarżącego opisy przedstawione przez Ministra w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.),

a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest

w granicach sprawy.

Spór pomiędzy stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego sprowadzał się udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy Minister zasadnie odmówił udzielenia skarżącemu informacji w trybie u.d.i.p. jakich domagał się we wniosku

z [...] grudnia 2018 r.

W ocenie organu administracji publicznej – Ministra, wskazane informacje – ujęte we wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r., co do których odmówiono skarżącemu ich udostępnienia – mają charakter przetworzony, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Stąd zasadne było wezwanie skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji.

Natomiast skarżący stanął na stanowisku, że odmowa udostępnienia wskazanych informacji jest równoznaczna z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., bowiem wnioskował on o same kopie dokumentów w formie jaka jest określona

w przepisach Kpa. bez opracowań, statystyk, dodatkowych prac związanych z ich opisywaniem, bez wglądu do akt spraw czy terminów postępowań administracyjnych prowadzonych przed wydaniem decyzji MSWiA w zakresie wydanych zgód

na wykonywanie ratownictwa wodnego – jak ujął to skarżący – wnioskował o proste dokumenty MSWiA. Dodał, że pojedyncza decyzja wraz z uzasadnieniem stanowi spójny, jednolity, zamknięty dokument niewymagający przetwarzania.

Sąd stwierdził, że ocena dokonana przez Ministra odpowiada obowiązującemu prawu. Informacje, o które zwrócił się skarżący we wniosku z [...] grudnia 2018 r.,

a dotyczące zbioru decyzji administracyjnych z uzasadnieniem w sprawie wyrażenia zgody na wykonywanie ratownictwa wodnego wydawanych od 1 stycznia 2012 r., mają charakter przetworzony.

Należy wskazać, że konstytucyjne prawo do informacji publicznej, ustanowione w art. 61 Konstytucji RP, nie ma charakteru absolutnego (zob. wyroki NSA: z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1769/13; z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1948/14; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednym z ograniczeń

w dostępie do informacji publicznej jest regulacja z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która warunkuje dostęp do informacji publicznej przetworzonej od wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14, Trybunał Konstytucyjny uznał art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – w zakresie, w jakim uzależnia uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego – za zgodny z art. 61 ust. 1 i 2

w związku z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Trybunał wskazał, iż udostępnienie informacji przetworzonej jest poprzedzone procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji

i zadań. Wobec tego zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej.

Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane w u.d.i.p.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje

w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się

w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Przetworzenie informacji wymaga zazwyczaj dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną w sytuacji, gdy ich udostępnienie wiąże się z koniecznością wyboru, odnalezienia i anonimizacji, co wpłynie niewątpliwie na bieżące wykonywanie ustawowych zadań przez organ zobowiązany do udostępnienia. Jeśli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych żądanych przez wnioskodawcę, bądź wymaga odnalezienia i posegregowania wielu informacji prostych, to jest to informacja przetworzona (zob. wyroki NSA: z dnia

5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt

I OSK 977/11, publ.: jw.).

Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter – co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej

to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p..

W rozpoznawanej sprawie organ wskazał, że nie dysponuje "gotowym zbiorem zgód (z uzasadnieniem)" na wykonywanie ratownictwa wodnego, które są wydawane od dnia [...] stycznia 2012 r. Jednocześnie, jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, skarżącemu przekazano wykaz podmiotów, które uzyskały zgodę

na wykonywanie ratownictwa wodnego.

Minister wyjaśnił, że udzielenie skarżącemu informacji o uzasadnieniach zgód w powyższym zakresie wymaga szczególnego nakładu pracy wymagającego reorganizacji pracy urzędu. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, przygotowanie zbioru decyzji – zgód wydanych w okresie 8 lat, wymaga w pierwszej kolejności: wyselekcjonowania niektórych sygnatur postępowań zakończonych wyłącznie zgodą na wykonywanie ratownictwa wodnego, z wyłączeniem postępowań zakończonych odmową wyrażenia zgody lub w inny sposób przewidziany

w przepisach Kpa., a następnie utworzenia oraz anonimizacji całego zbioru dokumentów w postaci decyzji administracyjnych wcześniej wybranych

z posiadanych przez organ materiałów. Organ dodał, tytułem uzupełnienia, że przekazany skarżącemu wykaz podmiotów, którym udzielono zgody, nie zawiera odniesienia do konkretnych sygnatur postępowań administracyjnych prowadzonych odrębnie dla każdego z tych podmiotów.

Następnie organ podał, że w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

i Administracji cała bieżąca dokumentacja papierowa jest gromadzona w składzie chronologicznym, tj. każdy dokument posiada odrębny numer pozycji w składzie,

a jego wypożyczenie ze składu wymaga złożenia elektronicznego wniosku

o wypożyczenie, podania tytułu dokumentu, podania nadanego numeru pozycji

w składzie, pod którą figuruje oraz podania czasu, na jaki dokument zostanie wypożyczony przez konkretnego pracownika. Zatem każdy dokument z akt postępowania administracyjnego, posiada odrębny numer pozycji w składzie chronologicznym. W celu pozyskania konkretnego numeru pozycji dokumentu

w składzie należy: w systemie wewnętrznego obiegu korespondencji wyszukać konkretną sygnaturę postępowania administracyjnego zakończonego zgodą na wykonywanie ratownictwa wodnego, wyszukać konkretny poszukiwany dokument zarejestrowany w aktach tego postępowania, następnie przygotować i wysłać elektroniczny wniosek o wypożyczenie tego dokumentu wraz z podaniem wszystkich informacji wskazanych powyżej. W dalszej kolejności pracownicy Ministerstwa realizujący wnioski o wypożyczenie konkretnego dokumentu, wyszukują dokument papierowy przechowywany pod konkretnym numerem pozycji w składzie chronologicznym celem wydania pracownikowi. Dokumenty papierowe są wypożyczane przy dwóch stanowiskach komputerowych, przy których pracownik wypożyczający dokument musi każdorazowo (do każdego dokumentu osobno) zalogować się na swoje konto w systemie elektronicznym z podaniem loginu

i indywidualnego hasła i wykonać operacje w systemie elektronicznym warunkujące wypożyczenie dokumentu na swoje konto.

Organ wyjaśnił ponadto, że za pomocą wspomnianych wyżej czynności, należy zgromadzić (wypożyczyć) 125 dokumentów wydanych od 2012 roku. Tak pozyskany zbiór wymaga skopiowania a następnie analizy całej treści dokumentów, w celu dokonania anonimizacji, pod kątem ewentualnych ograniczeń w dostępie

do informacji publicznej z uwagi na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Stwierdził, że dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom stosownie do art. 5 ust. 1 zdanie 1 u.d.i.p. w zakresie ochrony prywatności osób fizycznych i tajemnicy przedsiębiorcy. Nadmienił, że zgodę na wykonywanie ratownictwa wodnego uzyskały nie tylko osoby prawne, ale również osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. W związku z tym w udostępnionych plikach mogą znaleźć się informacje dotyczące organizacji i środków technicznych przedsiębiorców wykonujących usług w zakresie ratownictwa wodnego, w zakresie zatrudnienia ratowników wodnych i ich szczególnych kwalifikacji oraz dysponowania określonymi rodzajami sprzętu specjalistycznego, środków transportu i łączności, które to informacje stanowią kluczowe warunki na etapie weryfikacji ofert

w postępowaniach przetargowych organizowanych przez zarządzających wyznaczonymi obszarami wodnymi w zakresie wykonywania ratownictwa wodnego. W dalszej kolejności, rozpatrzenie wniosku WOPR wymaga sporządzenia plików cyfrowych zgodnie z treścią wniosku, tj. skopiowania wypożyczonych dokumentów, przeanalizowania ewentualnych ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, właściwej anonimizacji oraz zeskanowania zanonimizowanych dokumentów w celu wydania ich skarżącemu zgodnie z jego wnioskiem.

Reasumując organ stwierdził, że skarżący domaga się udostępnienia informacji przetworzonej. Sąd stanowisko organu co do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, w pełni podziela i akceptuje, wskazując za stanowiskiem doktryny (P. Szustakiewicz Komentarz do ustawy

o dostępie do informacji publicznej wyd. 3 M. Bidzoiński, M. Chmaj,

P. Szustakiewicz), z którego wynika, że informacją przetworzoną jest informacja, która została "specjalnie" przygotowana dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że na podmiotach zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej ciąży obowiązek wykazania braku istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej (zob. wyroki NSA: z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12 oraz z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, publ. jw.). W rozpoznawanym przypadku organ administracyjny – Minister – wykazał, że nie zachodzą przesłanki dla udzielenia informacji przetworzonej.

Występowanie kwalifikowanego istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji nie wynikało z treści wniosku z [...] grudnia 2018 r. Wobec powyższego zasadne było wezwanie przez organ do wykazania, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania w tym zakresie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wykonał ww. wezwanie, jednak, w ocenie Sądu, nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Przesłanki takie nie zostały również wskazane w piśmie WOPR z [...] maja 2020 r. Tym samym Minister posiadał ograniczoną możliwość poczynienia stosownych ustaleń dotyczących szczególnej istotności wspomnianego interesu, którego zaistnienie pozwoliłoby organowi orzec po myśli wnioskodawcy. Dokonawszy analizy złożonego wniosku oraz na podstawie informacji posiadanych z urzędu, uznał, że nie znalazł podstaw do stwierdzenia zaistnienia ww. przesłanki. Wyjaśnił między innymi, że cel statutowy WOPR wymieniony w KRS-ie, tj. prowadzenie działań ratowniczych polegających

w szczególności na organizowaniu i udzielaniu pomocy osobom, które uległy wypadkowi lub narażone są na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia na obszarze wodnym, jest niezgodny z prawem, gdyż WOPR nie może realizować tak określonej działalności statutowej. Podkreślił, że w świetle art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, WOPR nie jest podmiotem uprawnionym do wykonywania ratownictwa wodnego, nie posiada zgody ministra właściwego do spraw wewnętrznych na wykonywanie ratownictwa wodnego i nigdy się o taką zgodę nie ubiegało.

W konsekwencji stwierdzić należy, że zasadne było wydanie decyzji odmownej.

W przywołanym wyżej wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że ciężar w postaci wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego nałożony na obywatela nie jest nadmiernie dolegliwy. Z całą pewnością ograniczenie to nie prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej.

Wobec powyższych ustaleń, nie może osiągnąć zamierzonego skutku próba wykazania błędnego odczytania przez organ wniosku skarżącego z [...] grudnia

2018 r., bowiem Minister przekazał wykaz podmiotów, które uzyskały zgodę

na wykonywanie ratownictwa wodnego, natomiast w części dotyczącej informacji przetworzonej w postaci zbioru decyzji administracyjnych z uzasadnieniem w sprawie wyrażenia zgody na wykonywanie ratownictwa wodnego wydawanych od 1 stycznia 2012 r., orzekł jak w treści zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie organ słusznie zauważył, że w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wnioskodawca, żądając informacji publicznej przetworzonej, zobowiązany jest do wykazania, że określony, konkretny rodzaj informacji jest niezbędny do realizacji szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący, w ocenie Sądu, która w tym zakresie jest zbieżna z oceną organu, nie sprostał powyższemu obowiązkowi, bowiem wychodząc z założenia, że informacje, o które wnioskuje należą

do informacji prostych, nie uzasadnił w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej.

Należy wskazać, że jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych, realizacja celu, jakiemu służyć mają przepisy u.d.i.p. i wynikające z niej uprawnienia do żądania informacji o działalności organów władzy publicznej nie może stać się przyczyną uniemożliwiającą normalne funkcjonowanie tych organów. W ocenie Sądu temu też celowi, między innymi służy przewidziane w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. swego rodzaju ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej, poprzez wskazanie, że możliwe jest uzyskanie publicznej informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pogląd taki wyraził przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny

w wyrokach z dnia 5 września 2013 r. o sygn. akt I OSK 865/13, z dnia 9 listopada 2011 r. o sygn. akt I OSK 1365/11 oraz z dnia 3 października 2014 r. o sygn. akt

I OSK 602/14, zwracając uwagę, że ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3

ust. 1 pkt 1 ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Uzyskanie przetworzonej informacji publicznej wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych

i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa, czemu Minister dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odnosząc się do zakresu wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej i opisując sekwencję czynności koniecznych do jego zrealizowania.

Sąd nie stwierdził naruszenia w niniejszym przypadku normy z 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p..

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie

art. 151 p.p.s.a..

-----------------------

16