Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy T. w sprawie nakazania usunięcia odpadów oddala skargę

II SAB/Kr 210/25

UZASADNIENIE

M. C. (dalej: "skarżący") w skardze z 17 września 2025 r. wniósł o: 1) stwierdzenie przewlekle prowadzonego postępowania z rażącym naruszeniem prawa przez Wójta Gminy T. (dalej: "wójt") w sprawie nakazania usunięcia odpadów (ORF.6220.19.2021); 2) zobowiązanie wójta do załatwienia sprawy w terminie 30 dni; 3) wymierzenie wójtowi grzywny [...] 4) przyznanie od wójta sumy pieniężnej ([...]); 5) wydanie postanowienia sygnalizacyjnego; 6) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (w tym zastępstwa prawnego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).

W uzasadnieniu skargi podniósł, że doszło już do prawomocnego stwierdzenia przewlekle prowadzonego postępowania i przyznania sumy pieniężnej (wyrok z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Kr 32/24). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej: "SKO"), wykonując wytyczne Sądu (wyrok z 23 września 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 817/24), postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji wójta (doręczonej omyłkowo w trybie Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia – UPP zamiast Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – UPD) i wskazało na obowiązek prawidłowego doręczenia, co nastąpiło dopiero po wniesieniu ponaglenia. Postępowanie toczy się od 2021 r., a okres, który upłynął od rozpoznania poprzedniej skargi, ma swoje źródło w nieprawidłowym doręczeniu decyzji i konieczności ponowienia odwołania. O przewlekłości świadczy to, że prawidłowe doręczenie decyzji nastąpiło po roku i czterech miesiącach. W dodatku poprzednio zasądzone kwoty wójt zapłacił dopiero 18 lipca 2025 r.

W odpowiedzi na skargę wójt wniósł o jej oddalenie, wskazując przy tym, że postępowanie przed organami obu instancji powinno być prowadzone w oparciu o oryginalne akta (jedność akt administracyjnych). 29 maja 2025 r. SKO wysłało akta do niego (wszak na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania przysługiwała skarga), a 26 czerwca 2025 r. on (po ponowieniu doręczenia decyzji i otrzymaniu odwołania) wysłał akta do SKO.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, ponieważ przedmiotem skargi było przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa").

Sąd, uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 ppsa). Jednocześnie sąd stwierdza, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a ppsa). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 ppsa). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ppsa).

Prawomocnym wyrokiem z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Kr 32/24, Sąd stwierdził, że wójt dopuścił się przewlekłe prowadzonego postępowania w okresie od grudnia 2022 r. do lutego 2024 r., toteż obecnie przedmiotem kontroli jest następująca sekwencja wydarzeń:

1) 5 lutego 2024 r. – wójt wydaje i wysyła decyzję skarżącemu (k. 207 i k. 224);

2) 20 lutego 2024 r. – skarżący wysyła odwołanie, w którym wskazuje, że doręczenie decyzji nastąpiło 6 lutego 2024 r. (k. 228);

3) 1 marca 2024 r. – do SKO wpływają akta i odwołanie (k. 163);

4) 27 marca 2024 r. – SKO wydaje decyzję kasatoryjną (k. 175);

5) 23 września 2024 r. – Sąd uchyla decyzję kasatoryjną (sygn. akt II SA/Kr 817/24);

6) 3 marca 2025 r. – do SKO wpływają akta z Sądu (k. 247 i k. 265);

7) 31 marca 2025 r. – do wójta wpływa wezwanie SKO o uzupełnienie dowodu doręczenia (k. 266 i k. 268);

8) 7 kwietnia 2025 r. – wójt odpowiada SKO, że nie może wygenerować UPD, bo decyzja została omyłkowo wysłana do skarżącego w trybie UPP (k. 270);

9) 16 kwietnia 2025 r. – SKO stwierdza niedopuszczalność odwołania (k. 272);

10) 26 maja 2025 r. – do wójta wpływa ponaglenie skarżącego (k. 35 a.s.);

11) 30 maja 2025 r. – do wójta wpływają akta z SKO (k. 279);

12) 6 czerwca 2025 r. – SKO wskazuje, że wójt nie dopuścił się przewlekle prowadzonego postępowania (k. 39 a.s.);

13) 12 czerwca 2025 r. – wójt doręcza decyzję skarżącemu (k. 284);

14) 20 czerwca 2025 r. – do wójta wpływa odwołanie skarżącego (k. 296);

15) 30 czerwca 2025 r. – do SKO wpływają akta i odwołanie skarżącego (k. 297);

16) 28 lipca 2025 r. – SKO zleca wójtowi uzupełnienie dowodów (k. 298);

17) 5 sierpnia 2025 r. – wójt przesyła SKO uzupełnienie dowodów (k. 331);

18) 22 października 2025 r. – SKO wydaje decyzję kasatoryjną (k. 351);

19) 18 grudnia 2025 r. – Sąd uchyla decyzję kasatoryjną (sygn. akt II SA/Kr 1476/25).

Z przewlekłością mamy do czynienia wtedy, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "kpa"). Chodzi tu o opieszałe, niesprawne, nieefektywne, rozwlekłe czy nieskuteczne działanie polegające w szczególności na wykonywaniu czynności w dużym odstępie czasu lub mnożeniu czynności ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy, przy czym sam długi czas prowadzenia postępowania nie zawsze może być utożsamiany z przewlekłością.

Rzeczywiście decyzja z 5 lutego 2024 r. została skutecznie doręczona skarżącemu dopiero 12 czerwca 2025 r., jednakże to, że wynikało to z wcześniejszego nieprawidłowego jej doręczenia, nie oznacza jeszcze, że zachowaniu wójta można zarzucić opieszałość.

Należy przypomnieć, że: 1) organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie (art. 133 kpa); 2) wniesienie odwołania powoduje ponowne rozpatrzenie tej samej sprawy przez organ wyższego stopnia (przeniesienie kompetencji do rozpatrzenia odwołania na organ odwoławczy); 3) organ odwoławczy może zlecić przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie organowi, który wydał decyzję (art. 136 § 1 kpa).

Sąd w wyroku z 23 września 2024 r. wskazał, że nie wiadomo, dlaczego SKO uznało odwołanie za wniesione w terminie. Błąd wójta polegał na niedołączeniu dowodu doręczenia od razu, jednakże akta zalegały w SKO (na potrzeby rozpatrzenia odwołania), a następnie w Sądzie (na potrzeby rozpoznania sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej).

Po pierwsze, odwołanie, które wpłynęło do wójta 21 lutego 2024 r., zostało przesłane (z aktami) do SKO przy piśmie z 27 lutego 2024 r.

Po drugie, wójt zareagował na wezwanie SKO o uzupełnienie dowodu doręczenia w 7 dni.

Po trzecie, dopiero 30 maja 2025 r., czyli już po otrzymaniu ponaglenia, wójt otrzymał akta z SKO, a 10 czerwca 2025 r. ponowił doręczenie zgodnie z treścią postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania.

Po czwarte, odwołanie, które wpłynęło do wójta 20 czerwca 2025 r., zostało przesłane (z aktami) do SKO przy piśmie z 26 czerwca 2025 r.

Po piąte, wójt zareagował na wezwanie SKO o uzupełnienie dowodów w 8 dni.

Opisanych czynności, które mogły i powinny być wykonane przez wójta na poszczególnych etapach postępowania, nie sposób więc uznać za opieszałe.

Jeśli zaś chodzi o podnoszone w skardze opóźnienie w wypłacie przez wójta poprzednio zasądzonych kwot (suma pieniężna, koszty postępowania sądowego), to nie jest to okoliczność mieszcząca się w przedmiocie rozpoznawanej skargi (art. 3 § 2 pkt 8 ppsa).

Skoro wójt nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, bo niezwłocznie reagował na kierowane doń wezwania i przesyłał akta w ustawowym terminie, to skarga została oddalona na zasadzie art. 151 ppsa.