drukuj    zapisz    Powrót do listy

6110 Podatek od towarów i usług 6560, Inne, Minister Finansów, Odmówiono uzupełnienia wyroku, I FSK 1657/16 - Postanowienie NSA z 2018-10-09, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I FSK 1657/16 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2018-10-09 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-09-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zubrzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Go 146/16 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 2016-06-23
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 157
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Zubrzycki, , po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 września 2018 r., sygn. akt I FSK 1657/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Go 146/16 w sprawie ze skargi J. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 16 lutego 2016 r., nr ILPP5/4512-1-275/15-4/WB w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 5 września 2018 r., sygn. akt I FSK 1657/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wydanego w sprawie ze skargi J. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 16 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Pismem z 6 września 2018 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku tut. Sądu, poprzez orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Wskazał przy tym, że w piśmie procesowym z 16 października 2016 r., zawarł wniosek w tym zakresie, którego Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wydając opisany wyżej wyrok.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) strona może (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu.

Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi", mające również zastosowanie do skargi kasacyjnej (art. 193 P.p.s.a.), określa zakres zawisłości prawnej, o którym po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2018 r., II FSK 3164/17 - dostępny w internetowej bazie orzeczeń CBOIS).

Wydany w niniejszej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnia te wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez Ministra Finansów poprzez jej oddalenie.

Nie uzasadnia bowiem uzupełnienia wyroku w niniejszej sprawie okoliczność, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził na rzecz Skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego.

W judykaturze przyjmuje się, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W uchwale z 19 listopada 2012 r. II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny (7) wprost przyjął, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jednocześnie w uzasadnieniu do uchwały wskazano, że zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego może mieć miejsce w przypadku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z wymogami określonymi w art. 179 P.p.s.a., tj. w terminie 14 dni od doręczenia stronie skargi kasacyjnej.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że pismo procesowe, na które powołuje się pełnomocnik Skarżącej we wniosku o uzupełnienie wyroku zostało złożone 17 października 2016 r., przy czym odpis skargi kasacyjnej doręczono Stronie 18 sierpnia 2016 r.

Ponadto, jak wynika z protokołu rozprawy z 5 września 20018 r. pełnomocnik Skarżącej nie był obecny na posiedzeniu Sądu, w związku z czym brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z tego tytułu.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 157 P.p.s.a. - odmówił uzupełnienia wyroku tego Sądu z 5 września 2018 r.



Powered by SoftProdukt