Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 897/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na przewoźnika postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

P. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" z siedzibą w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej w wysokości 12 569,70 zł (równowartość 3 000 EUR).

Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Komendanta Placówki Straży Granicznej w Hrebennem. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na kryzys w branży przewozowej znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Podał, że działalność w zakresie przewozu drogowego, stanowi jego jedyne źródło dochodu. Wyjaśnił, że prowadzona przez niego działalność wymaga systematycznych nakładów finansowych (wydatki na paliwo, ubezpieczenie, przeglądy techniczne). Wyegzekwowanie zatem nałożonej kary uniemożliwi mu pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków. W takiej sytuacji może dojść do ograniczenia działalności, co może zagrozić płynności finansowej firmy i konsekwencji doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Palcówki Straży Granicznej w Hrebennem z dnia [...] września 2014 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przywołane przez skarżącego w skardze, zawierającej także przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji, twierdzenia są niewystarczające i nie uprawdopodobniają jego sytuacji majątkowej, która wskazywałaby na wystąpienie okoliczności niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący bowiem nie załączył do wniosku jakichkolwiek dokumentów i nie przedstawił związanych z tym dowodów i okoliczności, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie ocen zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. I tak, do wniosku nie załączył chociażby zestawienia posiadanych składników majątkowych czy też wyciągów z rachunków bankowych. W konsekwencji, zdaniem Sądu, okoliczności, na które powołuje się skarżący, tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie zostało uprawdopodobnione.

Pismem z dnia 25 maja 2015 r. P. G. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. zarzucając mu naruszenie ar. 61 § 3 p.p.s.a. i podnosząc, że prowadzi działalność należącą do branży, która wciąż odczuwa skutki kryzysu ekonomicznego, a ponadto wymaga stałych nakładów. Skarżący wskazał, że egzekucja kwoty 12.569,70 zł może doprowadzić do utracenia przez niego płynności finansowej, a późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie przytoczone przez skarżącego okoliczności, wbrew stanowisku Sądu I instancji, uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w Hrebennem z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej w wysokości 12.569,70 zł za przewóz obywatelki Ukrainy, nieposiadającej wymaganego zezwolenia uprawniającego do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że prowadzi działalność należącą do branży, która wciąż odczuwa skutki kryzysu ekonomicznego, a ponadto wymaga stałych nakładów. Skarżący wskazał, że egzekucja kwoty 12.569,70 zł może doprowadzić do utracenia przez niego płynności finansowej, a późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego.

Mając na uwadze wysokość kary, którą skarżący zobowiązany jest uiścić oraz przedstawione przez niego okoliczności związane z jego sytuacją finansową należy uznać, że uiszczenie kary administracyjnej przed rozpoznaniem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za wiarygodne należy uznać twierdzenia skarżącego, że uiszczenie kary pieniężnej przed rozpoznaniem sprawy może zakłócić prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej i spowodować znaczną szkodę (por. postanowienie NSA z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2155/14).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 61 § 3 orzekł, jak w sentencji postanowienia.