Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 11 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 11 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 509/24 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2024 r., nr SKO/KD/403/390/2024 w przedmiocie opłaty targowej postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 28.08.2024 r. o sygn. I SA/Sz 509/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie ze skargi G. C. (dalej: skarżąca), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 25.06.2024 r., nr SKO/KD/403/390/2024, wydaną w przedmiocie opłaty targowej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie.

2.1. Skarżąca wystąpiła do WSA w Szczecinie ze skargą na opisaną powyżej decyzję SKO w Szczecinie, w której wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym postanowieniem uznał, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, o wykonaniu tego obowiązku nie może świadczyć samo zgłoszenie wniosku. Brak uzasadnienia i udokumentowania wniosku w tym zakresie wyklucza zastosowanie szczególnej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

3.1. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Szczecinie. W ocenie skarżącej postanowienie WSA w Szczecinie narusza art. 61 § 3 przez "niewstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w sytuacji grożącego skarżącej niebezpieczeństwa w postaci wyrządzenia jej szkody majątkowej i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Zarzuciła też naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu przez Sąd pierwszej instancji dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy i wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji". W uzasadnieniu wskazała, że wysokość orzeczonych zaskarżoną decyzją należności podatkowych bezsprzecznie pociągnie za sobą dotkliwe dla skarżącej konsekwencje, istotnie wpływające na jej sytuację majątkową. Skarżąca wskazuje, że wysokość podatkowa z tytułu opłaty targowej w kwocie 156.053,25 zł jest bez wątpienia sumą o niebagatelnej wysokości i w każdej z możliwych okoliczności wpływa na wyrządzenie nieodwracalnych skutków względem niej. Dodała, że konieczność uiszczenia tak ogromnego zobowiązania doprowadzi do jej niewypłacalności.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wydając postanowienie w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.), co nie wpływa na to, że przesłanką wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje przesłanki pozytywne uwzględnienia wniosku, które stanowią: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżąca nie wykazała istnienia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego, lecz w żaden sposób go nie uzasadniła, tzn. nie przedstawiła żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazała żadnych dokumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Wniosek zawarty w skardze skarżącej sprowadza się do jednego zdania: "wnoszę o: 1) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (...)". Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwiał WSA w Szczecinie jego merytoryczną ocenę.

4.2. W świetle powyższego należy przyjąć, że skarżąca nie wykazała, aby w jej przypadku wystąpiły ustawowe przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji. Zaskarżone rozstrzygnięcie WSA w Szczecinie było zatem prawidłowe. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.

Sędzia NSA Stanisław Bogucki