Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 15 maja 2014 r. K. D. (dalej jako skarżący),

wniósł za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Powyższa skarga została podpisana przez S. D., który wniósł ją w imieniu skarżącego.

Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2014 r. doręczonym pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r., został on wezwany

do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oświadczenia, że spełnia przesłanki zawarte w art. 35 § 1 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Z akt sprawy wynika, iż ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 lipca 2014 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr [...] akt), który w przypisanym terminie 7 dni, nie złożył oczekiwanego przez Sąd oświadczenia oraz nie nadesłał żądanego dokumentu. Przy czym pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego wycofał skargę

na wskazane na wstępie postanowienie Prezesa NFZ.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 31 lipca 2014 r. doręczonym skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 8 sierpnia 2014 r., skarżący został wezwany

do podpisania wspomnianej na wstępie skargi i przesłania podpisanej skargi

do Sądu, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 sierpnia

2014 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr [...] akt) i do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zostało wykonane przez skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych

i pełnomocników (pkt 1), oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2), osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3), podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika (pkt 4), wymienienie załączników (pkt 5).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie zaistniała potrzeba wezwania skarżącego

do podpisania skargi, bowiem złożony pod nią podpis należał do osoby, która nie przedstawiła Sądowi stosownego pełnomocnictwa upoważniającego

do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że w niniejszej sprawie termin do usunięcia braku formalnego skargi, w postaci jej podpisania przez skarżącego

i zwrotu do Sądu, upływał z dniem 18 sierpnia 2014 r. Jak wynika z akt sprawy,

w zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał podpisanej skargi, a co za tym idzie skarga taka, jako nie spełniająca jednego z kryterium warunkującego jej skutecznie wniesienie do sądu administracyjnego, a mianowicie podpisu strony skarżącej, musi zostać uznana za wniesioną wbrew obowiązkowi jej podpisania, określonemu

w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Odnotowany brak podpisania skargi przez skarżącego stanowi brak formalny tej skargi i w konsekwencji rodzi konieczność jej odrzucenia.

Dodać należy, że skarga, której warunki formalne nie zostały spełnione, nie może skutecznie inicjować postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem złożony w niniejszej sprawie wniosek o cofnięcie skargi nie może rodzić oczekiwanego przez skarżącego skutku w postaci umorzenia tego postępowania.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.