Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 828/20 wydanego w sprawie ze skargi Polskiego Związku Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W. Rodzinny Ogród Działkowy "[...]" w C. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty podwyższonej za pobór wód podziemnych za II kwartał 2018 r. postanawia: 1) uwzględnić wniesione zażalenie i uchylić zaskarżone postanowienie Sądu zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 828/20 2) zasądzić od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie na rzecz skarżącego Polskiego Związku Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W. Rodzinny Ogród Działkowy "[...]" w C. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 828/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, oznaczoną w sentencji postanowienia oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji jednocześnie umarzając postępowanie administracyjne w sprawie, a w pkt II zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis wyroku został doręczony organowi w dniu 20 stycznia 2021 r.

W dniu 27 stycznia 2021 r. pełnomocnik organu wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt II wyroku, tj. w przedmiocie kosztów postępowania wnosząc o jego zmianę i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 387 zł. Postanowieniu temu zarzucił naruszenie przepisów polegające na błędnym zastosowaniu art. 205 § 2 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zamiast § 2 pkt 2 w związku z § 14 ust. 1 pkt .1 lit.a tego rozporządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W niniejszej sprawie zażalenie pełnomocnika organu na rozstrzygnięcie Sądu w zakresie zwrotu kosztów postępowania jest oczywiście uzasadnione, stąd Sąd skorzystał z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia.

W niniejszej sprawie w wyroku z 17 grudnia 2020 r. Sąd wobec uwzględnienia skargi strony skarżącej w pkt II zasądził na jej rzecz od organu kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Według art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.. W myśl zaś art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że strona skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego, zaś przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję określającą opłatę podwyższoną w wysokości 985 zł za pobór wód podziemnych oraz określającą kwotę w wysokości 555 zł do zapłaty jako stanowiącą różnice pomiędzy nową wysokością opłaty a uiszczoną zapłatą w wysokości 430 zł.

Oznacza to, że zastosowanie znajdą tu przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.; dalej jako: "rozporządzenie"). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2. Na mocy § 2 pkt 2 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł wynosi 270 zł.

W tej sytuacji na wysokość zasądzonych kosztów składa się zarówno kwota 100 złotych uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi, kwota 17 złotych stanowiąca opłatę od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 270 złotych ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265), co daje łącznie kwotę 387 zł. Oznacza to zatem, że Sąd błędnie orzekł w wyroku co do kwoty zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., uwzględnił wniesione zażalenie i uchylając postanowienie zawarte w punkcie II wyroku, na nowo zasądził kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego.