Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 września 2020 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Jędrzejowie na uchwałę Rady Miejskiej w Sędziszowie z dnia 24 kwietnia 2003 r. nr III/33/2003 w przedmiocie nadania statutów osiedlom stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości.

Dnia 23 kwietnia 2003 r. Rada Miejska w Sędziszowie podjęła, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 7, art. 35 ust. 1, art. 48 ust. 1 w związku z art. 40 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) uchwałę nr III/33/2003 w sprawie nadania statutów osiedlom w mieście Sędziszów.

W § 1pkt 1-3 uchwały postanowiono, osiedlom w mieście Sędziszów, woj. świętokrzyskie nadać statuty (dalej jako "Statuty") w brzmieniach: dla osiedla "Na Skarpie" jak w załączniku Nr 1, dla osiedla "Sady" jak w załączniku Nr 2, dla osiedla "Rynek" jak w załączniku Nr 3.

W § 9 ust. 2 Statutów wskazano, że prawo do udziału w zebraniu ogólnym mają stali mieszkańcy osiedla, uprawnieni do głosowania.

Zgodnie z § 13 ust. 2 Statutów, zebranie może postanowić o przeprowadzeniu w danej sprawie głosowania tajnego, jeżeli w głosowaniu jawnym zdecyduje o tym co najmniej 1/4 obecnych.

W § 19 ust. 1 zd. 1 Statutów postanowiono, że: "Do zadań Zarządu Osiedla należy w szczególności (...)".

Stosownie do § 29 Statutów, zebranie może określić limit kandydatów, aby doszło do wyboru Zarządu Osiedla Ust. 3), kandydować może wyłącznie osoba uprawniona do głosowania (ust. 4).

W § 35 ust. 3 Statutów postanowiono, że odwołanie określone w ust. 1 pkt 5 całego Zarządu Osiedla lub poszczególnych jego członków albo Przewodniczącego dokonuje Ogólne Zebranie w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów w obecności co najmniej 1/3 uprawnionych do głosowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą uchwałę wywiódł Prokurator Rejonowy w Jędrzejowie, który zaskarżył ten akt w całości, zarzucając naruszenie:

- art. 35 ust. 1 w zw. z art. 5a ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym poprzez niepoddanie projektów statutu osiedla społecznym konsultacjom z mieszkańcami osiedla w sposób, który powinien zostać uprzednio określony w uchwale rady gminy regulującej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami,

- art. 35 ust. 1 i 3 w zw. z art. 37 ustawy o samorządzie gminnym poprzez umieszczenie w Statutach Osiedla stanowiących załącznik do ww. uchwały zapisów, które przekraczają zakres delegacji ustawowej w zakresie tego, co winien zawierać Statut Osiedla, wynikającej z ustawy o samorządzie gminnym tj.: określenie w § 9 ust. 2, że dodatkowym warunkiem uczestnictwa w zebraniu ogólnym mieszkańców jest posiadanie uprawnień do głosowania, określenie w § 13 ust. 2, iż zebranie ogólne mieszkańców może postanowić o przeprowadzeniu tajnego głosowania, wprowadzenie w § 19 zwrotu "w szczególności" w przypadku określenia zakresu zadań Zarządu Osiedla, wskazanie w § 29 ust. 3 i 4, że zebranie ogólne mieszkańców może określić limit kandydatów, aby doszło do wyboru zarządu osiedla oraz wskazanie, że kandydatami mogą być tylko osoby uprawnione do głosowania, określenie w § 35 ust. 3, że odwołanie Zarządu Osiedla lub jego poszczególnych członków lub Przewodniczącego następuje w głosowaniu tajnym.

W związku z powyższymi zarzutami Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

W uzasadnieniu skargi Prokurator, wskazując na treść art. 5a ust. 1 i 2 u.s.g. podniósł, że jednym z przepisów, w którym ustawa o samorządzie gminnym wprowadza wymóg przeprowadzenia obligatoryjnych konsultacji społecznych, jest art. 35 ust. 1 u.s.g. Uchwała dotycząca nadania statutu jednostki pomocniczej powinna zostać podjęta dopiero po przeprowadzeniu konsultacji. Konsultacje przeprowadza się jednak zgodnie z postanowieniami uchwały rady gminy ustalającej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji. W rozpatrywanym stanie faktycznym z zaskarżonej uchwały nie wynika, aby projekt statutu został poddany konsultacjom społecznym z mieszkańcami jednostki pomocniczej i czy rzeczywiście nastąpiło omówienie z tymi mieszkańcami proponowanych regulacji, a co najistotniejsze, czy faktyczne umożliwiono mieszkańcom wyrażenie opinii i zgłoszenie uwag do projektu nowego statutu.

Nadto skarżący wskazał, że stosownie do art. 14 u.s.g uchwały zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wprowadzenie zasady nakazującej podejmowanie uchwał przez organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego w głosowaniu jawnym, wiąże się przede wszystkim z realizacją konstytucyjnej zasady - prawa obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Odstępstwa od zasady podejmowania uchwał w głosowaniu jawnym mogą nastąpić tylko na mocy ustawy. W odniesieniu do sołectwa taki wyjątek od zasady jawności został wprowadzony w art. 36 ust. 2 u.s.g., który stanowi, iż sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania. Nie można w drodze norm statutowych rozszerzać kręgu spraw poddanych procedurze tajnego głosowania, co, jak zarzucił Prokurator, uczyniono w § 13 ust. 2 i § 35 ust. 3 Statutów.

Ponadto skarżący podniósł, wyjaśniając zarzut dotyczący § 19 Statutów, że zadania jednostki pomocniczej, sposób ich realizacji, w tym również zadania organów sołectwa powinny zostać uregulowane w statucie w sposób wyczerpujący, w formie zamkniętego katalogu zadań i form działania osiedla, jego organów i aparatu pomocniczego. Wynika to wprost z art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g.

Odnośnie zarzutu z § 29 ust. 4 Statutów Prokurator wskazał, że uzależnienie uprawnienia mieszkańców osiedla do udziału w zebraniu ogólnym osiedla, na terenie którego stale zamieszkują, poprzez fakt posiadania przez nich czynnego i biernego prawa wyborczego stanowi przekroczenie kompetencji wynikającej z art. 35 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym. Wprawdzie żaden przepis prawa nie precyzuje, kto z mieszkańców sołectwa może, a kto nie może uczestniczyć w zebraniu ogólnym osiedla z prawem do głosowania, jednak należy zgodzić się z tezą, że ograniczenie wynikające z art. 36 ust. 2 wskazanej ustawy dotyczy tylko i wyłącznie udziału w wyborach sołtysa i rady sołeckiej. Nie można zatem na tej podstawie ograniczać uprawnienia stałych mieszkańców osiedla do decydowania o innych sprawach dotyczących jednostki pomocniczej, na terenie której zamieszkują.

Jednocześnie art. 36 ust. 2 u.s.g. w żaden sposób nie upoważnia do wprowadzania w Statutach ograniczeń w zakresie wprowadzenia limitu kandydatów do Zarządu Osiedla i ograniczenia możliwości kandydowania do ww. organu poprzez uzależnienie możliwości zgłoszenia kandydatury od posiadanego prawa wyborczego. To przemawia, w ocenie skarżącego, za zasadnością zarzutu dotyczącego § 29 ust. 3 Statutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, albowiem zaskarżona została przez Radę Miejską w Sędziszowie uchylona w całości uchwałą z dnia 29 stycznia 2020 r. nr XVII/159/2020.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do udzielenia informacji - czy w 2003 r. obowiązywala na terenie Gminy Sędziszów uchwała podjęta na podstawie art. 5a u.s.g., a jeśli tak, to o jej nadesłanie oraz nadesłanie wszystkich dokumentów potwierdzających przeprowadzenie konsultacji przed podjęciem zaskarżonej uchwały, o ile takie zostały przeprowadzone - organ przedstawił zaskarżoną uchwałę, i wyjaśnił, że pozostałe dokumenty zostały przekazane wraz z odpowiedzią na skargę. Innych dokumentów organ nie posiada.

Sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, albowiem zarówno skarżący jak i organ wyrazili zgodę na taki tryb rozpoznania sprawy (pisma z dnia 1 lipca 2020 r. i z dnia 2 lipca 2020 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga Prokuratora Rejonowego w Jędrzejowie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 5 oraz art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym, uwzględniając skargę na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, Sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Na wstępie zauważyć należy, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego. Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. z 2020 r. poz. 713 ze zm., w brzmieniu obowiązującym na datę podjęcia uchwały - Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa o samorządzie gminnym" lub "u.s.g.", na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Akty prawa miejscowego jako akty prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji RP) mają charakter generalny i abstrakcyjny i obejmują swoim zasięgiem wszystkie podmioty funkcjonujące na obszarze swojego obowiązywania (w tym przypadku na terenie gminy). Ponieważ zaskarżona uchwała - bez wątpienia mająca charakter generalno-abstrakcyjny - jest aktem prawa miejscowego, treść art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie sprzeciwia się stwierdzeniu nieważności tej uchwały w całości lub części przez sąd administracyjny w razie stwierdzenia, że jest sprzeczna z prawem – niezależnie od czasu, jaki upłynął od daty jej uchwalenia.

Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.s.g., organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami. Statut jednostki pomocniczej, jak stanowi art. 35 ust. 3 u.s.g., określa w szczególności:

1) nazwę i obszar jednostki pomocniczej;

2) zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej;

3) organizację i zadania organów jednostki pomocniczej;

4) zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji;

5) zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej.

Powołana regulacja art. 35 ust. 1 u.s.g. zawiera upoważnienie ustawowe dla rady gminy do uchwalenia statutu jednostki pomocniczej.

W niniejszej sprawie skargą Prokurator objął uchwałę nr III/33/2003 Rady Miejskiej w Sędziszowie podjętą w dniu 24 kwietnia 2003 r. w sprawie nadania statutów osiedlom w mieście Sędziszów (w brzmieniu załączników do uchwały nr 1 – 3). Zasadniczy i też najdalej idący zarzut tej skargi dotyczy naruszenia art. 35 ust. 1 w zw. z art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym poprzez niepoddanie projektów statutu osiedla społecznym konsultacjom z mieszkańcami osiedla w sposób, który powinien zostać uprzednio określony w uchwale rady gminy regulującej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami.

Odnosząc się do tego zarzutu, Sąd powoła się na ugruntowane stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, w szczególności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach (zob. wyroki WSA w Kielcach w sprawach o sygnaturach akt: II SA/Ke 122/20, II SA/Ke 61/20, czy II SA/Ke 1097/19, wszystkie dost. na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przepisy art. 35 u.s.g. zamieszczone zostały w rozdziale 3. ustawy o samorządzie gminnym, zatytułowanym "Władze gminy". W rozdziale 1. tej ustawy, zatytułowanym "Przepisy ogólne", znajduje się art. 5a, którego ustęp 1. stanowi, że w wypadkach przewidzianych ustawą oraz w innych sprawach ważnych dla gminy mogą być przeprowadzane na jej terytorium konsultacje z mieszkańcami gminy. Zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy określa uchwała rady gminy (art. 5a ust. 2 u.s.g.).

Stosownie więc do powołanego art. 5a ust. 2 u.s.g. ustalenie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji następuje w drodze uchwały rady gminy. Ustawodawca w art. 5a ust. 1 u.s.g. przewiduje dwa rodzaje konsultacji: obligatoryjne oraz fakultatywne, przy czym konsultacje obligatoryjne przeprowadzane są na podstawie przepisu szczególnego. Jednym z takich przepisów jest art. 35 ust. 1 u.s.g. Uchwała dotycząca nadania statutu jednostki pomocniczej (osiedla) powinna zostać podjęta dopiero po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami tej jednostki pomocniczej, której samorząd pomocniczy ma być uregulowany statutem. Inaczej mówiąc, dla spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 35 ust. 1 tej ustawy, konieczne jest uprzednie przeprowadzenie konsultacji z mieszkańcami jednostki pomocniczej, której statut ma być nadany (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 września 2018 r., III SA/Kr 288/18, lex nr 2451150 i powołane tam wyroki: WSA

w Gdańsku z dnia 19 października 2012 r., II SA/Gd 458/12, WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r., III SA/Kr 66/13 i NSA z dnia 3 września 2013 r., II OSK 652/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Konsultacje przeprowadza się zgodnie z postanowieniami uchwały rady gminy ustalającej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji. Wymagane jest bowiem przepisami prawa najpierw podjęcie uchwały w przedmiocie konsultacji

z mieszkańcami, a następnie faktyczne przeprowadzenie takich konsultacji (zob. także wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 lutego 2019 r., III SA/Kr 1322/18, Lex nr 2625329). O legalności działania organu rozstrzyga to, czy konsultacje poprzedzające określenie organizacji i zakresu działania jednostki pomocniczej odrębnym statutem, przeprowadzone zostały na podstawie regulacji zawartych

w uchwale określającej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami, stosownie do art. 5a ust. 2 u.s.g. Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny

w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 marca 2003 r., zarówno wykładnia językowa, jak

i systemowa art. 5a ustawy o samorządzie gminnym, wskazuje na intencję ustawodawcy przypisania radzie gminy kompetencji do określenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji zarówno w przypadkach konsultacji przewidzianych ustawą, jak i konsultacji "fakultatywnych", przeprowadzanych "w innych sprawach ważnych dla gminy" (U 10/01, OTK-A 2003, nr 3, poz. 23).

W orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z dnia 3 września 2013r., II OSK 652/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 października 2012 r., III SA/Gd 458/12 i wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r., III SA/Kr 66/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), odczytuje się art. 35 ust. 1 u.s.g. w ten sposób, że brak przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami jednostek pomocniczych poprzedzających podjęcie zaskarżonej uchwały prowadzi do uznania, że doszło do istotnego naruszenia prawa, które skutkować musi stwierdzeniem nieważności całej uchwały.

Przywołane wyżej poglądy orzecznictwa Sąd orzekający w tej sprawie podziela.

W rozpoznawanej sprawie nie była sporna kwestia dotycząca ustawowego wymogu konsultacji z mieszkańcami osiedli treści projektów statutów tych osiedli. Nie ulega również wątpliwości, że w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały z dnia 24 kwietnia 2003 r. nie obowiązywała na terenie Sędziszowa w obrocie prawnym uchwała ustalająca zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami, o jakiej mowa w art. 5a ust. 2 u.s.g., czego organ nie kwestionuje w odpowiedzi na skargę. Po wezwaniu przez Sąd do przedstawienia takiej uchwały wydanej na podstawie art. 5a ust. 2 u.s.g. wraz z dokumentami potwierdzającymi przeprowadzenie konsultacji społecznych, organ powołał się na dokumenty już przedstawione wraz z odpowiedzią na skargę, wśród których brak jest jednak żądanej uchwały.

W niniejszej sprawie o braku konsultacji wymaganych w art. 35 ust. 1 u.s.g., przesądza więc niepodjęcie przez Gminę Sędziszów uprzedniej uchwały ustalającej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami, o jakiej mowa w art. 5a ust. 2 u.s.g. Brak takiej uchwały oznacza, że nie ma jakichkolwiek kryteriów prawnych (a powinny one wynikać z takiej właśnie uchwały), wedle których można by stwierdzić, że konsultacje zostały przeprowadzone. Faktyczny sposób przeprowadzenia konsultacji nie może mieć bowiem charakteru dowolnego, a więc uzależnionego od pozaprawnej oceny organu gminy, który w danej sytuacji uznaje, że konsultacje winny przybrać taką, a nie inną formę, w zależności od aktualnego zapotrzebowania.

Wymóg przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami jednostki pomocniczej winien być rozumiany jako rzeczywiste omówienie z tymi mieszkańcami proponowanych regulacji, a co najistotniejsze, jako faktyczne umożliwienie mieszkańcom wyrażenia opinii i zgłoszenia uwag do projektu statutu. W praktyce może się to odbywać np. poprzez wywieszenie wymaganych informacji, dotyczących miejsca udostępnienia projektu statutu oraz terminu, sposobu i formy zgłaszania uwag, na tablicy ogłoszeń urzędu gminy, na tablicach ogłoszeń znajdujących się w pobliżu miejsc zamieszkania mieszkańców danej jednostki pomocniczej, poprzez stronę internetową urzędu, BIP, a także w każdy inny zwyczajowo przyjęty sposób. Chodzi o stworzenie realnych możliwości sformułowania przez mieszkańców uwag lub propozycji, a potem także - rozważenie tych propozycji czy zastrzeżeń przez organ gminy. Wszystkie te elementy, zawierające zarówno zasady jak i tryb przeprowadzenia konsultacji społecznych, określać powinna uchwała podjęta w oparciu o art. 5a ust. 2 u.s.g. Ustalenie, że konsultacje zostały przeprowadzone w rozumieniu art. 35 ust. 1 u.s.g., może nastąpić wyłącznie poprzez stwierdzenie zgodności pomiędzy regulacjami uchwały, o jakiej mowa wyżej, a procedurą konsultacyjną faktycznie przeprowadzoną przez organ gminy.

Nie miało znaczenia dla wyniku tej sprawy podjęcie przez Radę Miejską w Sędziszowie uchwały, mocą której zaskarżona w tej sprawie uchwała utraciła moc, a więc również wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie. Utrata mocy obowiązującej zaskarżonej uchwały wywołuje bowiem skutek na przyszłość - ex nunc i przerywa działanie skutków prawnych poprzedniej uchwały jedynie od daty wejścia w życie uchwały uchylającej, jednocześnie pozostawiając w mocy skutki powstałe od wejścia uchylanej uchwały do obrotu prawnego, do dnia jej uchylenia. Z kolei stwierdzenie nieważności uchwały lub jej części wywołuje skutki prawne od daty jej podjęcia - ex tunc. Dlatego też w sytuacji, gdy zaskarżona uchwała wywołała skutki prawne, nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, w którym sąd administracyjny władny jest wobec aktu prawa miejscowego zastosować wyłącznie sankcję nieważności, co powoduje, że od samego początku uchwalenia akt ten nie był zdolny do wywołania skutku prawnego, a zatem do kształtowania uprawnień czy obowiązków. Stanowisko takie potwierdza również orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, który w uchwale z dnia 14 września 1994 r. (sygn. W 5/94) wskazał, że zmiana lub uchylenie uchwały podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego, nie czyni zbędnym wydania przez sąd administracyjny wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Nie zostało bowiem uchylone domniemanie zgodności uchwały z prawem, co do okresu między jej wydaniem a uchyleniem lub zmianą (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia , sygn. akt III SA/Kr 317/20, lex nr 2978852 i tam postanowienie NSA z 12 listopada 2019 r., II OZ 1022/19).

Z tych powodów Sąd ocenił jako zasadny zarzut skargi dotyczący istotnego naruszenia art. 35 ust. 1 w zw. z art. 5a ust. 2 u.s.g., stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały w całości, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 91 ust. 1 i art. 94 ust. 1 u.s.g.

W rezultacie za bezprzedmiotowe Sąd uznał odniesienie się do pozostałych zarzutów skargi – z uwagi na ustalony brak przeprowadzenia wymaganych ustawą konsultacji społecznych. Merytoryczna ocena pozostałej argumentacji przedstawionej w skardze nie ma bowiem wpływu na wynik sprawy.