Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia " B." sp. j. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 października 2017 r. sygn. akt I SA/Op 348/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi " B." sp. j. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem nadanym 16 sierpnia 2017 r. spółka B.Sp. J. w R., działając poprzez ustawionego w sprawie pełnomocnika - radcę prawnego F.W., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 stycznia 2017 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2013 r. Do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone ww. radcy prawnemu przez wspólnika spółki R.M.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego spółki oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 764 zł, zgodnie z treścią § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – wszystko w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 września 2017 r. (co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki - k. 23 akt sądowych), wobec czego zakreślony termin upływał w dniu 28 września 2017 r. (czwartek),. W wyznaczonym terminie uzupełniono brak fiskalny skargi, jednak nie przedłożono wymaganego odpisu z KRS.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 16 października 2017 odrzucił skargę Spółki. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżącej, który podpisał skargę, złożył wprawdzie pełnomocnictwo procesowe z umocowaniem do działania w imieniu skarżącej, jednak nie dołączył do skargi odpisu z KRS, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających mu pełnomocnictwa do dokonania tego rodzaju czynności w imieniu skarżącej, będącej spółką osobową. Wyznaczony pełnomocnikowi termin do uzupełnienia tego braku formalnego upłynął bezskutecznie w dniu 28 września 2017 r., wobec czego niemożliwe okazało się przyjęcie skargi do jej merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Skarżąca spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zasadnie zastosował w sprawie dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i skargę odrzucił.

Skarga skarżącej spółki wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 września 2017 r. wezwano pełnomocnika Spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego spółki oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 września 2017 r.

W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej spółce ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania sądu i przedłożenia w terminie otwartym do uzupełnienia braków, odpisu KRS. Skoro zatem skarga zawierała braki formalne nieusunięte w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu.

Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.