drukuj    zapisz    Powrót do listy

6051 Dokumenty stwierdzające tożsamość, Odrzucenie skargi, Wojewoda, Oddalono zażalenie, II OZ 289/24 - Postanowienie NSA z 2024-06-25, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OZ 289/24 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2024-06-25 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6051 Dokumenty stwierdzające tożsamość
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Po 471/23 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2023-10-03
II OZ 755/23 - Postanowienie NSA z 2024-01-16
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 58 § 1 pkt 3, art. 184, art. 197 § 2, art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 471/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 19 czerwca 2023 r., znak SO-VII.622.8.2023.4 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 3 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 471/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę P. W. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 19 czerwca 2023 r., znak SO-VII.622.8.2023.4 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie (podanie numeru PESEL) i nieuiszczenie wpisu sądowego na wezwanie sądu.

Sąd wskazał, że doręczenie wezwania Przewodniczącego Wydziału dotyczącego podania nr PESEL i uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło 11 sierpnia 2023 r. W terminie 7 dni od jego doręczenia tj do 18 sierpnia 2023 r. skarżący nie wykonał wezwania w ww. zakresie co doprowadziło do odrzucenia skargi.

Skarżący wniósł do WSA w Poznaniu pismo z dnia 11 października 2023 r. oraz pismo z 20 listopada 2023 r., które zakwalifikowano jako zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi.

Jednocześnie Sąd postanowieniem z dnia 23 listopada 2023 r. sygn. akt IV SA/Po 471/23 rozpatrzył zawarty w piśmie z 20 listopada 2023 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, odmawiając przywrócenia terminu. Postanowienie to stało się prawomocne bowiem NSA postanowieniem z 16 stycznia 2024 r. oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi nie został przywrócony.

Postanowieniem z 19 lutego 2024 r. WSA w Poznaniu uchylił własne postanowienie z 5 lutego 2024 r. stwierdzające prawomocność postanowienia z 3 października 2023 r. z uwagi na przedwczesność jego wydania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał NSA niniejszą sprawę w celu rozpatrzenia zażalenia skarżącego od postanowienia o odrzuceniu skargi.

W zażaleniu tym skarżący kwestionuje postępowanie organu w sprawie, w której zapadło zaskarżone do sądu postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z 19 czerwca 2023 r. i domaga się wydania mu dowodu osobistego. Skarżący wskazuje na braki w doręczeniu mu decyzji Prezydenta Miasta Poznania odmawiającej mu wydania dowodu osobistego. Zarzuca, że w decyzji Prezydenta nie było wzmianki o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu w razie jego uchybienia. Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania albowiem skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dalej skarżący wskazuje na złożenie prośby do Wojewody Wielkopolskiego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz wydania dowodu osobistego.

Następnie skarżący wskazuje na okoliczność odrzucenia jego skargi przez Sąd po tym jak nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 100 zł.

Skarżący nie kwestionuje zasadności odrzucenia skargi ale domaga się wydania mu przez organy administracji dowodu osobistego, który ma obowiązek posiadać. Wnosi o wydanie decyzji o wydaniu dowodu osobistego na jego imię i nazwisko na podstawie art. 12a ust. 1 a – osobie, której chwilowo fizycznie nie jest możliwe pobranie odcisków któregokolwiek z palców, jako że takiej możliwości nie miał.

Z kolei w piśmie z 20 listopada 2023 r. skarżący wskazał na swój stan zdrowia (osoba niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Powodem odrzucenia skargi przez Sąd I instancji było stwierdzenie, że wskazane w wezwaniu Sądu braki formalne (podanie numeru PESEL skarżącego) i fiskalne (uiszczenie wpisu) skargi nie zostały w przewidzianym do tego terminie uzupełnione. Skoro upłynął termin do dokonania czynności uzupełnienia wskazanych braków to należało skargę odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a.

Szansą na rozpatrzenie skargi było złożenie przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi jednak wniosek ten został rozpatrzony odmownie (postanowienie WSA w Poznaniu z 23 listopada 2023 r. sygn. akt IV SA/Po 471/23) a NSA po rozpatrzeniu zażalenia orzekł o jego oddaleniu (postanowienie NSA z 16 stycznia 2024 r., sygn. akt II OZ 755/23) . W tym układzie procesowym termin do uzupełnienia braków skargi nie został przywrócony a zatem prowadzi to uznania, że doszło do uchybienia terminu z winy skarżącego. Wobec tego należało odrzucić skargę, której braków skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie. Tym samym rozstrzygnięcie zaskarżonego postanowienia Sądu z 3 października 2023 r. NSA uznaje za prawidłowe.

Prawidłowości tego postanowienia nie podważa argumentacja przedstawiona w zażaleniu (pisma skarżącego z 11 października 2023 r. i 20 listopada 2023 r.) albowiem skarżący nie kwestionuje w nim istoty sprawy czyli tego, że skarga posiadała braki formalne i fiskalne i na wezwanie Sądu nie została w tym zakresie w wyznaczonym do tego terminie uzupełniona.

Skarżący w zażaleniu koncentruje swoją uwagę na kwestii merytorycznej skargi (okolicznościach procesowych wydania postanowienia Wojewody Wielkopolskiego stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania na decyzję o Prezydenta Miasta Poznania o odmowie wydania dowodu osobistego skarżącemu) a nie kwestionuje podstaw zaskarżonego postanowienia Sądu tj. czy faktycznie skarga miała braki i czy zostały one uzupełnione w terminie.

Wobec powyższego nie sposób było uznać przedstawionej przez skarżącego argumentacji za prawidłową i wystarczającą do uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi.

Stwierdzić należy, że niniejsze postępowanie sądowe nie może doprowadzić do oczekiwanego przez skarżącego wydania mu dowodu osobistego, którego termin ważności upłynął. Organy i Sąd zajmowały się jedynie oceną postanowienia Wojewody Wielkopolskiego stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skoro skarżący nie wnosił o przywrócenie tego terminu a decyzję odmawiającą wydania dowodu doręczono mu w trybie doręczenia zastępczego 20 kwietnia 2023 r., to od 21 kwietnia 2023 r. biegł mu czternasdniowy termin na wniesienie odwołania. Termin ten upłynął 4 maja 2023 r. Zatem wniesione przez skarżącego odwołanie do Wojewody Wielkopolskiego 5 czerwca 2023 r. nastąpiło z uchybieniem terminu i organ wydał w tym zakresie zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Poznania o odmowie wydania dowodu. Jeśli skarżący nadal chce uzyskać dowód osobisty, którego termin ważności upłynął powinien ponownie wystąpić z wnioskiem o jego wydanie dochowując wymagań ustawowych do jego wydania w tym powinien pozwolić pobrać swoje odciski palców bowiem jest to warunek niezbędny dla wydania dowodu osobistego, na którym zapisuje się dane biometryczne, czyli odciski palców osoby legitymującej się tym dokumentem tożsamości.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt