Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędziowie: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Lubuskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Go 525/23 w sprawie ze skargi Wojewody Lubuskiego na uchwałę Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Województwa Lubuskiego na rzecz Wojewody Lubuskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Go 525/23, po rozpoznaniu skargi Wojewody Lubuskiego na uchwałę Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. stwierdził, że zaskarżona uchwała w części w jakiej dopuszcza do udziału w konkursie na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. osoby, które spełniają wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole podstawowej, publicznej szkole ponadpodstawowej oraz publicznej placówce jest niezgodna z prawem (punkt I), w pozostałej części skargę oddalił (punkt II) oraz odstąpił od zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania w całości (punkt III).

W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że w załączniku do zaskarżonej uchwały, który zgodnie z § 1 ust. 2 tej uchwały stanowi treść ogłoszenia o konkursie wskazano, iż do konkursu może przystąpić osoba, która spełnia wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole podstawowej, publicznej szkole ponadpodstawowej oraz publicznej placówce (Dz. U. z 2021 r. poz. 1449) zwanego dalej r.w.s.d. oraz § 8 ust. 1 lub 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 maja 2019 r. w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli (Dz. U. z 2019 r. poz. 1045 z późn. zm.) zwanego dalej jako r.p.d.n. W ocenie Sądu wskazane przez Zarząd Województwa Lubuskiego przepisy r.w.s.d. nie mogą stanowić podstawy do dopuszczenia do udziału w konkursie na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z., jest to bowiem sprzeczne z art. 188 ust. 1 i ust. 3 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900), a uchybienie to należy ocenić jako istotne. Przepisy r.p.d.n. w sposób wyczerpujący określają przesłanki jakie należy spełnić ubiegając się o stanowisko dyrektora publicznej placówki doskonalenia, a tym samym brak jest podstaw by w tym zakresie stosować odpowiednio przepisy r.w.s.d.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Zarząd Województwa Lubuskiego, zaskarżając go w części, to jest w zakresie punktu I i III. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie:

1) przepisu prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, tj. art. 188 ust. 3 Prawa oświatowego poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż w ogłoszeniu o konkursie na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. nie można było wskazać, iż dopuszcza się do udziału w ww. konkursie osoby, które spełniają wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 r.w.s.d., który to zapis, w ocenie skarżącego, będzie miał tu zastosowanie;

2)przepisów postępowania, którym uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 147 § 1 punkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., poprzez stwierdzenie, iż zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem, gdy tymczasem brak było przesłanek do takiego uznania.

W oparciu o wskazane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Lubuski wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sadem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w tej sprawie nie zaistniała.

Sprawa podlega na podstawie art. 182 § 2 P.p.s.a. rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, ponieważ strona wnosząca skargę kasacyjną zrzekła się rozprawy, a strona przeciwna po doręczeniu odpisu skargi kasacyjnej nie zażądała jej przeprowadzenia.

Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z 26 października 2009 r. I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).

Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.

Strona skarżąca kasacyjnie zaskarżyła tylko pkt I i pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim i tym samym tylko w tych granicach zostanie rozpoznana skarga kasacyjna w tej sprawie. Tak też należy rozumieć wniosek zawarty w skardze kasacyjnej o uchylenie wyroku w granicach jego zaskarżenia.

Zaskarżony wyrok w zakresie objętym w tej sprawie kontrolą w pełni odpowiada prawu. W tej sprawie skarga została wniesiona na uchwałę Zarządu Województwa Lubuskiego z [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z.

Sąd pierwszej instancji w punkcie pierwszym zaskarżonego wyroku stwierdził niezgodność z prawem ww. uchwały tylko w takim zakresie, w jakim uchwała ta dopuszczała do udziału w konkursie na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. osoby, które spełniały wymagania określone w § 1 ust. 1 lub w § 6 bądź w § 12 r.w.s.d.

Orzeczenie to jest prawidłowe. Wymagania stawiane kandydatom na stanowisko dyrektora placówki doskonalenia nauczycieli reguluje wydane na podstawie art. 188 ust. 1 Prawa oświatowego rozporządzenie w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli (r.p.d.n.). Rozporządzenie to wyczerpująco określa te wymagania i nie ma podstaw do uznania za wystarczające dla kandydata na stanowisko dyrektora placówki doskonalenia nauczycieli spełnienie wymagań wymaganych od kandydatów na stanowiska dyrektorów publicznych przedszkoli, publicznych szkół podstawowych, publicznych szkół ponadpodstawowych oraz publicznych placówek objętych r.w.s.d.

Jak trafnie stwierdził to Sąd pierwszej instancji wymagania te są rozłączne i zostały wyczerpująco uregulowane w każdym z tych rozporządzeń.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 188 ust. 3 Prawa oświatowego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że do konkursu na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. mogą być dopuszczone osoby, które spełniają wymagania wynikające z § 1 ust. 1 lub § 6 bądź § 12 r.w.s.d. Zgodnie z art. 188 ust. 3 ww. ustawy w zakresie nieuregulowanym odmiennie w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 do placówek doskonalenia stosuje się przepisy dotyczące placówek.

Tym samym skoro w zakresie wymogów stawianych kandydatom na stanowiska kierownicze placówek doskonalenia nauczycieli wyczerpującą regulację zawiera r.p.d.n., to nie stosuje się wymagań stawianych kandydatom na stanowisk kierownicze w publicznych przedszkolach, szkołach lub innych placówkach niż placówki doskonalenia nauczycieli. Prawodawca ma prawo odmiennie określić wymagania stawiane kandydatom na dyrektorów publicznych przedszkoli lub szkół i placówek doskonalenia nauczycieli.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zasadnie w tej sprawie Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. orzekł, że uchwała Zarządu Województwa Lubuskiego z [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. w części objętej punktem pierwszym zaskarżonego wyroku została wydana z naruszeniem prawa. Ponieważ uchwała ta nie była aktem prawa miejscowego i od dnia jej podjęcia minął okres jednego roku, to prawidłowym było stwierdzenie, że w opisanym zakresie została ona wydana z naruszeniem prawa.

Mając powyższe na uwadze skarga kasacyjna, jako niezasadna podlega na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddaleniu.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła tę skargę obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok Sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. W tej sprawie należało zasądzić od Województwa Lubuskiego na rzecz Wojewody Lubuskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Koszty obliczono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).