Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P. P. bezczynność Burmistrz S. w przedmiocie nierozpoznania wniosku postanowił: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę [...] (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem z 20 grudnia 2021 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, P. P. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza S. (dalej organ, Burmistrz) w przedmiocie w nierozpoznania wniosku z 10 listopada 2021 r. dotyczącego udzielenia informacji: "gdzie znajdują się mapy ze wstępnym projektem podziału, stanowiące załącznik do postępowania znak [...]".

W kolejnym piśmie nazwanym skarga z dnia 20 grudnia 2021 r., Skarżąca postawiła przy tym zarzuty naruszenia:

- złamania art. 7 oraz 9 k.p.a.,

- art. 225 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez łamanie obowiązku przeciwdziałania ograniczaniu prawa do składania skarg i wniosków. Zgodnie bowiem z art. 225 § 1 nikt nie może być narażony na jakikolwiek uszczerbek lub zarzut z powodu złożenia skargi lub wniosku albo z powodu dostarczenia materiału do publikacji o znamionach skargi lub wniosku, jeżeli działał w granicach prawem dozwolonych - tymczasem strona cały czas ponosi dodatkowe koszty poprzez konieczność składania korekt. Zgodnie z § 2 organy państwowe, organy jednostek samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych są obowiązane przeciwdziałać hamowaniu krytyki i innym działaniom ograniczającym prawo do składania skarg i wniosków lub dostarczania informacji – do publikacji - o znamionach skargi lub wniosku - tymczasem zdaniem skarżącej pracownicy wydziału Gospodarki Komunalnej i Zarządu Dróg przez cały czas przenoszą swoje urojone urazy na postępowanie administracyjne;

- tworzenie własnych przepisów prawa przez pracowników oraz łamanie standardów i przepisów obowiązujących pracowników organów podatkowych;

- prowadzenie postępowania w sposób nieprawidłowy

Wobec powyższych zarzutów skarżąca wystąpiła o:

1. natychmiastowe wydanie decyzji do wniosku z 10 listopada 2021 r. ;

2. zasądzenie kosztów postępowania od Urzędu Miasta w S.;

3. wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec wszystkich osób, które dopuściły się zaniedbań, w szczególności wobec pracowników: M. K. i S. K.;

4. zasądzenie odszkodowania dla skarżących, którzy narażani są na ciągłe ponoszenie dodatkowych kosztów przez Urząd Miejski w S. oraz straty moralne w wysokości 20.000 zł.

Kolejne uzupełnienia skargi zawarła w pismach z 30 marca 2022 r. (k-38 akt adm., k-48 i k-53).

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wystąpił o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej ewentualnie oddalenie, gdyż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w piśmie z 28 lipca 2021 r. organ odniósł się do kwestii map wskazując, że stanowią one integralną część postanowienia wydanego 9 czerwca 2021 r. znak [...]. Jednocześnie podniósł, że rozpoznanie wniosku, którego dotyczy skarga nie mogło zakończyć się wydaniem decyzji lub też postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej jako , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wskazać jednocześnie należy, iż każda wniesiona do sądu administracyjnego skarga podlega w pierwszej kolejności ocenie pod względem jej dopuszczalności tzn. czy ze względu na przedmiot zaskarżenia (akt, czynność lub zaniechanie organu) może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają.

Sąd wyjaśnia, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy zobowiązany do podjęcia czynności organ nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.

Należy podkreślić, że skoro możliwość zaskarżenia bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest - na mocy powyższego przepisu - zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności w nim określonych.

Rozważyć zatem należało, czy przedmiot objęty złożoną w niniejszej sprawie skargą może stanowić materię podlegającą rozpoznaniu przez sąd administracyjny, w świetle wyżej podanych przepisów art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.

Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Burmistrza S. dotycząca udzielenia pisemnej odpowiedzi na pismo strony z 10 listopada 2021 r., na co wyraźnie wskazują pisma nazywane skargą. W treści tego pisma skarżąca zwraca się do organu z zapytaniem gdzie znajdują się mapy gdzie znajdują się mapy ze wstępnym projektem podziału, stanowiące załącznik do postępowania znak [...]., którego skarżąca jest stroną. Niemniej skarżąca nie wnosi skargi na toczące się postępowanie dotyczące podziału nieruchomości, ale podnosi zarzuty do wniosku z 10 listopada 2021 r.

W ocenie Sądu, skarga na bezczynność organu jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Na organie nie spoczywał bowiem obowiązek wydania – na skutek złożonego wniosku – aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Reakcję organu na pismo strony powinno stanowić pismo, które posiada jedynie walor informacyjny i jako takie w żaden sposób nie rozstrzyga o sytuacji prawnej adresata. W takiej sytuacji nie można zakwalifikować jego jako jednego ze wskazanych w ww. przepisie aktów lub czynności administracji publicznej a skoro tak, to nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.

Podobnie, jak wynika z przywołanych wyżej przepisów nie leży w kompetencji sądu administracyjnego sprawowanie nadzoru nad pracownikami organu, czego domaga się skarżąca zgłaszając żądanie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec pracowników, którzy dopuścili się zaniedbań oraz zasądzenia odszkodowania, które stanowiłoby naprawienie szkody polegającej na narażaniu na ponoszenie dodatkowych kosztów i starty moralne, a zatem naprawienie szkód wywołanych działaniem pracowników organu podatkowego. Nadzór nad prawidłowością wykonywanych przez pracowników organów zadań sprawują te organy we własnym zakresie przez uprawnione do tego osoby. Żądanie naprawienia ewentualnych szkód możliwe jest w właściwym trybie przez sądem powszechnym.

W konsekwencji uznać należy, iż skarga w nieniniejszej sprawie wykracza poza kognicję Sądu. Jest zatem niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji) Sąd postanowił zaś na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.