II SA/Kr 1425/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-04	
Data wpływu	2025-11-06	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Agnieszka Nawara-Dubiel /sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz
Mirosław Bator /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6159 Inne o symbolu podstawowym 615	
Hasła tematyczne	Inne	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2003 nr 80 poz 717; art 2 pkt 16  lit b i c  . art 37  , art 37 d; Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 września 2025 r. znak: SKO.ZP/4122/197/2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie urządzenia reklamowego oddala skargę.	
Uzasadnienie
II SA/Kr 1425/25

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa (dalej: "PMK") decyzją z 30 kwietnia 2025 r., znak: PKK.610.5.61.2022.KP, wydaną m.in. na podstawie art. 37d ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm., dalej: "upzp"), nałożył na R. sp. z o.o. we W. (dalej: "spółka") karę pieniężną (30053 zł) za umieszczenie od 10 stycznia do 11 maja 2023 r. na działce nr [...] przy ul. [...] w K. urządzenia reklamowego o łącznej powierzchni służącej ekspozycji reklamy wynoszącej 10,78 mkw. niezgodnego z § 13 pkt 3 lit. a uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2020 r. poz. 1984, dalej: "uchwała"), wskazując przy tym na to, że:

- decyzją własną z 9 stycznia 2023 r. na podstawie art. 37d ust. 5 upzp nałożył na spółkę karę pieniężną za okres od 2 grudnia 2022 r. do 9 stycznia 2023 r. oraz obowiązek dostosowania słupa plakatowo-reklamowego typu "okrąglak" do uchwały przez zamontowanie zwieńczenia o średnicy do 1,4 m (w miejsce 1,58 m), zaś spółka nie wniosła odwołania;

- "okrąglak" był oznaczony pod zwieńczeniem informacją "[...]", numerem telefonu i numerem słupa ([...] a dane kontaktowe są zbieżne z danymi na stronie internetowej spółki;

- w wykazie nośników dołączony do ekspertyzy budowlanej wykonanej na zlecenie spółki, znajduje się oświadczenie, że słup [...] to własność spółki;

- kontrole przeprowadzone: 10 stycznia, 19 stycznia, 25 stycznia, 27 stycznia, 2 lutego, 7 lutego, 9 lutego, 15 lutego, 23 lutego, 1 marca, 8 marca, 16 marca, 29 marca, 5 kwietnia, 11 kwietnia, 26 kwietnia, a także 11 maja 2023 r., kiedy to ok. godz. 21:50 dokonano usunięcia "okrąglaka" (nagranie z kamery drogowej);

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej: "SKO") decyzją z 4 września 2025 r., znak: SKO.ZP/415/197/2025, wydaną po rozpatrzeniu odwołania spółki, utrzymało decyzję PMK w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO wskazało, że PMK prawidłowo ustalił, że właścicielem urządzenia reklamowego jest spółka. Wprawdzie treść naklejki na kolejnych fotografiach nie pozostaje w pełni czytelna, ale pozwala na jej zidentyfikowanie na podstawie kształtu, formy graficznej. Z urzędu wiadomo, że nalepkami o takim kształcie/formie posługuje się na terenie miasta spółka, oznaczając należące do niej słupy. Przede wszystkim jednak należy mieć na uwadze, że "okrąglak" był objęty umową na wykonanie ekspertyzy dotyczącej stanu słupów. Na k. 63 znajduje się oświadczenie z 22 lipca 2022 r., w którym potwierdza się, że słupy stanowią własność spółki. Do ekspertyzy dołączono wykaz nośników reklamowych, w których widnieje słup o nr [...] zlokalizowany przy ul. [...]/[...]. Dowody zgromadzone w aktach sprawy potwierdzają, że spółka co najmniej od lipca 2022 r. była wyłącznym właścicielem słupa. Czynności kontrolne utrwalone w formie protokołów potwierdzają, że spółka prowadziła swą działalność reklamową zarówno w okresie badanym w toku postępowania zakończonego ostatecznie decyzją z 9 stycznia 2023 r., jak i po wydaniu tej decyzji. Co prawda z akt nie wynika, w jakiej konkretnie dacie słup został umieszczony, lecz w dacie pierwszej czynności kontrolnej stwierdzającej niezgodność słupa z uchwałą i wszczęcia postępowania w tej sprawie, podmiotem odpowiedzialnym i wyłącznie dysponującym była i jest spółka. Wprawdzie art. 37 ust. 1 upzp powiada o tym, kto "umieścił", lecz zestawienie tego słowa z okolicznością, że tzw. uchwały krajobrazowe mogły być podejmowane od 11 września 2015 r., prowadzi do wniosku, że intencją ustawodawcy było objęcie karalnością nie tylko obiektów posadowionych w trakcie obowiązywania uchwały, ale także tych, które były już "umieszczone" w chwili, kiedy uchwała weszła w życie. Przemawia za tym art. 37a ust. 9 upzp – przepisy dostosowawcze z istoty swej dotyczą stanów faktycznych zastanych przed wejściem w życie. Przeciwne rozumienie art. 37d ust. 1 i art. 37a ust. 9 upzp prowadziłoby do sytuacji, w której po upływie okresu dostosowawczego "okrąglak" bez żadnych ograniczeń mógłby funkcjonować jako element krajobrazu. Nie sposób pominąć tego, że to spółka czerpie korzyści finansowe z dysponowania "okrąglakiem" i prowadzenia działalności reklamowej (zamieszczanie treści reklamowej o różnej treści).

Zdaniem SKO dalmierz laserowy (dane dot. urządzenia na k. 3) daje gwarancję poprawności pomiarów. Pomiary wykonano z bliskiej odległości. Skoro zdjęcia z poszczególnych kontroli są załączone do poszczególnych protokołów sporządzonych w dniach przeprowadzonych kontroli, to bezpodstawne są dywagacje co do braku dowodów, w jakich datach zdjęcia te zostały wykonane i próby podważenia ich mocy dowodowej. Fakt ich umieszczenia w protokołach świadczy o tym, że obrazują stan faktyczny istniejący w datach sporządzenia protokołów, w tym czas, miejsce i sposób pomiaru ekspozycji reklamowej słupa. Protokoły te podpisane zostały przez sporządzającego pracownika i opatrzone datą, który tym samym dał gwarancję zgodności z prawdą stwierdzonych faktów. Nadto w każdym protokole z kontroli podano wymiary słupa, zaś do protokołu z 2 grudnia 2022 r. dodatkowo sporządzono rysunek techniczny. Spółka nie przedstawiła żadnych dowodów podważających te ustalenia. Zbędne zaś byłoby poszukiwanie kolejnych dowodów, np. współrzędnych GPS czy innych cyfrowych śladów, dla wykazania niezakwestionowanych skutecznie okoliczności.

SKO wskazało, że uchwała nie zawęża zakresu swojego zastosowania wyłącznie do pasów drogowych, jednak lokalizacja słupa w pasie drogowym jest niewątpliwa. Do akt załączono mapę ewidencją i mapę zasadniczą z zaznaczoną szczegółową lokalizacją słupa w obrębie pasa drogowego. Taka lokalizacja na chodniku widoczna jest również na dokumentacji fotograficznej, a do akt załączono informację opisowo-graficzną z mapy ewidencyjnej i rejestru gruntów (k. 66- 68).

Odnosząc się do zarzutu kwestionującego wymiary słupa, SKO wyjaśniło, że karę nałożono od części słupa w kształcie walca służącej do umieszczania reklam i na której znajdowały się reklamy, jak uwidoczniono na zdjęciach i w protokołach kontroli.

Na koniec SKO stwierdziło brak podstaw do zastosowania art. 189f kpa, uwypuklając to, że czynność wszczęcia z urzędu postępowania w tej sprawie nie zmobilizowała strony do niezwłocznego usunięcia naruszeń i dokonano tego dopiero w maju 2023 r., a okoliczność ta przesądza o konieczności i nieuchronności kary dla osiągnięcia celów uchwały.

W skardze– podnosząc, że odpowiedzialność należałoby przypisać podmiotowi, który przygotował i instalował konstrukcję – spółka wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (w tym zastępstwa procesowego), zarzucając naruszenie:

1) art. 7 kpa przez przyjęcie, że umieściła słup;

2) art. 77 kpa przez przyjęcie wbrew dowodom, że umieściła słup;

3) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa przez przyjęcie, że umieściła słup, podczas gdy nie wynika to z żadnego z przedłożonych dokumentów;

4) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa przez:

a. przyjęcie, że umieściła słup, podczas gdy stoi on od około kilkudziesięciu lat, a PMK nie dołączył żadnych dowodów świadczących o tym, że go umieściła;

b. przyjęcie, że nie budzi wątpliwości, jaki podmiot jest odpowiedzialny za umieszczenie słupa, podczas gdy wszelkie rzekome dowody i twierdzenia SKO nie są wystarczające do nałożenia na nią kary, bo nie wynika z nich, że umieściła słup;

c. uznanie za wiarygodny i rzetelny materiał dowodowy (m.in. naklejki z napisem R. numer słupa, umowy z podmiotami publicznymi), podczas gdy z żadnego z dowodów nie wynika, że umieściła słup, a rozumowanie w tym zakresie opiera się wyłącznie na przypuszczeniach;

d. oparcie uzasadnienia na ogólnych stwierdzeniach, które mogą być wykorzystane w dowolnym postępowaniu;

5) art. 77 kpa, bo dowody PMK nie są wystarczające, a informacja "[...]", kopie umów czy numer telefonu nie stanowią dowodu, na podstawie którego można nałożyć karę i z którego wynika, że to ona odpowiada za umieszczenie słupa;

6) art. 107 § 3 kpa, bo PMK nie zgromadził całego materiału dowodowego, a SKO uznało bez przedłożenia żadnego dowodu, że nie ma wątpliwości co do tego, kto odpowiada za umieszczenie słupa;

7) art. 37d ust. 1 upzp przez uznanie, że umieściła słup.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi.

27 listopada 2025 r. spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z instrukcji obsługi dalmierza dla wykazania, że: a) pomiary nie zostały wykonane zgodnie z instrukcją; b) osoba wykonująca pomiary nie była uprawniona i przeszkolona do używania dalmierza; c) dalmierz nie został prawidłowo skalibrowany; d) dalmierz nie ma ważnych certyfikatów; e) PMK nie przedłożył żadnych protokołów lub zdjęć z rzekomych pomiarów, podczas gdy dalmierz umożliwia ich wykonanie; f) pomiary nie były wykonane pod kątem 90 stopni zgodnie z zaleceniami producenta – podnosząc przy tym w szczególności, że dane identyfikacyjne urządzenia (numer seryjny) są nieznane, w aktach zalega zdjęcie urządzenia certyfikowanego/skalibrowanego przeszło 5 lat temu, a wymiary powierzchni słupa nie odpowiadają powierzchni plakatów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

W pierwszej kolejności trzeba przytoczyć regulacje prawne istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm.) – dalej jako "u.p.z.p.", rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane. Uchwała ta jest aktem prawa miejscowego.

Stosownie do przytoczonych zapisów podjęta została uchwała Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (opubl. w Dz. Urz. Woj. Małop. z dnia 9 marca 2020 roku, poz. 1984) – dalej też jako "uchwała krajobrazowa", "uchwała".

Uchwała ta ustaliła zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane (por. § 3 pkt. 1 uchwały).

Wedle zapisów § 27 uchwały weszła ona w życie po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dniem 1 lipca 2020 r.

W myśl § 25 ust. 1 uchwały zawarte w niej zakazy, zasady i warunki znajdują zastosowanie do obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń sytuowanych, budowanych, remontowanych lub przebudowywanych od dnia wejścia w życie uchwały.

Stosowne do § 25 ust. 2 uchwały tablice reklamowe i urządzenia reklamowe istniejące w dniu wejścia w życie uchwały, należy dostosować do zawartych w uchwale zakazów, zasad i warunków w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały.

Zgodnie z art. 37d ust. 1 – 2 u.p.z.p., podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej (ust. 1). Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 1, karę pieniężną wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe (ust. 2).

Stosownie do treści art. 2 pkt 16 lit. b i c u.p.z.p. pod pojęciem "tablicy reklamowej" należy rozumieć przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy, reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem, zaś "urządzeniem reklamowym" jest przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem.

Według art. 37d ust. 4 u.p.z.p., karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.

Zgodnie z art. 37d ust. 5 u.p.z.p., w przypadku, gdy w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami, o których mowa w ust. 1, w decyzji tej określa się:

1) wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w sprawie do dnia wydania decyzji, oraz

2) obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.

Z kolei w myśl art. 37 d ust. 6 u.p.z.p. decyzja, o której mowa w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.

W myśl art. 37 d ust. 7 u.p.z.p. po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji, wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.

Jak stanowi art. 37d ust. 8 u.p.z.p. wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70, 1313 i 2291), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.

Natomiast według art. 37d ust. 9 u.p.z.p., jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 3 lit. c ww. uchwały, działka nr [...] obr. [...] przy ul. [...] ( w terenie to "róg" ul. [...] i [...]), na której znajduje się przedmiotowy słup plakatowo - reklamowy, znajduje się w Strefie III, podobszar 3, zgodnie z załącznikiem graficznym, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 uchwały. Działka [...] zlokalizowana jest nadto w całości w pasie drogowym tarczy skrzyżowania dróg publicznych.

Zgodnie z § 13 pkt. 2 lit. a i b uchwały krajobrazowej, dopuszcza się sytuowanie słupa plakatowo – reklamowego ("okrąglak") na całym obszarze miasta, z wyłączeniem Podobszaru 1 III Strefy, w odległości nie mniejszej niż 15 m od wiaty przystankowej komunikacji miejskiej oraz 15 m od innego słupa reklamowego.

Ponadto zgodnie z § 13 pkt 3 lit. a uchwały krajobrazowej, słup taki w obszarze objętym wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO oraz w strefie buforowej tego obszaru (a jest to właśnie ta strefa) powinien mieć zwieńczenie w kształcie kopuły o podstawie sześciokąta, opisanej na geometrycznie wyznaczonej półkuli o średnicy do 1,4 m, zakończonej iglicą z kulą.

Przedmiotowy "okrąglak", nie odpowiadał wyżej opisanym warunkom uchwały, w okresie wskazywanym w decyzji, a to z uwagi na fakt, że umieszczony został w odległości 14,12 m od innego słupa plakatowo – reklamowego oraz w odległości 7,43 m od wiaty przystankowej komunikacji publicznej. Nadto zwieńczenie słupa miało średnicę 1,58 m wobec dopuszczonych 1,4 m.

Już w tym miejscu warto przypomnieć, że decyzją z dnia 9 stycznia 2023 r. znak 1/P/PK/UK5D/KP/23/ZDM Prezydent Miasta Krakowa nałożył na skarżąca spółkę R. sp. z o.o. karę pieniężną za umieszczenie od dnia 2 grudnia 2022 r. do dnia 9 stycznia 2023 r. ww. urządzenia reklamowego oraz nałożył na spółkę obowiązek dostosowania przedmiotowej reklamy do przepisów uchwały krajobrazowej. Od decyzji tej nie zostało wniesione odwołanie.

Obecnie prowadzone postępowanie dotyczy tego samego słupa, dotkniętego tą samą niezgodnością z uchwałą reklamową. Termin, za jaki wymierzono karę z kolei obejmuje czas od dnia następnego po dniu wydania poprzedniej decyzji (10 stycznia 2023 r.) do ostatniego potwierdzonego momentu, w którym słup nadal był niedostosowania do wymogów uchwały reklamowej (11 maja 2023 r.).

Okoliczności faktyczne istotne z punktu widzenia kontrolowanej decyzji wynikają z protokołów z kontroli przeprowadzonych w dniach : 10 stycznia, 19 stycznia, 25 stycznia, 27 stycznia, 2 lutego, 7 lutego, 9 lutego, 15 lutego, 23 lutego, 1 marca, 8 marca, 16 marca, 29 marca, 5 kwietnia, 11 kwietnia, 26 kwietnia, a także 11 maja 2023 r. Dopiero podczas kontroli w dniu 11 maja 2023 r, stwierdzono, iż przedmiotowy słup plakatowo-reklamowy typu "okrąglak" został usunięty, na okoliczność tego faktu zabezpieczono nagranie z kamery drogowej systemu sterowania ruchem UTCS.

Ustalone w toku postępowania przez organy okoliczności faktyczne, w świetle akt sprawy nie budzą wątpliwości. Podstawowe zarzuty skargi koncentrują się na twierdzeniach, że to nie skarżąca spółka jest podmiotem odpowiedzialnym za umieszczenie "okrąglaka" w tej lokalizacji i to nie na nią owa kara powinna zostać nałożona. Wbrew tym zarzutom okoliczność ta została w zaskarżonej decyzji wyjaśniona w sposób bardzo szczegółowy i wyczerpujący.

Nieuzasadnione są także zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. Analiza akt przedmiotowej sprawy oraz uzasadnienia do zaskarżonej decyzji prowadzą do wniosku, że organy na gruncie tego postępowania uczyniły zadość wszystkim powyższym obowiązkom. W sposób szczegółowy i drobiazgowy zebrały oraz rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Organy obu instancji dokładnie przeanalizowały treść zapisów uchwały krajobrazowej i prawidłowo przyjęły, że przedmiotowy słup narusza przepisy wskazanej uchwały.

Wniosek dowodowy zawarty w uzupełnieniu skargi, a dotyczący przeprowadzenia przez Sąd dowodu z instrukcji obsługi dalmierza nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 106 § 3 o § 5 p.p.s.a., Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie Sąd nie ma nie tylko istotnych, ale żadnych wątpliwości co do stanu faktycznego ustalonego przez organy. Wniosek taki zresztą – związany z kwestionowaniem poprawności sposobu użycia dalmierza – swobodnie mógł zostać przez spółkę złożony w toku postępowania, czego spółka zaniechała. Nadto podkreślenia wymaga (co znane jest Sądowi z urzędu), że nie jest to jedyne urządzenie reklamowe tej spółki, za które wymierzona została kara na podstawie uchwały reklamowej obowiązującej w Krakowie, o czym świadczą wyroki WSA w Krakowie o sygnaturach : II SA/Kr 1422/25, II SA/Kr 1370/25, II SA/Kr 1163/25, II SA/Kr 1003/25, II SA/Kr 1142/25, II SA/Kr 861/25, II SA/Kr 812/25, II SA/Kr 811/25, II SA/Kr 392/25, II SA/Kr 693/24, II SA/Kr 1021/24, II SA/Kr 921/24, II SA/Kr 1472/24, II SA/Kr 1413/24, II SA/Kr 1522/24, II SA/Kr 39/24, II SA/Kr 387/24. Wielość tych spraw, w powiązaniu z faktem wydania i doręczenia spółce decyzji z dnia z dnia 9 stycznia 2023 r. znak 1/P/PK/UK5D/KP/23/ZDM świadczy o tym, że spółce od dawna znane były zasady uchwały reklamowej obowiązujące w Krakowie, lecz świadomie postanowiła się do nich przez pewien czas nie stosować.

Niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, Sąd nie dostrzegł jakichkolwiek innych podstaw, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów zaskarżoną decyzję Sąd uznał za prawidłową i oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.