Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie WSA Wojciech Gapiński (spr.), Paweł Kornacki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi B. B.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości na 2013 r. postanawia: odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania z dnia [...] r. wniesionego w imieniu skarżącej B. B. przez jej pełnomocnika, będącego radcą prawnym, od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] r., nr [...], którą ustalono skarżącej zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2013 r. w wysokości [...] zł.

Skargę podpisał wspomniany pełnomocnik skarżącej.

W dniu 8 września 2016 r. doręczono temu pełnomocnikowi wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Kwotę należną tytułem wpisu od skargi uiszczono w dniu 15 września 2016 r.

Tego samego dnia pełnomocnik skarżącej przedstawił nieuwierzytelnioną kopię udzielonego mu pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wezwania do usunięcia jej braku formalnego.

Należy bowiem mieć na względzie, że stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Niedołączenie tego dokumentu do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma.

Jeżeli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że ostatnim dniem do wykonania takiego wezwania w niniejszej sprawie był czwartek 15 września 2016 r. Co prawda, w tym dniu pełnomocnik skarżącej do wezwania się ustosunkował, jednakże sposób, w jaki to uczynił, nie może skutkować uznaniem, by wezwanie to zostało wówczas wykonane.

Dostrzeżenia bowiem wymaga, że w świetle wyżej powołanych regulacji nie ulega wątpliwości, że w celu wykazania swego umocowania do działania w sprawie pełnomocnik powinien przedstawić albo pełnomocnictwo, albo uwierzytelniony odpis tego dokumentu. Posłużenie się nieuwierzytelnioną jego kopią jest zatem niewystarczające.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego musi zatem prowadzić do wniosku, że termin do wykonania wezwania do usunięcia braku formalnego skargi upłynął pełnomocnikowi skarżącej bezskutecznie z dniem 15 września 2016 r. Z tego względu skargę tę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Stąd wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.