Postanowieniem z 10 maja 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt III OZ 814/21) odrzucił zażalenie E. K. i K. K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2022 r.
Pismem z 2 czerwca 2022 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej nie przewidują środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. I chociaż skarżący mają wiedzę o niedopuszczalności skarżenia orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż zostało im to wyjaśniane w sprawie wielokrotnie, to przypomnieć należy, że również na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie.
