Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na postanowienie [...] w [...] z dnia [...] września 2025 r., znak: [...] w przedmiocie wyłączenie oskarżyciela publicznego w postępowaniu wykroczeniowym postanawia: odrzucić skargę.

I.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2025 r., znak: [...], na podstawie którego nie wyłączono: Komendanta Powiatowego Policji jako oskarżyciela publicznego (pkt 1), nie wyłączono pozostałych oskarżycieli publicznych Komendy Powiatowej Policji (pkt 2), nie wyłączono policjantów realizujących czynności wyjaśniające w sprawach o wykroczenia w Komendzie Powiatowej Policji (pkt 3) od prowadzenia czynności wyjaśniających oraz od udziału przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego. Jako podstawę prawną postanowienia organ wskazał art. 32 § 2 i § 3 oraz art. 19 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 860, dalej jako k.p.o.w.) oraz art. 41 § 1 i art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 46, dalej jako k.p.k.) w zw. z art. 19 § 1 k.p.o.w.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna

z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której skarga dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 769 ze zm.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,

i stosują środki określone w tych przepisach.

Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2025 r., wydane na podstawie art. art. 32 § 2 i § 3 oraz art. 19 § 2 k.p.o.w. oraz art. 41 § 1 i art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 19 § 1 k.p.o.w., nie zalicza się do wyliczonych powyżej form działania administracji publicznej objętych właściwością sądu administracyjnego.

Sprawy o wykroczenia toczą się w oparciu o regulację ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Kodeks ten natomiast odsyła do przepisów Kodeksu postępowania karnego (por. art. 1 § 2 k.p.o.w.) nie przewidując, aby wydane w oparciu o jego regulacje akty lub podjęte czynności, mogły być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Działalność organów policji odnosząca się do spraw o wykroczenie, nie należy do działalności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie WSA Poznaniu z 22 października 2025 r., IV SA/Po 879/25, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Trafnie zauważył również organ w odpowiedzi na skargę, że takie postanowienie wydawane jest przez organ bezpośrednio przełożony nad osobą podlegającą wyłączeniu, a nie przez sąd administracyjny. Sądy administracyjne nie kontrolują zaś czynności procesowych organów postępowania karnego i wykroczeniowego. Kontrola taka należy bowiem do właściwości sadów powszechnych w ramach środków przewidzianych w procedurach karnych i wykroczeniowych.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.