Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać i wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata T.L. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł ([...]) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę D.B. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T.L.

Ustanowiony w sprawie pełnomocnik w piśmie z dnia [...] przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie wnosząc o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady przyznania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). W myśl § 2 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane stosownie do ust. 1 wynagrodzenie podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, stawki minimalne wynoszą 75 % stawki minimalnej przewidzianej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Pismo pełnomocnika z dnia [...] stanowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl zatem powołanych wyżej przepisów wynagrodzenie pełnomocnika w niniejszej sprawie wynosi [...] zł, co stanowi [...] % z kwoty [...] zł. Kwota ta została powiększona o podatek od towarów i usług w wysokości 22%, co łącznie czyni kwotę [...] zł.

W tym stanie rzeczy należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wyliczonej wyżej wysokości.

JR