Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2008 r. sprawy ze skarg K. Sp. z o.o. w W. oraz J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2007r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 1, art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził z urzędu nieważność decyzji nr [...] wydanej dnia [...] listopada 2004r. przez Starostę [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J. S. pozwolenia na budowę – dokończenie budowy budynku jednorodzinnego na działce nr [...] we wsi M..

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że jak wynika ze zgromadzonego

w sprawie materiału w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę tj. [...] listopada 2004r. dom, którego ona dotyczy był wykonany w stanie surowym otwartym.

Organ podniósł, że roboty budowlane były prowadzone przez inwestora na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 1999r. której nieważność stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 31 maja 2004r.

Inwestycja prowadzona przez J. S. nie była więc samowolą budowlaną ale dla jej dokończenia inwestor winien uzyskać pozwolenie na wznowienie robót wydane przez powiatowy organ nadzoru budowlanego.

Wobec tego, ponieważ inwestor złożył wniosek o pozwolenie na dokończenie robót budowlanych w sytuacji gdy roboty te były już zaawansowane, starosta winien przekazać wniosek do rozpatrzenia organowi nadzoru budowlanego. Wydana decyzja przez Starostę [...] dotknięta jest więc wadą z art. 156 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego.

Odwołanie od tej decyzji wniósł J. S.. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004r.

W uzasadnieniu organ podał, że w jego ocenie decyzja ta nie jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż stosownie do treści art. 37 ust. 2 ustawy Prawo budowlane na dzień podjęcia weryfikowanej decyzji – rozpoczęcie albo wznowienie budowy może nastąpić po wydaniu nowej decyzji

o pozwoleniu na budowę o której mowa w art. 28, albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych o której mowa w art. 51 ust. 3 ustawy.

Wobec powyższego zdaniem organu właściwym do wydania przedmiotowej decyzji był Starosta [...].

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i D. M..

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 2, art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pominięcie oceny zgodności inwestycji na działce [...]

z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, oraz błędne oparcie rozstrzygnięcia o przepis art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego w jego brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji w postępowaniu nadzorczym, a nie uwzględnienie treści tego przepisu z daty wydania kwestionowanej decyzji.

Po zapoznaniu się z treścią skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] października 2007r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2007r. i utrzymał

w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r.

W uzasadnieniu organ podał, że po przeanalizowaniu rozstrzyganej sprawy uznał za zasadne zarzuty podniesione w skardze D. i M. M..

Organ podniósł, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004r. zapadła w sprzeczności z ustaleniami obowiązującego w dacie jej wydania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru objętego inwestycją.

Stosownie bowiem do treści § 10 uchwały Rady Gminy L. z dnia [...] grudnia 2001r. w sprawie zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi M. etap 2, minimalna wielkość działki przeznaczonej pod inwestycję winna wynosić 800 m2, zaś pkt 2.3 uchwały stanowi wymóg pozostawienia minimum 50 % powierzchni działki biologicznie czynnej.

Tymczasem obszar działki [...] wynosi 644 m2 co nie odpowiada warunkom określonym w przepisach prawa miejscowego – co narusza rażąco art. 35 Prawa budowlanego.

Z tych względów organ uznał, że należy uchylić własną decyzję z [...] sierpnia 2007r. i utrzymać w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli Spółka z.o.o. "K." i J. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik J. S. zarzucił organowi:

- naruszenie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270) - dalej p.p.s.a. w związku z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędne zastosowanie w sytuacji braku skargi uprawnionego podmiotu, co uniemożliwia zastosowanie trybu samokontroli wydanej przez organ decyzji;

naruszenie zasady dwuinstancyjności - art. 15 k.p.a. oraz przepisów regulujących

właściwość organów poprzez oparcie rozstrzygnięcia na odmiennych od podanych w

uzasadnieniu decyzji organu I instancji okolicznościach faktycznych;

rażące naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niewskazanie podstawy prawnej

rozstrzygnięcia;

rażące naruszenie art. 73 § 1 k.p.a. oraz art. 9, 10, 11 k.p.a. poprzez uporczywe

uniemożliwianie stronie zapoznania się z aktami sprawy.

Pełnomocnik podniósł, że postępowanie nadzorcze w niniejszej sprawie zostało wszczęte początkowo na skutek wniosku M. i D. M. lecz następnie Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007r. umorzył wszczęte postępowanie uzasadniając rozstrzygnięcie brakiem przymiotu strony po stronie wnioskodawców i wszczął postępowanie z urzędu.

W tej sytuacji organ odwoławczy uchylając swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2007r. uwzględnił skargę osób którym odmówiono prawomocnie przymiotu strony.

Zdaniem skarżącego skoro wnoszący skargę M. i D. M. nie mają przymiotu strony w postępowaniu nadzorczym to wniesienie przez nich skargi skutkuje brakiem skargi uprawnionego podmiotu, w związku z czym organ nie mógł korzystać z przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) umożliwiającej samokontrolę wydanej decyzji.

Natomiast pełnomocnik Spółki "K." zarzucił organowi nadto naruszenie art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej

i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] października 2007r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi którą organ w ramach autokontroli uwzględnił skargę na decyzję

z dnia [...] sierpnia 2007r. uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] wydanej

w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Zdaniem Sądu skarga jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 77 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 54 w/w ustawy.

Zgodnie z treścią § 1 art. 54 ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi zgodnie zaś z § 3 tego artykułu organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Z treści powołanego przepisu wynika, że stanowi on samodzielne upoważnienie organu administracji publicznej do weryfikacji własnego rozstrzygnięcia, a warunkiem skorzystania z uprawnień do samokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów i wniosków skargi jak i wskazanej w niej podstawy prawnej co znaczy, że podejmując rozstrzygnięcie w tym trybie organ jest związany treścią żądania skarżącego i nie ma możliwości wybiorczego uwzględnienia skargi (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2004r., sygn. akt III SA 1804/02).

Jeżeli organ nie podziela niektórych zarzutów, kwestionuje przedstawioną

w skardze podstawę lub ocenę prawną naruszeń to nie może wydać rozstrzygnięcia

w oparciu o przepis art. 54 § 3 ppsa.

Jednakże zgodnie z treścią art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny oraz prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich

i organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych i innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

A więc osobą która ma uprawnienie do skutecznego wniesienia skargi jest ten kto wykaże, że istnieje związek między strefą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością, czyli ten kto działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać i po wniesieniu skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję

z dnia [...] stycznia 2007r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego chcąc skorzystać

z instytucji autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi miał obowiązek ustalić czy wnoszący skargę M. i D. M. mają interes prawny w rozumieniu art. 50 w/w ustawy do skutecznego jej wniesienia, gdyż tylko w przypadku skutecznej prawnie skargi organ może skorzystać z uprawnienia określonego w art. 54 § 3 ustawy.

Organ nie wypełnił tego obowiązku co jest istotne tym bardziej, że Wojewoda [...] na etapie wniosku małż. M. uznał, że nie mają oni interesu prawnego do wszczęcia postępowania nadzorczego.

Przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy organ winien uwzględnić powyższe uwagi i ustalenia.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145s 1pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.