Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 5 stycznia 2021 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 1514/20 o odrzuceniu skargi M. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 października 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 1514/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu odrzucił skargę M. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (Kolegium lub SKO) z [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że M. O. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do WSA w Poznaniu skargę na ww. postanowienie Kolegium.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Poznaniu z 16 września 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.

Sąd pierwszej instancji, wobec nieuiszczenia w wyznaczonym terminie przez stronę skarżącą, mimo stosownego wezwania, wpisu od skargi, odrzucił skargę.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł M. O. reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa) poprzez ich błędne zastosowanie, zaś art. 67 § 5 Ppsa poprzez jego niezastosowanie.

Wskazując na powyższe strona skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego podnosi, że doręczenia zarządzenia wzywającego o uiszczenie wpisu dokonano bezpośrednio na adres strony, która ustanowiła pełnomocnika, co jest wobec tego bezskuteczne i nie wywiera skutku procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 Ppsa od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 Ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 Ppsa. Zastosowanie tego rygoru oparto na ustaleniu, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie. Wbrew temu co podnosi się w zażaleniu, zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prawidłowo doręczono na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego w dniu 21 września 2020 r. (dowód: k. – 23 akt sądowych), gdyż jak stanowi art. 67 § 5 Ppsa jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę odebrała E. K. – upoważniony pracownik kancelarii – opatrując zwrotne potwierdzenie odbioru tegoż pisma pieczątką kancelarii pełnomocnika. Nie jest zaś przez stronę kwestionowane, że w zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 28 września 2020 r., wpis od skargi nie został uiszczony.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione powyżej okoliczności nie dają podstaw do podważenia skuteczności doręczenia stronie skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Niewątpliwie w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, skutkiem czego było jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 Ppsa. Tym samym zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.