W dniu 24 czerwca 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) T. F. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi gminnej w B. wraz z remontem istniejących zjazdów, budową zjazdów, wykonaniem rowów i ułożeniem korytek odwadniających drogę, przebudową i budową przepustów oraz przebudową (przebudowa, rozbiórka, budowa) sieci energetycznych, telefonicznych, wodociągowych i melioracyjnych".
Skarżący skargę wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzję organu drugiej instancji skarżący odebrał w dniu 23 maja 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.)
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 23 maja 2014 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 czerwca 2014 r. Tymczasem skarżący – niezależnie od faktu, że skargę nadał bezpośrednio do Sądu, nie zaś do organu, który wydał decyzję – wniósł skargę 24 czerwca 2014 r., zatem już po upływie ustawowego terminu.
W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
