drukuj    zapisz    Powrót do listy

6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658, Odrzucenie skargi, Wojewoda, Odrzucono skargę, II SAB/Gl 231/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2026-01-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Gl 231/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2026-01-28 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agnieszka Kręcisz-Sarna /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, , , po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 26 listopada 2025 r. A. H. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi.

W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego dnia 30 grudnia 2025 r. i pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przepis art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wskazuje wymagane elementy składowe pisma procesowego, w tym skargi. Z przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, w którym strona działa w postępowaniu przez pełnomocnika, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.). Z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zwalnia fakt, że takie pełnomocnictwo zostało przedłożone w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu przez sąd, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z akt sprawy wynika, że pismem sądowym z dnia 29 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi oraz pouczony o konsekwencjach ich nieusunięcia. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia 30 grudnia 2025 r. i termin do jego wykonania upłynął 7 stycznia 2026 r. Pełnomocnik do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono natomiast po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.



Powered by SoftProdukt