Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [....] w przedmiocie negatywnej opinii w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z dnia [...] r. nr [....] II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M.K. kwotę 355 zł /słownie: trzysta pięćdziesiąt pięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

II SA/Rz 591/05

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. z dnia[....]. znak: [....] w sprawie negatywnego zaopiniowania wniosku M.K. dotyczącego wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo -przemysłowym w miejscowości T.

W podstawie prawnej powołano przepis art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 18 ust. 3 a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm./.

Uzasadnieniem odmowy przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. pozytywnego zaopiniowania wniosku skarżącej było niespełnienie przez planowany punkt sprzedaży napojów alkoholowych wymogów ustalonych w Uchwale Nr [....] Rady Gminy J. z dnia [....]r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży napojów alkoholowych i warunków sprzedaży tych napojów oraz zakazu spożywania napojów alkoholowych.

Uchwała została wydana między innymi na podstawie art. 12 ust.1 i 2 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

W świetle § 2 pkt 1 lit. b cytowanej uchwały na który powołała się Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, punkt sprzedaży piwa przeznaczony do spożycia poza miejscem sprzedaży nie może być usytuowany bliżej niż 40 m od szkół, placówek oświatowo – wychowawczych, stosownie zaś do § 5 pkt 2 uchwały pomiarów odległości w przypadku braku stałego ogrodzenia dokonuje się od granic posesji, drogą najkrótszą.

W ocenie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych planowany sklep nie spełnia wymagań określonych w/w uchwale gdyż odległość od miejsca bramy wejściowej na teren szkoły do wejścia do sklepu wynosi 31,60 m zaś od granicy najbliższego rogu działki szkolnej do wejścia do sklepu 16,70m.

W zażaleniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego M.K. zarzuciła orzeczeniu naruszenie prawa materialnego oraz obrazę przepisów prawa procesowego i wyjaśniła, że według jej wyliczeń oraz mapki pomiarów geodezyjnych odległość punktu sprzedaży do granicy szkoły wynosi ponad 40 m.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło zażalenia. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] roku utrzymało w mocy zaskarżone przez skarżącą postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z dnia [...] roku podzielając argumentację w/w Komisji .

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 18 ust. 3 a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 147, póz. 1231 z późn. zm.) zezwolenie między innymi na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. l i 2 ustawy.

Art. 12 ust. 2 powołanej ustawy stanowi, że rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

Działając w oparciu o powołaną delegację ustawową, Rada Gminy w J. uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] ustaliła zasady usytuowania na terenie gminy miejsca sprzedaży napojów alkoholowych oraz określiła odległości sytuowania tych miejsc jak również zasady mierzenia tych odległości.

Niespełnienie przez planowany punkt sprzedaży napojów alkoholowych wymogów określonych w cytowanej uchwale uzasadnia w ocenie organu odwoławczego wydanie negatywnej opinii.

Pomiarów , jak podkreślono dokonano zgodnie z zapisem zawartym w § 5 cytowanej uchwały natomiast zarzuty skarżącej nie znajdują wsparcia w materiale dowodowym sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pełnomocnik skarżącej adw. T.C. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu l instancji.

Zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. p 5 pkt 1 Uchwały Nr [...] Rady Gminy J. z dnia [....]r i art. 2.1 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2002 r o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. Nr 147 poz. 1231 ze zm./ oraz przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie w szczególności braku powołania biegłego geodety w celu ustalenia odległości punktu sprzedaży alkoholu od szkoły i błędne przyjęcie, iż posesja na której usytuowany jest sklep nie posiada ogrodzenia.

Według skarżącej odległość ta wynosi 43,2 metry a nie jak twierdzi organ 36,30 metry . Na potwierdzenie swojego twierdzenia do skargi dołączony został załącznik graficzny wraz opisem sporządzony przez geodetę M.P.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje ;

Skarga podlega uwzględnieniu.

Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.

Kontrolując zaskarżone postanowienie pod kątem powyższych kryteriów, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 106 § 1 k.p.a. stosownie do którego, ,jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ /wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie/, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.

W świetle natomiast art. 18 ust. 3 a ustawy z dnia 26 października 2002 r o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U Nr 147 poz. 1231 ze zm./ zezwolenie którego wydania domaga się skarżąca może być udzielone wyłącznie po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Zważywszy na zapis zawarty w art.12 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi Rada Gminy w J. była uprawniona do ustalania minimalnych odległości punktów sprzedaży napojów alkoholowych od niektórych obiektów w tym szkół.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy planowany punkt sprzedaży napojów alkoholowych spełnia wymogi określone w cytowanej uchwale w szczególności czy jego odległość od szkoły do granic posesji wobec braku ogrodzenia mierzona drogą najkrótszą wynosi co najmniej 40 metrów.

Aby udzielić odpowiedzi na tak zadane pytanie należy wyjaśnić zapis zawarty w § 5 pkt 2 powołanej uchwały dotyczący określenia drogi najkrótszej gdyż prawidłowa interpretacja tego zapisu pozwoli na dokonanie oceny w pierwszej kolejności co do prawidłowości dokonanych przez organ pomiarów a następnie dopiero do ustalenia czy zostały zachowane wymogi odległości określone w uchwale.

W ocenie Sądu zasady mierzenia określone w § 5 powołanej uchwały określone według drogi najkrótszej należy rozumieć według drogi bezpiecznej użytkowanej przez pieszego zgodnie z zasadami ruchu drogowego określonymi w ustawie 20 czerwca 1997 r prawo o ruchu drogowym /Dz.U. z 2005 r Nr 108 poz. 908/.

Zgodnie z określonymi zasadami w rozdziale 2 cytowanej ustawy pieszy jest obowiązany korzystać z chodnika lub drogi dla pieszych , a w razie ich braku z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z jezdni pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi /art. 11 pkt 1/. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 100 m /art. 13 pkt 1/.

Zgodzić się należy zatem z zarzutem podniesionym w skardze, że pomiary odległości zostały dokonane sposób nieprawidłowy z pominięciem zasad określonych przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r Prawo o ruchu drogowym tym samym postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób wadliwy.

W ponownym postępowaniu należy ponowić pomiary odległości pomiędzy punktem sprzedaży napojów alkoholowych a szkołą z zachowaniem wszelkich reguł wynikających z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego /art. 7, 77, 80 k.p.a./ Jednocześnie pomiary te winny być przeprowadzone według zasad określonych w rozdziale o ruchu pieszych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Dopiero tak przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoli na dokonanie oceny zachowania wymogów odległości pomiędzy punktem sprzedaży napojów alkoholowych a szkołą określonych w uchwale.

W tym stanie sprawy zaskarżone postanowienie oraz otrzymane nim w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. z dnia [....]r Nr [....] podlegają uchyleniu jako wydane z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy stosownie do art. 145 § 1 litera a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Orzeczenie, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku znajduje uzasadnienie w treści art. 152 P.p.s.a.

O kosztach orzeczono po myśli art. 200 powołanej ustawy.