Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant referent Agnieszka Dominiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 września 2018 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.231.2018.1.JC w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. oddala skargę.

1. Na podstawie przedłożonych akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceniał następujący stan faktyczny. D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka", "Wnioskodawca") w dniu 29 maja 2018 r. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Skarżąca wypłacając należności licencyjne D. Sàrl (dalej: "D.") będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 3a i następne ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, ze zm.; dalej: "u.p.d.o.p.").

2. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Udziałowcem Skarżącej (w 100%) jest spółka D. U.S. Holding LLC (dalej: "D. LLC") osoba prawna zarejestrowana w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Jednocześnie D. LLC jest udziałowcem (w 100%) spółki D., osoby prawnej zarejestrowanej w Szwajcarii. D. LLC posiada 100% udziałów w kapitale D. oraz Skarżącej, nieprzerwanie przez okres ponad 2 lat. Wnioskodawca oraz D. zawarli umowę licencyjną, na mocy której Skarżąca zobowiązana jest wypłacić na rzecz D. opłaty licencyjne. Na podstawie Umowy Skarżąca korzysta z marki [...], do której wykorzystania prawo udzielił D. Przedmiotowa marka jest dobrze znana klientom na rynku baterii, dając sprzedającemu przewagę konkurencyjną. D. jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Szwajcarii i jest szwajcarskim rezydentem podatkowym, opodatkowanym od całości swoich dochodów na terytorium Szwajcarii. D. nie korzysta ze zwolnienia swoich dochodów z opodatkowania. D. LLC jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium USA i jest rezydentem podatkowym w USA. D. LLC nie korzysta ze zwolnienia swoich dochodów z opodatkowania. Skarżąca jest Spółką z siedzibą w Polsce i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, to jest podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

3. W związku z powyższym opisem Skarżąca zadała następujące pytanie : Czy Skarżąca wypłacając należności licencyjne do D. będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 3a i następne u.p.d.o.p.?

4. Skarżąca wyraziła stanowisko, zgodnie z którym będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła od wypłacanych na rzecz D. należności licencyjnych, ponieważ zostaną spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania tego zwolnienia. Zdaniem Skarżącej, zostanie również spełniony warunek określony w art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p. mimo, że udziałowcem Strony oraz D. jest D. LLC, tj. z siedzibą w USA. Skarżąca uważa, że art. 21 ust. 3a jest błędną implementacją przepisów Dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami z różnych Państw Członkowskich (Dz. U. UE. L. 03.157.49 ze zm., dalej: "Dyrektywa Rady 2003/49/WE"). W ocenie Skarżącej, jedynym warunkiem jest zgodnie z jej art. 3 lit. b) warunek aby obie spółki tj. wypłacająca należności licencyjne oraz spółka otrzymująca te należności miały siedzibę na terytorium Wspólnoty lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dyrektywa Rady 2003/49/WE nie stawia żadnych wymogów w zakresie siedziby udziałowca spółki wypłacającej oraz otrzymującej należności licencyjne.

5. W interpretacji indywidualnej z 5 września 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu DKIS wskazał, że w art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. ustawodawca implementował do polskiego prawa podatkowego postanowienia Dyrektywy Rady 2003/49/WE, która zawiera przepisy istotne z punktu widzenia zasad rozliczania "podatku u źródła" dotyczące odsetek oraz należności licencyjnych. W art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p. wskazano jednoznacznie, że warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Ponadto na podstawie art. 21 ust. 8 u.p.d.o.p. przepisy ust. 3-7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy, który nie wymienia podmiotów z siedzibą na terytorium USA. Zdaniem organu interpretacyjnego, skoro D. LLC jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium USA i jest rezydentem podatkowym w USA, to D. LLC nie korzysta ze zwolnienia swoich dochodów z opodatkowania, ponieważ nie został spełniony warunek z art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p. Zdaniem DKIS wypłata należności licencyjnych na rzecz D., podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p., z uwzględnieniem zapisów umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1993 r. nr 22, poz. 92 ze zm.).

6. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Strona zarzuciła wydanie interpretacja indywidualnej z naruszeniem:

– art. 14b § 2 oraz art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2015 r., 613 ze zm., dalej: "O.p.") przez pominięcie istotnych, dla prawidłowego rozstrzygnięcia zagadnienia będącego przedmiotem interpretacji indywidualnej, faktów wskazanych przez Skarżącą we wniosku,

– art. 4a pkt 4 i art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. przez błędne uznanie, że przedmiotem planowanego podziału przez wydzielenie, a następnie przeniesienie na spółkę nowo zawiązaną (spółka przejmująca) są poszczególne składniki majątkowe, a nie ich funkcjonalnie i organizacyjnie powiązany zespół, stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

7. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr z 2018r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontroli takiej podlegają także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie natomiast do treści art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowie wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa sprawa dotyczy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, zatem zastosowanie znajduje art. 14b § 3 O.p. stosownie do którego składający wniosek o wydanie interpretacji podatkowej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny, to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionej we wniosku sprawy. W konsekwencji bowiem stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i wyznacza granice w jakich interpretacja będzie mogła wywoływać określone w ustawie skutki. Stan faktyczny (opis zdarzenia przyszłego) zatem strona powinna sformułować w sposób jasny, zaś za wystarczające sformułowanie można uznać, gdy pytający w jasny sposób przedstawi swe wątpliwości. Owo jasne przedstawienie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) ma bardzo istotne znaczenie, gdyż organ interpretacyjny jest związany stanem fatycznym wskazanym (zdarzeniem przyszłym) przez wnioskodawcę i udziela odpowiedzi z uwzględnieniem granic przedstawionego opisu stanu fatycznego (zdarzenia przyszłego), którego nie może w żaden sposób zmieniać. Związanie organu tym opisem przedstawionym przez wnioskodawcę oznacza, że nie może on dokonywać w nim żadnych zmian, nie może dodawać żadnych elementów ani też pomijać tych, które mają znaczenie dla zastosowania przepisów prawa podatkowego.

9. Przedmiotem sporu w analizowanej sprawie jest odmienna ocena przez Stronę skarżącą i organ interpretacyjny kwestii zastosowania zwolnienia z podatku u źródła od wypłacanych na rzecz D. należności licencyjnych. Zdaniem Skarżącej będzie ona uprawniona do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 3 i nast. u.p.d.o.p. od wypłacanych na rzecz D. należności licencyjnych. Zdaniem Skarżącej, zostanie również spełniony warunek określony w art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p. mimo, że udziałowcem Strony oraz D. jest D. LLC, tj. z siedzibą w USA. Skarżąca uważa, że art. 21 ust. 3a jest błędną implementacją przepisów Dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami z różnych Państw Członkowskich. Organ interpretacyjny uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe i stwierdził, że wypłata należności licencyjnych w przedstawionym przez Skarżącą opisie stanu faktycznego nie będzie korzystała ze zwolnienia u źródła. Sąd w przedmiotowym sporze przyznał rację organowi interpretacyjnemu. Tym samym uznał, że zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

10. Skarżąca w skardze podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego. Na wstępie wskazać należy, że Skarżąca zarzuciła w skardze naruszenie przepisów postępowania tj. art. 14b § 2 oraz art. 121 § 1 O.p. poprzez pominięcie w wydanej interpretacji istotnych, dla prawidłowego rozstrzygnięcia zagadnienia będącego przedmiotem interpretacji, faktów wskazanych przez Skarżącą we wniosku oraz z naruszeniem następujących przepisów prawa materialnego: art. 4a pkt 4 i art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. poprzez błędne uznanie, że przedmiotem planowanego podziału przez wydzielenie, a następnie przeniesienie na spółkę nowo zawiązaną (spółka przejmująca) są poszczególne składniki majątkowe, a nie ich funkcjonalnie i organizacyjnie powiązany zespól, stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa". Analiza akt sprawy wskazuje, że zarzut ten jest całkowicie bezpodstawny. Przedmiotem skarżonej interpretacji było ustalenie, czy Skarżąca wypłacając należności licencyjne do D. będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 3a i następne u.p.d.o.p. Przedmiotem skarżonej interpretacji był pobór podatku u źródła z tytułu należności licencyjnych a nie podział przez wydzielenie i kwestia zorganizowanej części przedsiębiorstwa zgodnie z art. 4a pkt 4 i art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. Analiza podniesionego zarzutu pozwala na stwierdzenie, że przy sporządzaniu skargi przez profesjonalnego pełnomocnika doszło do technicznego błędu, pozostawienia lub zmiany tekstu skargi dotyczącej innej sprawy. Z tych względów zarzut ten Sąd uznał na pozbawiony podstaw.

11. Przechodząc do zarzutów naruszenia prawa materialnego przedstawić należy ramy prawne sprawy: Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - ustala się w wysokości 20% przychodów. Art. 21 ust. 2 u.p.d.o.p stanowi, że przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W myśl art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. la-le. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Zgodnie z art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest: spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej; uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania; spółka: o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1; rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest: spółka, o której mowa w pkt 2, albo zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

12. Z art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p wynika, że warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności (art. 21 ust. 3b u.p.d.o.p). Zgodnie z art. 21 ust. 3c u.p.d.o.p., zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

13. Zdaniem Skarżącej wszystkie warunki do zastosowania zwolnienia w jej sprawie zostaną spełnione. W ocenie Sądu stanowisko Skarżącej jest nieprawidłowe. W powołanym przepisie art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., ustawodawca implementował do polskiego prawa podatkowego postanowienia Dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami z różnych Państw Członkowskich (Dz. U. UE. L. 03.157.49 ze zm., dalej Dyrektywa Rady 2003/49/WE). Dyrektywa Rady 2003/49/WE zawiera przepisy istotne z punktu widzenia zasad rozliczania "podatku u źródła" dotyczące odsetek oraz należności licencyjnych. Zgodnie z art. 1 pkt 1 Dyrektywy Rady 2003/49/WE odsetki lub należności licencyjne powstające w Państwie Członkowskim są zwolnione z wszelkich podatków nałożonych na te płatności w tym Państwie przez potrącenie u źródła lub przez naliczenie, pod warunkiem że właściciel odsetek lub należności licencyjnych jest spółką innego Państwa Członkowskiego lub stałym zakładem spółki Państwa Członkowskiego znajdującym się w innym Państwie Członkowskim. Na podkreślenie zasługuje to, że zgodnie z art. 3 lit. b Dyrektywy Rady 2003/49/WE "spółka jest "spółką powiązaną" z drugą spółką, jeżeli przynajmniej: pierwsza spółka ma bezpośredni minimalny udział w wysokości 25 % w kapitale drugiej spółki, lub druga spółka ma bezpośredni minimalny udział w wysokości 25 % w kapitale pierwszej spółki, lub trzecia spółka ma bezpośredni minimalny udział w wysokości 25 % zarówno w kapitale pierwszej, jak i drugiej spółki. Udziały w kapitale muszą odnosić się tylko do spółek mających siedzibę na terytorium Wspólnoty. Jednakże Państwa Członkowskie mają możliwość zastąpienia kryterium minimalnego udziału w kapitale minimalnym pakietem akcji z prawem głosu".

14. Powyższe zasady ustawodawca implementował do polskiego prawa podatkowego. W art. 21 ust. 3 pkt 3 i 3a u.p.d.o.p. ustawodawca wskazał, jakie powiązania kapitałowe muszą występować pomiędzy spółką wypłacającą należności, a uzyskującą przychody, aby można było zastosować zwolnienie od podatku dochodowego. W art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p wskazano, że warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

15. Wbrew stanowisku Skarżącej w ww. przepisie jest jednoznacznie mowa o "innej spółce podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu". Treść przepisu nie pozostawia w opinii Sądu jak i organu interpretacyjnego żadnych wątpliwości co do jego wykładni. Jak wskazano natomiast w opisie zdarzenia przyszłego, D. LLC jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium USA i jest rezydentem podatkowym w USA. D. LLC nie korzysta ze zwolnienia swoich dochodów z opodatkowania. Zatem, nie można się zgodzić z Skarżącą, że został spełniony warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p. W ocenie Sądu z treści opisu stanu faktycznego wynikało, że beneficjentem rzeczywistym wypłacanych środków był podmiot amerykański. Warto także zauważyć, że opis przedmiotowych transakcji może prowadzić do wniosku, że podmioty grupy D., w tym Skarżąca mogą być zaangażowane w przyszłości w stworzenie mechanizmu pośrednictwa wypłacania należności licencyjnych na rzecz podmiotu niespełniającego przesłanek do zastosowania zwolnienia.

16. Wskazać także należy, że zgodnie z art. 21 ust. 8 u.p.d.o.p, przepisy ust. 3-7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy. Załącznik nr 5 nie wymienia podmiotów z siedzibą na terytorium USA.

17. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że warunkiem zwolnienia od podatku dochodowego określonych przychodów osiągniętych na terytorium Polski (w analizowanym zdarzeniu przyszłym są to należności licencyjne) jest spełnienie łącznie wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 21 ust. 3-8 u.p.d.o.p. Przepisy art. 21 ust. 3-8 u.p.d.o.p, wprowadzają wyjątek od generalnej zasady opodatkowania wypłacanych należności wyrażonej w art. 21 ust. 1 ustawy. Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności opodatkowania, przepisy statuujące zwolnienia od opodatkowania należy interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni. Odnosząc powyższe do analizowanej sytuacji, jako że niespełnione są określone powyżej warunki zastosowania omawianego zwolnienia podatkowego, więc dochód uzyskany przez spółkę szwajcarską z tytułu wypłaty należności licencyjnych nie będzie podlegał zwolnieniu na podstawie normy art. 21 ust. 3 i 3a u.p.d.o.p.

18. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko organu interpretacyjnego uznając, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. Tym samym, wypłata należności licencyjnych na rzecz D., podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p., z uwzględnieniem zapisów umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1993 r. nr 22, poz. 92 ze zm.).

19. Odnosząc się do zarzutu pominięcia przez organ podnoszonej przez Skarżącą kwestii błędnej implementacji Dyrektywy do polskich przepisów u.p.d.o.p. Sąd uznał, że zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Sądu treść polskich przepisów odpowiada założeniom przyjętym w Dyrektywie i poszukiwanie gramatycznych różnic w treści przepisów nie daje podstaw do uznania wykładni prezentowanej przez organ interpretacyjny za wadliwą. W ocenie Sądu organ podatkowy w skarżonej interpretacji dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego - art. 21 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 21 ust. 3a u.p.d.o.p.

20. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.