Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego A. P. z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego A. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotem skargi A. P.- radnego Rady Miejskiej w [...] (dalej: "Skarżący") jest bezczynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2025 r., zwrócił się do Spółki o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", informacji publicznej dotyczącej pojazdu komunalnego/zamiatarki będącego w dyspozycji Spółki, widocznego m.in. w przestrzeni publicznej w [...] w 2025 r., a konkretnie o udzielenie informacji:

- jaka jest pełna nazwa, marka, model oraz numer fabryczny (VIN lub inny identyfikator) tej maszyny,

- jaka była cena brutto zakupu tej maszyny,

- czy zakup maszyny był finansowany ze środków własnych Spółki, czy też z udziałem środków zewnętrznych (np. dotacje, leasing, pożyczka),

- w jakim trybie została zakupiona maszyna (przetarg, zapytanie ofertowe, inna forma),

- kiedy dokładnie została zawarta umowa zakupu oraz z jakim podmiotem,

- jaki był zakres gwarancji udzielonej przez producenta lub dostawcę,

- czy były zgłaszane jakiekolwiek usterki lub awarie w ramach gwarancji; jeśli tak, to proszę o ich wykaz oraz daty napraw,

- jakie były koszty serwisów i napraw po gwarancji - w podziale na poszczególne lata oraz zakres wykonanych prac,

- gdzie i przez kogo realizowany jest autoryzowany serwis maszyny,

- jaki jest aktualny stan techniczny maszyny na dzień [...] lipca 2025 r.,

- ile wynosi liczba przepracowanych motogodzin na dzień [...] lipca 2026 r.,

- ile kilometrów przejechała maszyna od momentu jej zakupu do dnia [...] lipca

2025 r.,

- czy planowana jest rozbudowa floty maszyn komunalnych Spółki w najbliższym czasie?

Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Sp. z o.o. w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. wnosząc o:

- stwierdzenie, że Spółka dopuściła się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku,

- zobowiązanie Spółki do rozpatrzenia wniosku i udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku Sądu,

- orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

- zasądzenie od Spółki na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym wpisu sądowego, w wysokości 100 zł,

- zasądzenie na rzecz Skarżącego kwoty 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie prawa do informacji publicznej,

- nałożenie na Spółkę kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł na rzecz Skarbu Państwa, ewentualnie - stosownie do art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wymierzenie organowi odpowiedniej grzywny.

W motywach skargi Skarżący wskazał, że w dniu [...] lipca 2025 r. skierował do Spółki wniosek o udostępnienie informacji publicznej, przesłany drogą elektroniczną na oficjalny adres. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Spółka była zatem obowiązana udzielić informacji bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten upłynął w dniu [...] sierpnia 2025 r.

Skarżący zaznaczył, że do dnia sporządzenia niniejszej skargi Spółka nie udzieliła żądanej informacji, nie poinformowała o przedłużeniu terminu w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., ani nie wydała decyzji odmownej w trybie art. 16 u.d.i.p. Tym samym Spółka pozostaje w stanie bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z art. 21 u.d.i.p.

Podkreślił, że bezczynność ta skutkuje nie tylko naruszeniem przepisów ustawowych, ale również konstytucyjnego prawa obywatela do informacji publicznej, wynikającego z art. 61 Konstytucji RP. Zaniechanie organu w rozpatrzeniu wniosku, mimo upływu ustawowego terminu, należy zakwalifikować jako rażące naruszenie prawa.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. Spółka poinformowała Skarżącego, że udostępnienie wnioskowanej informacji nie będzie możliwe w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku z powodu wpływu dużej liczby wniosków o udostępnienie do informacji publicznej oraz okres urlopowy. Jednocześnie wyznaczyła nowy termin udostępnienia informacji na dzień [...] września 2025 r.

Nadto Spółka zwróciła się o doprecyzowanie wniosku Skarżącego z dnia [...] lipca 2025 r. poprzez wskazanie, czy wniosek dotyczy zamiatarki marki [...] typ [...] czy marki [...]. Spółka zakreśliła 7-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi w ww. zakresie pod rygorem "pozostawienia udzielenia informacji do uznania organu".

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o oddalenie skargi w całości. Wskazała, że w ostatnim okresie otrzymuje dużo rozbudowanych wniosków o udzielenie informacji publicznej, składanych także przez Skarżącego. Realizacja bieżących zadań przy istniejącym stanie zatrudnienia często nie pozwala na przekazywanie informacji w terminie ustawowym - Spółka realizuje te czynności w miarę istniejących możliwości. Na sytuację kadrową Spółki znaczny wpływ ma również okres urlopowy.

Spółka zaznaczyła, że pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. poinformowała Skarżącego o nowym terminie udostępnienia informacji - [...] września 2025 r. Wskazała, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest ogólnikowy i nie pozwala na stwierdzenie, który pojazd jest przedmiotem żądania. Wymagało to wezwania Skarżącego do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie, którego sprzętu przedmiotowy wniosek dotyczy.

Zdaniem Spółki do uznania, iż naruszenie prawa miało charakter rażący nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne, zaś rażące opóźnienie w podejmowanych przez Spółkę czynnościach powinno być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia.

Odnosząc się do kwestii wymierzenia sumy pieniężnej Spółka wskazała, że jest to dodatkowy środek o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w sytuacjach celowego unikania załatwienia sprawy oraz istnienia uzasadnionej obawy, że bez dodatkowej sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zaznaczyła, że Skarżący nie przedstawił uzasadnienia odnośnie przyznania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Nie powołał się na relewantne i obiektywne straty ekonomiczne czy społeczne, które miały powstać w wyniku opieszałości organu. Nadto wskazała, że nie uchyla się od obowiązków wynikających z przepisów prawa, o czym świadczy fakt skierowania powiadomienia o terminie udostępnienia informacji, a także prośba o sprecyzowanie wniosku.

W piśmie z dnia [...] listopada 2025 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) Skarżący złożył "Replikę na odpowiedź na skargę" wnosząc o oddalenie argumentów organu i uwzględnienie skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Skarżący wskazał, że Spółka powinna udzielić informacji lub poinformować, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, tj. do [...] sierpnia 2025 r., o przedłużeniu terminu jego rozpoznania. Pismo Spółki informujące o przedłużeniu terminu zostało sporządzone z uchybieniem ww. terminu, w dniu [...] sierpnia 2025 r., co jednak nie znosi stanu bezczynności. Podkreślił, że duża liczba wniosków oraz okres urlopowy nie stanowią ustawowej przesłanki do przedłużenia terminu rozpoznania wniosku. Zaznaczył nadto, że wniosek z dnia [...] lipca 2025r. dotyczył konkretnych informacji o zamiatarce będącej w dyspozycji Spółki, co umożliwiało identyfikację żądanej informacji. Stwierdził, że obowiązek udostępniania informacji publicznej nie może być obchodzony poprzez nadmierne wymagania formalne kierowane wobec wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organu ma zasadniczo na celu ochronę procesową strony poprzez załatwienie sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność organu, sąd administracyjny - na zasadzie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddala.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, aby uchylić się od zarzutu bezczynności, powinien: 1) udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą przesłanki wyłączające jej udostępnienie, określone w art. 5 ustawy; podmiot obowiązany dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (art. 13 ustawy); 2) poinformować stronę że: a) wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej; b) podmiot zobowiązany nie jest dysponentem żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 3 ustawy); c) w sprawie obowiązuje odrębny tryb udostępnienia informacji publicznej (art. 1 ust. 2 ustawy); 3) odmówić udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wymienionych w art. 5 (art. 16 i art. 17 ustawy), 4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej (art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 16 i art. 17 ustawy); 6) umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 ustawy).

Powyższych czynności organ powinien dokonać w terminie 14 dni od daty wpływu wniosku, ewentualnie w terminie przedłużonym, nieprzekraczającym 2 miesięcy od daty wpływu wniosku. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie natomiast do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku ww. prawnych form działania, strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. W świetle tego przepisu [...] Sp. z o.o., jednoosobowa spółka Miasta [...], jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Spółka wykonuje zadania publiczne (świadczy usługi komunalne, w tym zarządza odpadami, utrzymaniem czystości i zieleni) i dysponuje majątkiem publicznym.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej. Ustawa nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej", niemniej jednak w zakres przedmiotowy tego pojęcia wpisuje się każdy przejaw działalności organów władzy publicznej oraz podmiotów wykonujących zadania publiczne lub dysponujących mieniem publicznym, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która dotyczy sfery faktów i jest ukierunkowana na wypełnianie zadań publicznych oraz realizowanie określonych interesów i celów publicznych (por. wyroki NSA: z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19; CBOSA).

Rodzaje informacji publicznej ustawodawca określił w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym m.in. o przedmiocie działalności i kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p.), o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Zwrot "w szczególności" wskazuje bezpośrednio, że katalog objęty ww. przepisem nie ma charakteru zamkniętego, a stanowi jedynie przykładowe wyliczenie, co prowadzi do wniosku, że - co do zasady - wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.i.d.p., stanowi informację publiczną (T.R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wyd. LexisNexis, 2002 r., s. 136 i nast.; M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej, Toruń 2002, s. 25 i nast.).

W świetle powyższego przedmiot wniosku stanowił informację publiczną. Dane dotyczące pojazdu komunalnego (zamiatarki) będącego w dyspozycji [...] Sp. z o.o. i jego eksploatacji, wymienione w punktach 1-13 wniosku mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Dotyczą majątku publicznego i sposobu jego wykorzystywania dla potrzeb gminy.

Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi do Sądu Spółka pozostawała w bezczynności względem wniosku Skarżącego z dnia [...] lipca 2025 r. Spółka nie rozpoznała wniosku w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., w szczególności nie udostępniła żądanej informacji publicznej, ani nie wydała decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia.

Do dnia wniesienia skargi Spółka nie przedłużyła również terminu rozpoznania wniosku w oparciu o art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Uczyniła to dopiero w dniu [...] sierpnia 2025r. kierując do Skarżącego "Powiadomienie o terminie udostępnienia informacji", w którym wyznaczyła nowy termin rozpoznania sprawy do dnia [...] września 2025 r. Przedłużenie terminu zostało więc dokonane z naruszeniem art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i jako takie nie może być uznane za skuteczne.

Jednocześnie Spółka wezwała Skarżącego, nie podając podstawy prawnej, do sprecyzowania wniosku, poprzez wskazanie której konkretnie zamiatarki dotyczy wniosek, w terminie 7 dni po rygorem "pozostawienia udzielenia informacji do uznania organu".

Sąd podziela stanowisko Skarżącego, że ww. wezwanie z dnia [...] sierpnia 2025r. nie uchyla stanu bezczynności Spółki. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, pośród wymienionych wyżej czynności prowadzących do rozpoznania wniosku, nie przewiduje bowiem wzywania wnioskodawcy do jego sprecyzowania pod wskazanym przez Spółkę rygorem "pozostawienia udzielenia informacji do uznania organu". W sytuacji, gdy według podmiotu zobowiązanego, pismo wnioskodawcy nie spełnia wymogów wniosku o udostępnienie informacji publicznej, czy też nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., podmiot ten powinien poinformować o tym fakcie wnioskodawcę w formie zwykłego pisma. Nie czyniąc tego naraża się natomiast na zarzut bezczynności.

Wskazać przy tym należy, że w niniejszej sprawie wniosek był czytelny, a sposób jego sformułowania nie budził wątpliwości co do przedmiotu i zakresu żądania. Jeżeli natomiast, jak wynika z pisma Spółki z dnia [...] sierpnia 2025 r., przedmiotem wniosku mogły być objęte dwa urządzenia, bowiem Spółka dysponuje dwiema zamiatarkami o różnych markach, to udzielona przez Spółkę odpowiedź powinna uwzględniać obydwa urządzenia. Nie do zaakceptowania jest natomiast stan, w którym to od "uznania" podmiotu zobowiązanego zależałby sposób czy też zakres rozpoznania wniosku (w sprawie niniejszej "wybór" urządzenia, którego dotyczyłaby udzielona przez Spółkę odpowiedź).

Z akt sprawy nie wynika, aby do daty wyrokowania Spółka rozpoznała wniosek Skarżącego z dnia [...] lipca 2025 r. w sposób przewidziany w przepisach u.d.i.p.

Uwzględniając powyższe Sąd, stwierdzając stan bezczynności organu, który nie ustał do daty wyrokowania, zobowiązał Spółkę do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), o czym orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (por. wyroki NSA: z dnia 5 sierpnia 2021 r., sygn. akt Il OSK 151/21, z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 644/21, z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 2439/20; CBOSA). Takie okoliczności nie zaistniały w niniejszej sprawie. Spółka niewątpliwie dopuściła się naruszenia przepisów u.d.i.p., w tym art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., bowiem dopiero w piśmie z dnia [...] sierpnia 2025 r. "zareagowała" na wniosek Skarżącego przedłużając termin rozpatrzenia sprawy oraz kierując (błędnie) wezwanie do sprecyzowania wniosku. Nie oznacza to jednak, że organ dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Podjęcie przez organ spóźnionych czy nieprawidłowych czynności względem wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie jest równoznaczne z naruszeniem prawa w stopniu kwalifikowanym.

Z powyższych względów Sąd nie stwierdził postaw do wymierzenia organowi grzywny oraz wymierzenia sumy pieniężnej (nazwanej zadośćuczynieniem) w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a., o co wnioskował Skarżący. W tym zakresie Sąd skargę oddalił (art. 151 p.p.s.a.) jak w punkcie 3 sentencji wyroku.

Sąd zważył, iż ustawodawca nie wskazał przypadków, w których sąd zobowiązany jest zastosować ww. środki prawne. Nie wskazał również kryteriów, którymi sąd powinien się kierować podejmując decyzję w tej sprawie (określono jedynie maksymalną wysokość grzywny i sumy pieniężnej jaka może być przyznana - art. 154 § 6 p.p.s.a.). Mamy tu zatem do czynienia z instytucją opartą na uznaniu sędziowskim.

Wskazane środki prawne Sąd stosuje fakultatywnie, co oznacza, że nie jest związany wnioskiem strony - ani co do rodzaju zastosowanego środka, ani co do wysokości wnioskowanej kwoty. I jakkolwiek organ dopuścił się bezczynności w niniejszej sprawie, to jednak nie było potrzeby nakładania środka represyjnego czy dyscyplinującego, mającego na celu zapobieżenie podobnym naruszeniom w przyszłości. Nie było również podstaw do zastosowania środka kompensacyjnego, tym bardziej, że Skarżący nie przedstawił uzasadnienia, z którego wynikałby ewentualny zakres uszczerbku, straty lub krzywdy wywołanej bezczynnością organu w tej konkretnej sprawie pozwalający na wymierną ocenę przedstawionego żądania.

O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy od skargi (100 złotych), Sąd postanowił w oparciu o art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a. jak w punkcie 4 sentencji wyroku.