Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P., D. K. i D. K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 582/24 o odrzuceniu skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2024 r. nr 107/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia D. K. i K. P.; 2. odrzucić zażalenia D. K.1.

K. P. i D. K. (dalej: skarżące) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 11 stycznia 2024 r. nr 107/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącym prawa pomocy, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2024 r., VII SA/Wa 582/24, wezwano osobno każdą ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535; dalej: rozporządzenie), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 11 lutego 2025 r. (II OZ 67/25 i II OZ 68/25) oddalił zażalenia wywiedzione przez skarżące od powyższych zarządzeń.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 marca 2025 r. każda ze skarżących została wezwana do wykonania prawomocnych zarządzeń z 30 października 2024 r. wzywających do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zaskarżonym postanowieniem z 30 kwietnia 2025 r., VII SA/Wa 582/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę K. P. i D. K. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwania do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z 30 października 2024 r. zostały skutecznie doręczone D. K. w dniu 31 marca 2025 r., natomiast K. P. – 2 kwietnia 2025 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisów przez skarżące upłynął odpowiednio w dniu 7 kwietnia 2025 r. i 9 kwietnia 2025 r. Skarżące nie uiściły jednak wymaganych wpisów.

Pismami z 30 maja i 9 czerwca 2025 r. zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli K. P., D. K. i D. K.1.

Pismem z 30 maja 2025 r. zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P., D. K. i D. K.1.

Pismem z 9 czerwca 2025 r. zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. K. i D. K.1.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K. P. i D. K., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 30 października 2024 r., VII SPP/Wa 337/24 i VII SPP/Wa 338/24); wezwaniu skarżących zarządzeniami z 30 października 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi po 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 30 października 2024 r. (zob.: postanowienia NSA o sygn. akt II OZ 67/25 i II OZ 68/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 11 marca 2025 r. o wezwaniu K. P. oraz D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z 30 października 2024 r., wzywających odpowiednio każdą ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z 11 marca 2025 r. wezwania te zostały doręczone D. K. w dniu 31 marca 2025 r., a K. P. w dniu 2 kwietnia 2025 r. A więc odpowiednio do 7 kwietnia 2025 r. oraz 9 kwietnia 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisów sądowych w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 28 kwietnia 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. oraz D. K. Z kolei argumentacja zawarta w zażaleniu tej oceny skutecznie nie podważa, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenia z 11 marca 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 30 października 2024 r. o wezwaniu każdej ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały wniesione pisma pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, o czym prawidłowo pouczono skarżące przy pismach z 11 marca 2025 r.

Odnosząc się do zażaleń wniesionych przez D. K.1 wskazać należy, że zgodnie zaś z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może natomiast wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia – w tym przypadku wyłącznie skarżących. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi K. P. i D. K. dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D. K.1 nie mógł zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażaleń wniesionych przez D. K.1 jako niedopuszczalnych.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1. W punkcie 2. postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.