Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Go 429/25 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 czerwca 2025 r. nr SKO.Go/470-KP/826/25 w przedmiocie wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia uprawień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 22 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Go 429/25, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.A. (dalej przywoływany jako: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 czerwca 2025 r. nr SKO.Go/470-KP/826/25 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W treści uzasadnienia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z 8 października 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Skarżącego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi Skarżącego 5 grudnia 2025 r. (k. 54) Pismem z 7 stycznia 2026 r. (nadanym na poczcie w tym samym dniu) pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 5 stycznia 2025 r., a uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ponieważ od 30 grudnia 2025 r. do 6 stycznia 2026 r. chorował obłożnie z powodu grypy (covid) i nie był w stanie wysłać przygotowywanej skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego WSA stwierdził, że skarga kasacyjna Skarżącego od wyroku z 8 października 2025 r. została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika z uchybieniem terminu. Nadto WSA podkreślił, że przedstawione we wniosku okoliczności nie stanowią uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie. Samo twierdzenie strony o przebytej chorobie nie stanowi wystarczającego usprawiedliwienia dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu zwłaszcza, że powyższego twierdzenia w żaden sposób pełnomocnik nie uwiarygodnił, choćby poprzez przedłożenie zwolnienia czy zaświadczenia lekarskiego, z którego by wynikało, iż stan zdrowia pełnomocnika nie pozwalał na dokonanie uchybionej czynności procesowej. Nadto, w ocenie WSA, pełnomocnik nie wskazał, czy przy dokonaniu czynności polegającej na wysłaniu skargi kasacyjnej do Sądu nie mógł posłużyć się inną osobą.

2. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepianych. Nadto Skarżący zarzucił naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. naruszeniem art. 6, art. 7a oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak należytego uwzględnienia zasad: praworządności, prowadzenia postępowania budzącego zaufanie oraz rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

4. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. pojmowane jest bardzo rygorystycznie, w szczególności gdy strony postępowania są reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników. Pojęcie winy strony obejmuje bowiem w tym przypadku swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym. Na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (np. postanowienia NSA: z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FZ 248/14; z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 149/14, wszystkie orzeczenia wskazane w treści uzasadnienia dostępne w CBOiS, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

5. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. Podkreślenia wymaga również, że standardy staranności jakim odpowiadać winny działania profesjonalnego pełnomocnika muszą być w sposób oczywisty oceniane surowo i skrupulatnie. Jest to bowiem osoba dysponująca zarówno wiedzą prawną, jak i mająca świadomość konsekwencji prawnych podejmowanych przez siebie działań, jak i zaniechań. Z tego też względu jego działania podejmowane w imieniu mocodawców cechować winna szczególna staranność.

6. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik zawarła jedynie ogólne stwierdzenie, że "w dniach 30.12.2025-06.01.2025 r. chorowałem obłożnie z powodu grypy (covid) i nie byłem w stanie wysłać przygotowanej skargi kasacyjnej". Nie wyjaśnił jednak w żadnym miejscu wniosku czy owa choroba miała charakter nagły, czy wymagała hospitalizacji lub podjęcia natychmiastowego leczenia, które uniemożliwiło dochowanie terminu, czy rodzaj choroby, jej przebieg lub zalecenia medyczne, uniemożliwiły dokonanie w terminie przedmiotowej czynności procesowej oraz czy nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Należy zauważyć, że odpis wyroku Sądu pierwszej instancji został doręczony 5 grudnia 2025 r. Zgodnie z twierdzeń pełnomocnika Skarżącego wynika, że chorował od 30 grudnia 2025 r. do 6 stycznia 2026 r. W świetle tych okoliczności można przyjąć, że do 29 grudnia 2025 r. po stronie pełnomocnika istniała możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Strona nie podała w zasadzie żadnego konkretnego wyjaśnienia, z jakiego powodu nie mogła dokonać czynności w terminie, oprócz lakonicznego wskazania, że chorowała.

7. Tym bardziej twierdzenia pełnomocnika Skarżącego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu wzbudzają wątpliwości, gdyż wskazuje on jedynie, że nie mógł wysłać "przygotowanej skargi kasacyjnej". Oznacza to, że skarga kasacyjna we ustawowym terminie była sporządzona i podpisana, a jedynie pełnomocnik nie mógł wykonać technicznej czynności w postaci nadania jej w placówce pocztowej. W tym kontekście wypada wskazać, że osoba zajmująca się profesjonalną obsługą prawną musi założyć powstanie okoliczności, mogących okresowo przeszkadzać jej w wykonywaniu nałożonych na nią obowiązków. Oznacza to potrzebę podjęcia w takiej sytuacji właściwych działań organizacyjnych zabezpieczających interes klienta. Jeżeli zatem pełnomocnik Skarżącego nie mógł osobiście nadać skargi kasacyjnej, powinien był zadbać o należyte wykonanie tych czynności przez inne osoby. Profesjonalny pełnomocnik, planując wniesienie skargi kasacyjnej, czy dokonanie innej czynności procesowej musi bowiem uwzględnić, kierując się zwykłym doświadczeniem życiowym, że w okresie biegu terminów mogą nastąpić czasowe przeszkody wynikające chociażby ze zdarzeń losowych i życiowych, w tym także niedyspozycji zdrowotnych. Konieczność uwzględnienia tych przeszkód obciąża profesjonalnego pełnomocnika (post. NSA z 16 maja 2025 r., I GSK 336/25).

8. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.