Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i A. J. na działania Wójta Gminy [...] postanawia odrzucić skargę

A. i A. J. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na działania Wójta Gminy [...] dotyczące częściowego utwardzenia nawierzchni odcinka drogi dojazdowej do zabudowań i pól w części położonej na działce nr 363/2 w miejscowości P., która to działka stanowi własność skarżących oraz opieszałości i braku dobrej woli w uregulowaniu własności działek gruntowych zajętych pod drogę oraz przebudowy tej drogi. Z przedłożonych przez organ dokumentów wynika, że w dniu 16 września 2005 r. A. J. zwróciła się do Wójta Gminy z prośbą o wyjaśnienie, na czyje polecenie w dniu 13 września 2005 r. na działce stanowiącej jej własność wysypano żwir oraz kto i kiedy ma go usunąć.

W odpowiedzi na to pismo a także na pismo z dnia 25 października 2005 r. Wójt Gminy wyjaśnił, że kruszywo zostało dostarczone i wbudowane na zlecenie sołtysa wsi P., który w ten sposób zrealizował wniosek, zatwierdzony przez zebranie wiejskie w dniu 13 marca 2005 r. Wskazał również, że przedmiotowa droga ma charakter drogi wiejskiej ogólnodostępnej, której połowa odcinka jest uregulowana i stanowi mienie komunalne gminy, pozostała zaś część ( w tym odcinek przebiegający przez działkę 363/2 ) stanowi mienie prywatne z przypisanymi służebnościami przejazdu dla użytkowników pól i mieszkańców dojeżdżających do domostw. Organ wskazał również, że w związku z wnioskami użytkowników przedmiotowej drogi, w tym również skarżących, Gmina dąży do uregulowania stanu prawnego drogi, w tym też celu prowadzone są negocjacje z właścicielami gruntów zajętych przez drogę, celem przejęcia ich przez gminę na mienie komunalne. Do czasu ich zakończenia gmina przeznacza środki na utrzymanie przejezdności odcinka drogi, w ramach realizacji zadań gminy.

Skarżący we wskazanej na wstępie skardze wskazali, że opisane działanie Wójta jest dla nich krzywdzące w rozumieniu prawa administracyjnego i cywilnego, a odpowiedzi na kierowane do niego pisma są udzielane opieszale oraz bez pouczenia o możliwości odwołania się od nich.

Udzielając odpowiedzi na skargę, organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie zapadła żadna decyzja, pouczając jednocześnie skarżących o możliwości złożenia, na zasadzie art. 229 pkt 3 k.p.a. skargi do Rady Gminy na działalność Wójta Gminy i w związku z tym wezwał skarżących do udzielenia odpowiedzi, czy ich skargę przekazać Radzie Gminy, celem rozpoznania skargi na działalność Wójta, czy skierować do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wnieśli o przesłanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga obejmuje swoim zakresem szereg spraw dotyczących: dokonania utwardzenia nawierzchni odcinka drogi położonej na działce nr 363/2 w miejscowości P.; uregulowania własności działek gruntowych zajętych pod drogę, opieszałości w sprawie załatwienia powyższej sprawy oraz braku dobrej woli Wójta Gminy w sprawie regulacji stanu prawnego i przebudowy drogi.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) -zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wcześniej określone, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach w których przepisy nakładają na organ obowiązek wydania decyzji, postanowienia, bądź podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest po myśli art. 52 P.p.s.a. wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w sprawach, w których dopuszczalna jest kognicja sądów administracyjnych.

Materiał dowodowy w tym pismo Wójta Gminy z dnia 12 marca 2007 r., wskazuje na to, że w sprawach objętych skargą nie został wydany żaden akt administracyjny (decyzja, postanowienie).

Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących dokonania przez Wójta Gminy, bez wiedzy skarżących, utwardzenia odcinka drogi położonego na działce stanowiącej ich własność, należy stwierdzić, że kwestia ta wykracza poza kognicję sądów administracyjnych i wskazuje raczej na właściwość sądów cywilnych, powołanych do rozstrzygania sporów dotyczących naruszenia prawa własności. Skarżący domagają się też usunięcia żwiru z ich działki. Roszczenie takie nie może zostać załatwione w drodze administracyjnej poprzez wydanie decyzji czy postanowienia, na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego, gdyż przepisy prawa administracyjnego nie nakładają na organ obowiązku władczego rozstrzygnięcia tej sprawy.

Chcąc natomiast ująć pozostałe zarzuty skargi w przewidziane prawem formy tj. : brak działań Wójta Gminy w zakresie uregulowania własności działek gruntowych zajętych pod drogę oraz przebudowy drogi, należałoby przyjąć, że jest to skarga na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie przewidzianym prawem.

Dla skutecznego wniesienia tego rodzaju skargi konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze. zm.).

W aktach brak jest informacji wskazujących na wystąpienie przez skarżących z takim zażaleniem do właściwego organu.

W takim stanie rzeczy stwierdzić należy, że poruszane przez skarżących kwestie nie należą do właściwości sądów administracyjnych, w sprawie zaś bezczynności Wójta Gminy nie wyczerpali oni administracyjnego toku instancji, a ich skarga jako przedwczesna podlegać musi odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, działając przy tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 oraz 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.