Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. i K. S. na niewykonanie przez Dyrektora Szkoły prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2025 r. w sprawie o sygn. IV SA/Po 636/25 w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do szkoły postanawia odrzucić skargę.

Wyrokiem z 17 września 2025 r. w sprawie o sygn. IV SA/Po 636/25 ze skargi I. S. i K. S. na decyzję Dyrektora Szkoły z dnia 22 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do szkoły Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komisji Rektrutacynej z dnia 14 maja 2025 r., znak [...] Wobec braku złożenia przez strony skargi kasacyjnej, wyrok uzyskał walor prawomocności.

Pismem z 7 stycznia 2026 r., wniesionym wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, I. i K. S. wystąpili o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły grzywny w trybie art. 154 § 1 oraz § 6 w zw. z art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za niewykonanie wyroku z 17 września 2025 r. sygn. IV SA/Po 636/25, a także o stwierdzenie, że organ nie zastosował się do oceny prawnej i wskazań sądu zawartych w uzasadnieniu wskazanego wyroku.

W uzasadnieniu pisma skarżący stwierdzili, że po doręczeniu prawomocnego wyroku Sądu organ ponownie przeprowadził postępowanie rekrutacyjne, które zakończyło się kolejną odmową przyjęcia dziecka do szkoły. Zdaniem skarżących, organ nie usunął wad wskazanych przez Sąd, zaś w II etapie rekrutacji organ oparł się na subiektywnej ocenie dyrektora szkoły i nie odniósł się do wniosków dowodowych strony. Wskazano, że organ formalnie przeprowadził ponowne postępowanie, lecz powtórzył te same mechanizmy, które zostały zakwestionowane przez Sąd, co stanowi o niewykonaniu wyroku w rozumieniu art. 154 P.p.s.a.

Jako załącznik do pisma przedłożono w szczególności kopię rozstrzygnięcia Komisji Rektrutacyjnej z 8 grudnia 2025 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do szkoły oraz kopię rozstrzygnięcia Dyrektora Szkoły z 19 grudnia 2025 r. nr [...] wydanego w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej.

Wobec niejednoznacznej treści i przedmiotu złożonej skargi oraz wniosków procesowych, zarządzeniem z 9 stycznia 2026 r. wezwano skarżących do sprecyzowania pisma z 7 stycznia 2026 r. poprzez określenie, czy stanowi ono skargę na decyzję Dyrektora Szkoły z 19 grudnia 2025 r. czy też jest wnioskiem w trybie art. 154 P.p.s.a. - w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że pismo to stanowi wniosek w trybie art. 154 P.p.s.a. Przesyłki zawierające przedmiotowe wezwanie zostały prawidłowo doręczone skarżącym I. S. i K. S. odpowiednio 15 stycznia 2026 r. i 14 stycznia 2026 r. (k. 28-29 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z art. 154 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Ustawodawca formułuje zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

Z treści powyższych przepisów wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyłączając tym samym skargę na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność decyzji, postanowień lub innych podlegających kontroli sądów administracyjnych form działalności organów administracji publicznej, wynikających z art. 3 § 2 P.p.s.a. Powyższe oznacza niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku tego sądu uchylającego zaskarżoną decyzję. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. W konsekwencji, niewykonanie wyroku oznacza pozostawanie przez organ w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 154 oraz wskazane tam orzecznictwo).

Skoro przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest niewykonanie wyroku tut. Sądu z 17 września 2025 r. sygn. IV SA/Po 636/25, którym orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji Dyrektora Szkoły oraz poprzedzającej ją decyzji Komisji Rektrutacyjnej, to należy wskazać, że orzeczenie to nie dotyczyło ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji.

Niezależnie od powyższego, w niniejszej sprawie z dokumentów przedłożonych przez skarżących wynika, że Komisja Rektrutacyjna w dniu 8 grudnia 2025 r. wydała rozstrzygniecie w sprawie, a w związku z wniesionym przez skarżących odwołaniem, Dyrektor Szkoły w dniu 19 grudnia 2025 r. wydał rozstrzygniecie utrzymujące w mocy rozstrzygniecie organu I instancji.

Sąd wskazuje, że w przypadku ponownego rozpatrzenia sprawy w wyniku uchylenia przez Sąd decyzji organu, skarżącym przysługuje prawo do wniesienia skargi na to kolejne rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na zasadach ogólnych. Zaskarżenie rozstrzygnięcia wydanego przez organ po ponownym rozpatrzeniu sprawy możliwe jest na podstawie art. 53 § 1 P.p.s.a. po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W takim przypadku, dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd przedmiotem kontroli uczyni w szczególności realizację wskazań co do dalszego postępowania oraz zastosowanie się przez organy do oceny prawnej wyrażonej w wyroku, w oparciu o art. 153 P.p.s.a.

Jak wynika z treści skargi oraz dokumentacji przedłożonej wraz z pismem z 7 stycznia 2026 r., wobec uchylenia wyrokiem z 17 września 2025 r. sygn. IV SA/Po 636/25 decyzji organów obu instancji - Dyrektora oraz Komisji Rekrutacyjnej, merytoryczne postępowanie w przedmiocie przyjęcia do szkoły dziecka skarżących zostało przeprowadzone ponownie. Decyzją z 19 grudnia 2025 r. nr [...] Dyrektor utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Co istotne, organ w pouczeniu prawidłowo poinformował strony o terminie i sposobie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Kontrola merytoryczna zarzutów stawianych w skardze z 7 stycznia 2026 r. nie jest natomiast możliwa w postępowaniu ze skargi na niewykonanie wyroku w trybie art. 154 P.p.s.a.

Konkludując Sąd podkreśla, że skarga wniesiona w trybie art. 154 P.p.s.a. na niewłaściwe działanie organów po wyroku sądu, który zapadł w sprawie innej niż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest niedopuszczalna. W związku z powyższym brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku w trybie art. 154 § 1 i § 6 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a, odrzucił skargę, jak orzekł w postanowieniu. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.