III SA/Kr 471/14 - Wyrok

Data orzeczenia	2014-09-11	
Data wpływu	2014-03-12	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Dorota Dąbek /sprawozdawca/
Hanna Knysiak-Sudyka /przewodniczący/
Tadeusz Wołek	
Symbol z opisem	6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 134 par. 1, art. 145  par. 1 pkt 1, art. 151, art. 250; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269; art. 1 par. 1; Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2013 nr 0 poz 267; art. 134; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2013 nr 0 poz 182; art. 59 ust. 1-3; Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity
Dz.U. 2013 nr 0 poz 461; par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, par. 2 ust. 3; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak- Molczyk Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2014 r. sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat E. T. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.	
Uzasadnienie
wyroku WSA z dnia 11 września 2014 r.

Decyzją z dnia [....] 2013 r. nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [....] 2012 r. nr [....] o skierowaniu W. B. do domu pomocy społecznej dla osób psychicznie chorych.

Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. nr [....] Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej powiadomił W. B. o umieszczeniu jej na liście osób oczekujących na umieszczenie w domu pomocy społecznej. W piśmie tym wskazano, że przewidywany termin umieszczenia W. B. w Domu Pomocy Społecznej to II kwartał 2014 r. Wyjaśniono, że długi okres oczekiwania na miejsce w Domu Pomocy Społecznej ul. [....] przeznaczonym dla osób przewlekle psychicznie chorych jest wynikiem dużej ilości wniosków a sytuacje osób o tym typie schorzenia są skomplikowane i wymagają pilnej interwencji. Wyjaśniono również, że okres oczekiwania na miejsce w Domu Pomocy Społecznej z przyczyn obiektywnych może ulec zmianie, tj. skróceniu lub wydłużeniu, bowiem jest to zależne wyłącznie od rotacji miejsc w Domu Pomocy Społecznej lub rezygnacji osób oczekujących.

Od powyższego pisma z dnia 6 lutego 2013 r. W. B. pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. złożyła odwołanie. W pierwszej kolejności W. B. wyjaśniła, że nigdy nie wyraziła zgody na umieszczenie jej w domu pomocy społecznej. Podała, że jest matką trojga dzieci, mężatką i właścicielką mieszkania na [....] w K. Wskazała, że nie jest osobą ubezwłasnowolnioną. Wyjaśniła, że w chwili obecnej zażywa leki psychotropowe, dzięki czemu funkcjonuje samodzielnie bez żadnej pomocy osób trzecich. Odwołująca się nie widzi podstaw do umieszczania jej na liście osób oczekujących na miejsce w domu pomocy społecznej i wniosła o wykreślenie jej z tej listy.

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r. nr [....], wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania W. B. od pisma z dnia 6 lutego 2013 r. nr [....]. Kolegium podniosło, że pismo z dnia 6 lutego 2013 r. nie ma waloru decyzji administracyjnej, a ma jedynie charakter informacyjny, gdyż zawiadamia o umieszczeniu W. B. na liście osób oczekujących na umieszczenie w domu pomocy społecznej. W związku z powyższym Kolegium uznało, że odwołanie jest niedopuszczalne, gdyż nie ma przedmiotu zaskarżenia, tzn. w obrocie prawnym nie ma aktu administracyjnego, od którego strona może wnieść środek zaskarżenia. Na marginesie Kolegium dodało, że skarga W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] 2013 r. nr [....] została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 269/13. Poza tym kwestia zasadności umieszczenia W. B. w domu pomocy społecznej została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego [.....] z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt [.....], którym zezwolono na przyjęcie W. B. do domu pomocy społecznej pomimo braku jej zgody. Kolegium wskazało, iż w przypadku, gdy o umieszczeniu w domu pomocy społecznej zadecydował sąd powszechny, rola organu administracji sprowadza się do wykonania prawomocnego orzeczenia sądu i wydania decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej.

W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. B. podniosła, że się z nim nie zgadza i że podjęła działania w celu unieważnienia postanowienia [....]. Skarżąca stwierdziła, że jest w trakcie leczenia i obecnie funkcjonuje samodzielnie. Dodała również, że od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 269/13 została wniesiona skarga kasacyjna.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Pełnomocnik skarżącej wniósł o zmianę terminu rozprawy przed WSA z powodu wznowionego przed sądem powszechnym postępowania w sprawie unieważnienia postanowienia [.....].

Na rozprawie przed WSA w dniu 11 września 2014r. Sąd oddalił wniosek o zmianę terminu rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2014 r. nr [....], stwierdzające niedopuszczalność odwołania W. B. od pisma z dnia 6 lutego 2013 r. nr [.....].

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zarzuty skargi nie są uzasadnione.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten przewiduje, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz że postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W niniejszej sprawie organ administracyjny prawidłowo przyjął, że skierowane do W. B. (na ręce jej pełnomocnika) pismo z dnia 6 lutego 2013r. nr [....] ma jedynie charakter informacyjny. Nie jest ono władczym rozstrzygnięciem, mającym walor decyzji administracyjnej, od którego przysługiwałoby prawo wniesienia odwołania. W przedmiotowym piśmie organ jedynie zawiadomił skarżącą o umieszczeniu jej na liście osób oczekujących na umieszczenie w domu pomocy społecznej i o przewidywanym terminie tego umieszczenia. Pismo to stanowiło zatem realizację wymogu wynikającego z art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 182), który przewiduje wymóg powiadomienia strony o wpisaniu na listę osób oczekujących oraz o przewidywanym terminie oczekiwania na umieszczenie w domu pomocy społecznej w razie niemożności umieszczenia w tym domu z powodu braku wolnych miejsc. Przytoczony przepis art. 59 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej nie stanowi podstawy prawnej do wydawania decyzji, podstawę taką stanowią jedynie art. 59 ust. 1 oraz art. 59 ust. 2. Przepisy te wyraźnie formułują kompetencje do wydania przez organy decyzji jako władczych rozstrzygnięć w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej i opłat (art. 59 ust. 1) oraz umieszczenia w domu pomocy społecznej (art. 59 ust. 2). Samo zaś powiadomienie o wpisaniu na listę osób oczekujących i o przewidywanym terminie oczekiwania na umieszczenie (art. 59 ust. 3), które stanowi przedmiot kontroli w niniejszej sprawie, ma charakter jedynie informacyjny, nie rozstrzyga władczo sprawy administracyjnej, nie jest więc decyzją administracyjną.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca błędnie zatem przyjęła, że zaskarżone pismo stanowiło decyzję administracyjną rozstrzygającą o jej umieszczeniu w domu pomocy społecznej i żądała rozpoznania odwołania od tego pisma przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego. Nieuzasadniony był też wniosek o zmianę terminu rozprawy przez WSA uzasadniany tym, że zostało wyznaczone posiedzenie wywołane jej wnioskiem o wznowienie postępowania przed sądem powszechnym dotyczącego wyrażenia przez sąd zgody na umieszczenie jej w domu pomocy społecznej. Niniejsza sprawa dotycząca rozstrzygnięcia jedynie procesowego zagadnienia dopuszczalności odwołania, nie pozostaje w merytorycznym związku ze sprawą ewentualnego wzruszenia orzeczenia sądu o umieszczeniu skarżącej w domu pomocy społecznej. Nie mogły także odnieść zamierzonego skutku podnoszone w toku postępowania zarzuty dotyczące niedoręczania skarżącej pism, albowiem skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika i to na jego ręce była doręczana wszelka korespondencja.

Mając na uwadze podniesione powyżej argumenty należy zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie uznało, że niedopuszczalne jest odwołanie od pisma o jedynie informacyjnym charakterze. Prawidłowo zatem wydało postanowienie, w którym stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Stąd też skarga nie mogła zostać uwzględniona, albowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił, działając na podstawie art.151 ustawy p.p.s.a.

O wynagrodzeniu pełnomocnika wyznaczonego z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j. t. Dz. U. z 2013r., poz.461).