drukuj    zapisz    Powrót do listy

6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, III OZ 358/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III OZ 358/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-10-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mirosław Wincenciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Wr 147/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2025-04-02
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 147/25 o odrzuceniu skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO.CP/41/7/24 w przedmiocie nałożenia wykonania obowiązku polegającego na przyłączeniu nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 147/25 odrzucił skargę K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO.CP/41/7/24 w przedmiocie nałożenia wykonania obowiązku polegającego na przyłączeniu nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że pismem z dnia 24 lutego 2025 r. K.K. wniosła skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO.CP/41/7/24 w przedmiocie nałożenia wykonania obowiązku polegającego na przyłączeniu nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. WSA we Wrocławiu podkreślił, że z urzędu posiada informację, iż w tutejszym Sądzie zawisła już sprawa ze skargi K.K. na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 110/25.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Podkreślić należy, że stan zawisłości sprawy, która rozpoczyna się z chwilą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, trwa aż do uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Sytuacja, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zachodzi zatem wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Innymi słowy, przystąpienie przez sąd do merytorycznej oceny skargi legitymuje go do odrzucenia skargi później wniesionej przez ten sam podmiot i w tym samym przedmiocie (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1509/12).

WSA we Wrocławiu wskazał, że pomiędzy sprawami II SA/Wr 110/25 oraz II SA/Wr 147/25 zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa (stronami są K.K. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]), jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot tę samą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO.CP/41/7/24). Co jednak najistotniejsze, niniejsza sprawa została wszczęta już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej obecnie pod sygn. akt II SA/Wr 110/25, wszczętej pismem z dnia 15 stycznia 2025 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 19 lutego 2025 r. (data prezentaty Sądu). Z uwagi zatem na fakt, że sprawa objęta niniejszą skargą jest już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 110/25, to niedopuszczalne jest prowadzenie i rozpoznanie kolejnej skargi tej samej skarżącej, dotyczącej tego samego organu i tego samego przedmiotu. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniosła o jego uchylenie i zobowiązanie Sądu pierwszej instancji do nadania sprawie o sygn. akt II SA/Wr 147/25 dalszego biegu oraz umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego o sygn. akt II SA/Wr 110/25. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła:

1) naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., poprzesz nieuzasadnione odrzucenie skargi;

2) naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 129 i art. 111 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niesłuszne pozbawienie strony prawa do skutecznego zaskarżenia decyzji organu drugiej instancji, a tym samym uniemożliwienie poddania weryfikacji jego merytorycznego rozstrzygnięcia;

3) naruszenie art. 3 § 2 w zw. z art. 1 p.p.s.a., poprzez nieprawidłowe wykonywanie wymiaru sprawiedliwości, polegające na rezygnacji z wszechstronnego wyjaśnienia sprawy;

4) błąd w ustaleniach faktycznych, że termin do złożenia skargi na decyzję organu drugiej instancji nie rozpoczął swojego biegu od dnia od doręczenia decyzji SKO w [...] z dnia 9 stycznia 2025 r. o odmowie uzupełnienia decyzji z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO.CP/41/7/24.

Skarżąca podkreśliła, że przedmiotowe zażalenie składa z daleko posuniętej ostrożności procesowej, bowiem chce uniknąć ujemnych skutków procesowych w sytuacji, gdyby Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę również w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 110/25.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym zastosowaniem w/w przepisu jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono skargę podlegającą odrzuceniu. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa występuje wówczas, gdy treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna jest identyczna.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo stwierdził, że zakres podmiotowy oraz przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą o sygn. akt II SA/Wr 110/25, która została wszczęta wcześniej. Z uwagi zatem na fakt, że sprawa objęta niniejszą skargą była już przedmiotem innego postępowania sądowoadministracyjnego, które było w toku (lis pendens), niedopuszczalne było rozpoznanie kolejnej skargi tej samej skarżącej na tę samą decyzję. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2025 r. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zarzuty podniesione w zażaleniu nie są zatem zasadne.

Ponadto zauważyć należy, iż wyrokiem z dnia 29 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 110/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO.CP/41/7/24 w przedmiocie nałożenia wykonania obowiązku polegającego na przyłączeniu nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, oddalił skargę w całości. Wyrok ten jest prawomocny.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt