Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 27 czerwca 2024 r. nr 2401-IEW3.4251.3.2024..17 UNP: 2401-24-162811 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

J. S. (dalej: skarżący), działając osobiście, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia, dotyczące nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej.

Ponieważ wniesiona skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi. Wskazano przy tym, że brak powyższy może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub własnoręczne podpisanie skargi w siedzibie Sądu.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, adresowana do skarżącego, była awizowana po raz pierwszy w dniu 12 września 2024 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie była awizowana powtórnie w dniu 20 września 2024 r., o czym również umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W dniu 27 września 2024 r. przesyłkę wydano adresatowi.

W dniu 4 października 2024 r. (data nadania pisma) skarżący uzupełnił brak formalny skargi, nadsyłając, wraz z pismem przewodnim z dnia 4 października 2024r. podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.

Zaakcentowania wymaga, że podpis wnoszącego stanowi obligatoryjny element pisma procesowego, w tym skargi, którego brak sprawia, iż pismo dotknięte jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach tzw. postępowania naprawczego, uregulowanego w art. 49 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnio wymienionym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

W rozpatrywanej sprawie, brak formalny skargi został przez skarżącego uzupełniony już po upływie siedmiodniowego terminu, przewidzianego na dokonanie tej czynności. Jest tak dlatego, gdyż pomimo wydania skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie w dniu 27 września 2024 r., uznaje się ją za doręczoną z dniem 26 września 2024 r.

Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

W rozpatrywanej sprawie pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie miało miejsce w dniu 12 września 2024 r., drugie awizo w dniu 20 września 2024 r., dlatego też uznaje się ją za doręczoną w trybie art. 73 P.p.s.a. (fikcja doręczenia) z dniem 26 września 2024 r. Wydanie przesyłki przez Pocztę w dniu 27 września 2024r. jest pozbawione znaczenia prawnego. Siedmiodniowy termin przewidziany dla uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w związku z tym bezskutecznie z dniem 3 października 2024 r. Uzupełnienie braku w dniu 4 października 2024 r. nastąpiło zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności a negatywne konsekwencje tego stanu rzeczy może znieść ewentualny wniosek o przywrócenie terminu, który skarżący uprawniony jest złożyć.

Reasumując, skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi, co musi rodzić konsekwencje procesowe w postaci odrzucenia skargi.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia, tj. o odrzuceniu skargi.